Βιβλιοπαρουσίαση του βιβλίου Ὁ κινηματογράφος τῆς ἀπουσίας τοῦ Θεοῦ σέ θεολογική παρακολούθηση. Συγγραφέας: π. Βασίλειος Χριστοδούλου από τις εκδόσεις Γρηγόρη

Παρουσιάσθηκε την Κυριακη 27.119, στο Πολιτιστικό Κέντρο της Ι. Αρχιεπισκοπής Αθηνών, µε απόλυτη επιτυχία το βιβλίου του π. Βασιλείου Χριστοδούλου «Και ο κλήρος έπεσε στα δάκρυα» (Ο κινηµατογράφος της απουσίας του Θεού σε Θεολογική παρακολούθηση) από τις εκδόσεις «ΓΡΗΓΟΡΗ» υπό την αιγίδα του Ιδρύματος Ποιμαντικής Επιμόρφωσης της Ι.Α.Α.

Για το βιβλίο µίλησαν ο Χρυσόστοµος Σταµούλης καθηγητής της Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ ο οποίος αναφέρθηκε στην σύνδεση της Θεολογίας και κινηματογράφου  µε αφορµή το παρουσιαζόμενο βιβλίο αλλά  και στην ανάγκη που πλέον έχει δηµιουργηθεί ενός διαλόγου της Εκκλησίας µε τη σύνχρονη Τέχνη. Τόνισε ότι το  συγκεκριμένο βιβλίο πρωτοπορεί στον διάλογο αυτό στά δάκρυα ευχαριστώντας τον συγγραφέα για την όλη του προσπάθεια.

Στη συνέχεια τον λόγο πηρε ο π. Χριστόδουλος Μπίθας (Θεολόνος &συγγραφέας) ο οποίος µε λόγο ποιητικό και λογοτεχνικό αναφέρθηκε στην ευχαριστιακη και δοξολογική διάσταση της ζωής που ξετυλίγεται µέσα απ" τις σελίδες του βιβλίου ως ίσως τη µόνη απάντηση στο αιώνιο σκάνδαλο της ύπαρξης του κακού στον κόσμο και της φαινομενικης απουσίας και σιωπής του Θεού.

Κατόπιν ο Σταύρος Ζουµπουλάκης (Νοµικός, φιλόλογος & συγγραφέας) αναφέρθηκε στον πυρήνα του βιβλίου που είναι η απουσία και σιωπή του Θεού στο Άουσβιτς µε αφορµή τη σχολιαζόµενη στο βιβλίο ταινια «ο νιος του Σαούλ» αλλά και το επίμετρο που την συνοδεύει «Θεός και ΆουσΘιτς», κάνοντας και αναφορά στην επέτειο µνήµης των Θυµάτων του Ολοκαυτώματος (27/1). Ο κ. Ζουμπουλάκης τόνισε πως είναι το πρώτο βιβλίο στην ελληνική θεολογική βιβλιογραφία -και µάλιστα από κληρικό της ορθόδοξης Εκκλησίας που ασχολείται µε το Θέμα του Ολοκαυτώµατος, αφού όπως τόνισε, είναι πολύ στενόχωρο το γεγονός πως όλα αυτά τα χρόνια δεν έχει υπάρξει το παραµικρό επίσηµο κείµενο από ορθόδοξης πλευράς που ανοικτά και ξεκάθαρα να καταδικάζει τον αντισηµιτισµό και το Ολοκαύτωμα. Επισήμανε στη συνέχεια την απόλυτη συµφωνία του με την θεολογική οπτική που ο συγγραφέας δίνει στο βιβλίο του, τονίζοντας πως το κακό και η σιωπή τού Θεού δα αποτελούν νια πάντα ένα άλυτο πρόβλημαμία ρωγµή στη σχέση µας µε τον Θεό.

Η εκδήλωση έκλεισε µε ένα κείµενο που τα µέλη της νεανικής συντροφιάς της ενορίας του π. Βασιλείου έγραφαν, σχετικά µε την εµπειρία τους απ, όλα αυτά τα χρόνια συµµετοχής στις ενοριακές κινηματογραφικές προβολές που ο π. Βασίλειος Χριστοδούλου κάνει. 

Οι δύο όροφοι του Πολιτιστικού Κέντρου ήταν κατάμεστοι από κόσµο, νι* αυτό και οι μισοί από τους παρευρεθέντες παρακολούθησαν την εκδήλωση από ταυτόχρονη βιντεοπροβολή στον επάνω όροφο του κτιρίου.

Ακολούθησε πλούσιο κέρασµα νια όλους µε πληθώρα εδεσµάτων, τα οποία ετοιµάστηκαν από τις κοπέλες της ενοριακης, νεανικής συντροφιάς του π. Βασιλείου. Την όλη εκδήλωση συντόνισε και παρουσίασε ο Γιώργος Μπάρλας.

"Για όλους εμάς που μοιραστήκαμε αυτήν την βραδιά ήταν σίγουρα μια αποκάλυψη... Συγκινηθήκαμε πολύ βαθιά, προβληματιστήκαμε πάνω στην αέναη αναζήτηση του αληθινού στην ζωή μας. "Καί ὁ κλῆρος ἔπεσε στά δάκρυα"... ένα βιβλίο που το διαβάζεις και σε στιγματίζει για πάντα με το φως του. Πολύ φτωχές οι λέξεις για να το περιγράψω....

Και το πιο σημαντικό; Νιώσαμε τον συγγραφέα, ευαίσθητο παλμογράφο της ανθρώπινης ψυχής να μας ταξιδεύει με το καράβι του στα άδυτα του ανθρώπινου πόνου και της απώλειας. Να γίνεται συνοδοιπόρος μας στο έρεβος, στα δικά μας σκοτάδια, εκεί που ο Θεός μοιάζει απών και νιώθουμε απόλυτα μόνοι και ξεχασμένοι στην έρημο της μοναξιάς και της εκκωφαντικής σιωπής, με σκοπό πάντα να μας βγάλει στο λιμάνι που έχει φως, αγάπη και ομορφιά.... 

Και το έκανε μέσα από το βιβλίο του...όπως έχω την χαρά και την Μεγάλη Ευλογία να ξέρω πώς το κάνει και στην προσωπική του ζωή, ύστερα από την δική μας συντριπτική απώλεια της μικρής μας κόρης, το δικό μας απόλυτο σκοτάδι, να μας οδηγεί ξανά στο Φως.

Μια πολύ ξεχωριστή βιβλιοπαρουσίαση... Από αυτές που σου αποκαλύπτουν οτι τελικά "Αγάπη είναι να δίνουμε στον Άλλον αυτό που δεν έχουμε". 

Ένα βιβλίο, δώρο Θεού, μια λατρευτική δοξολογία της ζωής, ένα βιβλίο σταθμός, στον οποίο πάντα θα θέλεις να γυρίζεις, γραμμένο από έναν πραγματικά Ωραίο Άνθρωπο που είναι Απώλεια να μην συναντηθείς μαζί του μέσα από το έργο του. 

Είχα την πολύ μεγάλη τιμή να είμαι εκεί.

Σας ευχαριστώ, πάτερ -Βασίλειε, με όλη μου την ψυχή..."

Και ο κλήρος έπεσε στα δάκρυα

Ὁ κινηματογράφος τῆς ἀπουσίας τοῦ Θεοῦ σέ θεολογική παρακολούθηση

Συγγραφέας: π. Βασίλειος Χριστοδούλου 
Το βιβλίο θα βρείτε από τις εκδόσεις Γρηγόρη εδώ  

Περισσότερα για το βιβλίο διαβάστε εδώ

Παρακολουθήστε το βίντεο με την παρουσίαση του νέου βιβλίου του π. Βασιλείου Χριστοδούλου με τίτλο "Και ο κλήρος έπεσε στα δάκρυα - ο κινηματογράφος της απουσίας του Θεού σε θεολογική παρακολούθηση", η οποία πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 27.01.2019 στο Πολιτιστικό Κέντρο της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Για το βιβλίο μίλησαν: - Χρυσόστομος Σταμούλης, Καθηγητής Θεολογίας ΑΠΘ - π. Χριστόδουλος Μπίθας, θεολόγος -συγγραφέας - Σταύρος Ζουμπουλάκης, Νομικός, φιλόλογος καί συγγραφέας, Πρόεδρος του Βιβλικού Ιδρύματος «Άρτος Ζωής» και του Εφορευτικού Συμβουλίου της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος ενώ την εκδήλωση συντόνισε ο Γιώργος Μπάρλας, θεολόγος-φιλόλογος.

H αγάπη της Λευκοθόης για τον Ήλιο εξηγεί γιατί το ηλιοτρόπιο όταν βρεθεί κοντά σε δέντρα που παράγουν λιβάνι τα μαραίνει

Τα ηλιοτρόπια αναπτύσσονται ακολουθώντας την πορεία του Ήλιου στον ουρανό, ενώ τη... νύχτα στρέφονται αργά προς την ανατολή, περιμένοντας το επόμενο ξημέρωμα.

Σύμφωνα με τη μυθολογία, ο Ήλιος ήταν ερωτευμένος με την Ωκεανίδα Νύμφη, Κλυτία. Τον έρωτα αυτό αποφάσισε να καταστρέψει η Αφροδίτη, θέλοντας να πάρει εκδίκηση. Η θεά είχε εξοργιστεί, επειδή ο Ήλιος φανέρωσε την κρυφή ερωτική της σχέση με τον Άρη.

Τον καταράστηκε, λοιπόν, να ερωτευτεί παράφορα την Λευκοθόη, κόρη του βασιλιά της Περσίας Όρχαμου και της Ευρυνόμης. Επειδή ήταν πάρα πολύ όμορφη, ο Ήλιος έριχνε τις ακτίνες του μόνο πάνω της.

Ανέτειλε κάθε πρωί νωρίτερα και έδυε αργότερα, ώστε να μπορεί να τη θαυμάζει. Κάποια στιγμή θέλησε να την πλησιάσει και για να μπει στο διαμέρισμα της αγαπημένης του, πήρε τη μορφή της Ευρυνόμης.

Κατάφερε να διώξει τις σκλάβες και να μείνει μόνος μαζί της, με τα εξής λόγια: «Φύγετε τώρα γιατί έχω κάποιο μυστικό να ανακοινώσω στην κυρά σας».

Τότε αποκάλυψε στη Λευκοθόη την ταυτότητα και τις προθέσεις του: «Εγώ είμαι αυτός που σας βλέπει όλους και φωτίζει το Σύμπαν, είμαι το φως του κόσμου και σε αγαπώ». Ακούγοντας αυτά τα λόγια η Λευκοθόη τρομοκρατήθηκε.

Ο Ήλιος χωρίς να χάσει καιρό πήρε την πραγματική του μορφή και απέκτησε τη συνηθισμένη λαμπρότητα του. Τότε η νεαρή κοπέλα τον ερωτεύτηκε παράφορα. Η πρώην ερωμένη του Ήλιου, η Κλυτία, ζήλεψε την ευτυχία τους.

Πληροφόρησε τον βασιλιά Όρχαμο για τα καμώματα της κόρης του και εκείνος την τιμώρησε. Την έθαψε ζωντανή και ζήτησε να τη σκεπάσουν με ένα λόφο άμμου.

Ο Ήλιος προσπάθησε να σώσει τη Λευκοθόη, αλλά ήταν πολύ αργά. Η κοπέλα είχε πεθάνει από ασφυξία. Για να τιμήσει τη μνήμη της, την περιέχυσε με αμβροσία και πότισε τη γη γύρω της λέγοντας: «Θα κάνω τουλάχιστον ό,τι χρειάζεται για να ανέβεις στον ουρανό». Αμέσως το κορμί της Λευκοθόης έβγαλε ρίζες και έγινε το δέντρο που παράγει το λιβάνι.

Από εκείνη την ημέρα ο Ήλιος διέκοψε κάθε επαφή με την Κλυτία και την περιφρονούσε. Η απελπισία της την οδήγησε σε θανάσιμο μαρασμό. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να ριζώσει στη γη και να μετατραπεί σε ένα φυτό με κίτρινο χρώμα. Πρόκειται για το ηλιοτρόπιο, το λουλούδι που στρέφεται στη μεριά του ήλιου και μαρτυρά τον έρωτα της Κλυτίας προς τον θεό.

Λέγεται πως το ηλιοτρόπιο όταν βρεθεί κοντά σε δέντρα που παράγουν λιβάνι τα μαραίνει και μαραίνεται και το ίδιο αμέσως μετά.

Βιβλιογραφία: «Ελληνική Μυθολογία, ο Ναός των Μουσών», Εκδόσεις Μίλητος

via

Όταν η αγάπη σε καλεί, ακολούθησέ την (Χαλίλ Γκιμπράν)

Όταν η αγάπη σε καλεί, ακολούθησέ την, μόλο που τα μονοπάτια της είναι τραχιά και απότομα. Κι όταν τα φτερά της σε αγκαλιάσουν, παραδόσου, μόλο που το σπαθί που είναι κρυμμένο ανάμεσα στις φτερούγες της μπορεί να σε πληγώσει. Κι όταν σου μιλήσει, πίστεψέ την, μόλο που η φωνή της μπορεί να διασκορπίσει τα όνειρα σου σαν το βοριά, που ερημώνει τον κήπο.

Γιατί όπως η αγάπη σε στεφανώνει, έτσι και θα σε σταυρώσει. Κι όπως είναι για το μεγάλωμα σου, είναι και για το κλάδεμά σου. Κι όπως ανεβαίνει ως την κορυφή σου και χαϊδεύει τα πιο τρυφερά κλαδιά σου, που τρεμοσαλεύουν στον ήλιο, έτσι κατεβαίνει και ως τις ρίζες σου και ταράζει την προσκόλληση τους στο χώμα.

Σαν δέματα σταριού σε μαζεύει κοντά της. Σε αλωνίζει για να σε ξεσταχυάσει. Σε κοσκινίζει για να σε λευτερώσει από τα φλούδια σου. Σε αλέθει για να σε λευκάνει. Σε ζυμώνει ώσπου να γίνεις απαλός. Και μετά σε παραδίνει στην ιερή φωτιά της για να γίνεις ιερό ψωμί για του Θεού το άγιο δείπνο.

Όλα αυτά σου κάνει η αγάπη για να μπορέσεις να γνωρίσεις τα μυστικά της καρδιάς σου και με τη γνώση αυτή να γίνεις κομμάτι της καρδιάς της ζωής.

Αλλά αν από φόβο σου γυρέψεις μόνο την ησυχία της αγάπης και την ευχαρίστηση της αγάπης, τότε, θα ήταν καλύτερα για σένα να σκεπάσεις την γύμνια σου και να βγεις έξω από το αλώνι της αγάπης. Και να σταθείς στο χωρίς εποχές κόσμο, όπου θα γελάς, αλλά όχι με ολάκερο το γέλιο σου, και θα κλαις, αλλά όχι με όλα τα δάκρυά σου.

Η αγάπη δε δίνει τίποτα παρά μόνο τον εαυτό της, και δεν παίρνει τίποτα παρά μόνο τον εαυτό της. Η αγάπη δεν κατέχει κι ούτε μπορεί να κατέχεται, γιατί η αγάπη αρκείται στην αγάπη.

Η αγάπη δεν είναι καμιά άλλη επιτυχία εκτός από την εκπλήρωση της. Αλλά αν αγαπάς κι είναι ανάγκη να έχεις επιθυμίες, ας είναι αυτές οι επιθυμίες σου:

Να λιώσεις και να γίνεις σαν το τρεχούμενο ρυάκι που λέει το τραγούδι του στην νύχτα. Να γνωρίσεις τον πόνο της πολύ μεγάλης τρυφερότητας. Να πληγωθείς από την ίδια την γνώση σου της αγάπης. Και να ματώσεις πρόθυμα και χαρούμενα.

Να ξυπνάς την αυγή με καρδιά έτοιμη να πετάξει και να προσφέρει ευχαριστίες για μια ακόμη μέρα αγάπης. Να αναπαύεσαι το μεσημέρι και να στοχάζεσαι την έκσταση της αγάπης. Να γυρίζεις σπίτι το σούρουπο μ’ ευγνωμοσύνη στην καρδιά.

Και ύστερα να κοιμάσαι με μια προσευχή για την αγάπη που έχεις στην καρδιά σου και μ’ έναν ύμνο δοξαστικό στα χείλη σου.