Σάββατο, 22 Σεπτεμβρίου 2018

Φθινοπωρινή ισημερία την Κυριακή – Αντίο καλοκαίρι Ερχεται επίσημα το Φθινόπωρο - Αρχίζει να μικραίνει η μέρα

Αποτέλεσμα εικόνας για Φθινοπωρινή Ισημερία
Λίγο πριν τα χαράματα της Κυριακής 23 Σεπτεμβρίου, στις 04:54 ώρα Ελλάδας, αρχίζει και τυπικά το φθινόπωρο, καθώς θα συμβεί η φθινοπωρινή ισημερία στο βόρειο ημισφαίριο, όπου βρίσκεται και η χώρα μας.
Αποτέλεσμα εικόνας για Φθινοπωρινή Ισημερία
Η ισημερία σηματοδοτεί την αστρονομική έναρξη του φετινού φθινοπώρου, ενώ αντίστοιχα στο νότιο ημισφαίριο θα αρχίσει η άνοιξη. Στην ισημερία, η νύχτα και η μέρα έχουν σχεδόν την ίδια διάρκεια. Στη συνέχεια, στο βόρειο ημισφαίριο η μέρα θα μικραίνει και η νύχτα θα μεγαλώνει, ώσπου η τελευταία θα φθάσει στο ζενίθ της στο χειμερινό ηλιοστάσιο του Δεκεμβρίου.
Αποτέλεσμα εικόνας για Φθινοπωρινή Ισημερία
Στην πραγματικότητα, στην Αθήνα η «ίση μέρα-ίση νύχτα» θα συμβεί λίγες μέρες αργότερα, καθώς την ίδια την ημέρα της φθινοπωρινής ισημερίας, η «ισοπαλία» μέρας-νύχτας συμβαίνει μόνο στους τόπους που βρίσκονται ακριβώς πάνω στον γήινο ισημερινό. Στις άλλες περιοχές που βρίσκονται είτε πάνω είτε κάτω από τον ισημερινό, η «ίση μέρα-ίση νύχτα» συμβαίνει μερικές ημέρες πριν ή μετά από την «ισημερία». Έτσι, στην Αθήνα, η οποία βρίσκεται 38 περίπου μοίρες βόρεια του ισημερινού, η «ίση μέρα-ίση νύχτα» αναμένεται να συμβεί μετά από τέσσερις μέρες.
Αποτέλεσμα εικόνας για Φθινοπωρινή Ισημερία
Τόσο οι ισημερίες, όσο και τα ηλιοστάσια, συμβαίνουν δύο φορές τον χρόνο και σηματοδοτούν την έναρξη των εποχών του έτους. Από τα αρχαία χρόνια, σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Γης, τέτοια φαινόμενα γιορτάζονταν από τους λαούς, που τους απέδιδαν μυθικές σημασίες.
Αποτέλεσμα εικόνας για Φθινοπωρινή Ισημερία

Λίγο μετά την φθινοπωρινή ισημερία, την Τρίτη 25 Σεπτεμβρίου, στις 05:52 ώρα Ελλάδας, θα υπάρξει πανσέληνος.
Αποτέλεσμα εικόνας για Φθινοπωρινή Ισημερία

Αποτέλεσμα εικόνας για Φθινοπωρινή Ισημερία

Παρασκευή, 21 Σεπτεμβρίου 2018

Μουσείο Ακρόπολης: «Πράσινο φως» του ΚΑΣ για να γίνει η ανασκαφή επισκέψιμος χώρος


Το καλοκαίρι του 2019 το Μουσείο Ακρόπολης αναμένεται να αρχίσει η μετατροπή της ανασκαφής στο οικόπεδο Μακρυγιάννη, κάτω από το μουσείο, σε έναν επισκέψιμο αρχαιολογικό χώρο. Σήμερα το βράδυ παρουσιάστηκε η μελέτη ανάδειξης και διαμόρφωσης της εν λόγω ανασκαφής σε επισκέψιμο αρχαιολογικό χώρο, παίρνοντας όχι μόνο το «πράσινο φως», αλλά και τα εύσημα από τα μέλη του ΚΑΣ.
Image result for ανασκαφή επισκέψιμος χώρος
 «Επιτέλους ήρθε το θέμα στο ΚΑΣ. Είναι τόσο σημαντικό να μπορέσουμε να ολοκληρώσουμε τον χώρο για να είναι επισκέψιμος, κάτι που θα δώσει μεγαλύτερη προστιθέμενη αξία και στο ίδιο το μουσείο που είναι τόσο σημαντικό για τη χώρα μας, η δε δυνατότητα της επίσκεψης στην ανασκαφή είναι κάτι που θα τραβήξει ακόμα περισσότερους επισκέπτες», δήλωσε η πρόεδρος του ΚΑΣ, γενική γραμματέας του υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, Μαρία Ανδρεαδάκη - Βλαζάκη. 
Related image
 «Με την κατασκευή του Μουσείου Ακρόπολης, η ανασκαφή στο οικόπεδο Μακρυγιάννη έγινε μοιραία αναπόσπαστο κομμάτι του ίδιου του μουσείου και ουσιαστικά προχωρήσαμε στην υλοποίηση αυτής της κατ' αρχήν παράδοξης σκέψης ότι θεωρούμε την ανασκαφή ως ένα τεραστίου μεγέθους έκθεμα του μουσείου», δήλωσε μεταξύ άλλων ο πρόεδρος του Μουσείου Ακρόπολης κ. Παντερμαλής, τονίζοντας ότι με την υλοποίηση αυτή «ο επισκέπτης αμέσως θα εξοικειώνεται με τον διπλό χαρακτήρα του μουσείου, καθώς διαθέτει επιτόπια αρχαία και αρχαία τα οποία μεταφέρθηκαν. Γίνεται δηλαδή δυο φορές μουσείο αρχαιολογικού χώρου, και της Ακρόπολης και της ανασκαφής». 
Ως προς τη μελέτη, για την περιήγηση των επισκεπτών θα χρησιμοποιηθούν αρχαίοι δρόμοι (οι οποίοι δεν διατηρούν τα αυθεντικά οδοστρώματά τους), γεγονός που θα ενισχύει τη βιωματική εμπειρία, μεταλλικοί διάδρομοι και μεταλλικές εξέδρες, μέσω των οποίων θα κατευθύνονται στα σημαντικότερα οικοδομήματα και στην έκθεση κινητών ευρημάτων. 
Related image
Πιο συγκεκριμένα, μέσα στην ανασκαφή κατασκευάζονται δύο μεταλλικοί διάδρομοι-γέφυρες με δάπεδο από διάτρητο μεταλλικό πλέγμα ώστε να μην διακόπτεται οπτικά η συνέχεια του αρχαιολογικού χώρου κάτω από αυτό, καθώς και εξέδρες με παρόμοιο δάπεδο σε δύο σημεία. Στη διαδρομή του επισκέπτη εντάσσεται και η έκθεση των κινητών ευρημάτων, που αναπτύσσεται στη νότια απόληξη της ανασκαφής, σε χώρο προστατευμένο από το κτήριο του μουσείου. 
Image result for ανασκαφή επισκέψιμος χώρος
Κατάλληλος φωτισμός, ενημερωτικές πινακίδες και ψηφιακές εφαρμογές, υπόσχονται να ενισχύσουν τη βιωματική εμπειρία των επισκεπτών, οι οποίοι θα έχουν την ευκαιρία να κατανοήσουν καλύτερα το παλίμψηστο της γειτονιάς και να αντικρύσουν μια πιο ρεαλιστική εικόνα της αρχαιότητας, «η οποία δεν αποτελείται μόνο από μεγάλες στιγμές, όπως όταν αποφάσισαν να χτίσουν την Ακρόπολη, αλλά και από ταπεινές», όπως ανέφερε ο κ. Παντερμαλής. Επίσης θα υπάρχει πρόβλεψη για την πρόσβαση των ατόμων με αναπηρία, ενώ η είσοδος στην ανασκαφή θα είναι μάλλον ελεύθερη, γεγονός που θα αντισταθμίζεται με μια μικρή αύξηση στο εισιτήριο για το μουσείο. 
Image result for ανασκαφή επισκέψιμος χώρος
Η ιστορία του οικοπέδου Μακρυγιάννη Κατά τις ανασκαφές στο οικόπεδο Μακρυγιάννη, ήρθε στο φως τμήμα του οικιστικού ιστού της αρχαίας πόλης σε αλλεπάλληλες οικοδομικές φάσεις. Από το 2000 ως το 700 π. Χ. η περιοχή χρησιμοποιείται ως χώρος κατοίκησης, που περιορίζεται στην αρχαϊκή εποχή. Τις τελευταίες δεκαετίες του 5ου αι. π. Χ. ξεκινά η συστηματική κατοίκηση και η πολεοδομική οργάνωση της περιοχής. Ο οικισμός οργανώθηκε εκατέρωθεν δυο ανηφορικών δρόμων που συνέκλιναν προς το ιερό του Διονύσου. Ένας τρίτος δρόμος οδηγούσε προς τα δυτικά και την αγορά. Οι οικοδομικές νησίδες ήταν οργανωμένες σε κλιμακωτά άνδηρα, που σχηματίζονταν ανάμεσα στις πύλες και στις δευτερεύουσες οδούς, ενώ τα σπίτια των κλασικών και ελληνιστικών χρόνων ήταν οργανωμένα γύρω από εσωτερικές αυλές. Οι οικίες καταστράφηκαν τον 1ο αι. π. Χ., πιθανότατα από τα στρατεύματα του Σύλλα. Στα ερείπιά τους εγκαταστάθηκαν διάφορα εργαστήρια που ήταν σε χρήση ως το πρώτο μισό του 2ου αι. μ. Χ., οπότε η περιοχή αναδιοργανώθηκε και δημιουργήθηκαν κατοικίες με αυλές και περιστύλια, οι δε πλουσιότεροι διατηρούσαν ιδιωτικό λουτρό. Η συνοικία καταστράφηκε το 267 μ. Χ. Η περιοχή αναδιοργανώθηκε πάλι στα τέλη του 4ου με αρχές του 5ου αι. Ανάμεσα στις απλές κατοικίες, κατασκευάζονται και πολυτελείς κατοικίες. Η περιοχή καταστράφηκε εκ νέου γύρω στα τέλη του 5ου αι., ενώ νέα κτίρια βλέπουν το φως τους επόμενους αιώνες. Από τον 10ο αιώνα κι έπειτα, τα εργαστήρια εγκαταλείφθηκαν και τα κτίρια σταδιακά κατέρρευσαν. Από τον 13ο αιώνα η περιοχή εγκαταλείπεται οριστικά και παραμένει αδόμητη ως τα τέλη του 19ου αιώνα, οπότε και κατασκευάστηκε το στρατιωτικό νοσοκομείο, το Κτίριο Βάιλερ. 
Related image


Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2018

Περπατάμε στην Αθήνα με τους συγγραφείς της

Image result for Περπατάμε στην Αθήνα με τους συγγραφείς της
Συνεχίζεται η Σκυταλοδρομία Λόγου, με νέους περιπάτους να «τρέχουν» παράλληλα
Η Αθήνα 2018 Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου του δήμου Αθηναίων με μέγα δωρητή το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος καλεί το κοινό να γνωρίσει καλύτερα την πόλη και τους συγγραφείς της μέσα από δύο θεματικές ενότητες που από την πρώτη στιγμή αγαπήθηκαν από το κοινό: τις «Αθηναϊκές Διαδρομές Βιβλίου» και τους «Έλληνες Συγγραφείς». Αυτές είναι οι επόμενες δράσεις μέχρι τα τέλη Σεπτεμβρίου:
Σάββατο 22 Σεπτεμβρίου
Image result for Περπατάμε στην Αθήνα με τους συγγραφείς της
Η Αθήνα του συγγραφέα και ακαδημαϊκού Τάσου Αθανασιάδη

Ο Θανάσης Γιοχάλας ξεναγεί τους πολίτες στην Αθήνα του συγγραφέα και ακαδημαϊκού Τάσου Αθανασιάδη, με τη συμμετοχή της συζύγου του, Μαρίας Αθανασιάδη και με αναφορά στο βιβλίο, «Αθήνα. Ιχνηλατώντας την πόλη με οδηγό την ιστορία και τη λογοτεχνία» (των Θανάση Γιοχάλα και Τόνιας Καφετζάκη, Εστία 2012), σε μια διαδρομή από την οδό Πανεπιστημίου («Ηνωμένα Βουστάσια«, Εκπαιδευτήριον Μακρή, Ακαδημία, Ηλίου Μέλαθρον, Ζόναρς) και την οδό Σταδίου (Βιβλιοπωλείον της Εστίας, Καφενείο «Αιτωλοακαρνανία», Φαρμακείο Λίτου, πλατεία Κολοκοτρώνη, θέατρο «Κεντρικόν») έως τις οδούς Σκουφά και Ιπποκράτους (Καφενείον «ο Κοραής»).

Η διαδρομή ξεκινά από τη συμβολή των οδών Πανεπιστημίου και Θεμιστοκλέουςκαι ολοκληρώνεται στο βιβλιοπωλείο της Εστίας (Διδότου και Δελφών), όπου οι συμμετέχοντες θα έχουν την ευκαιρία να συζητήσουν με τον συγγραφέα και τη Μαρία Αθανασιάδη.

Ώρα: 10:30 – 12:30. Συμμετοχή ελεύθερη-επιθυμητή η δήλωση συμμετοχής στο 210-3213907
Δευτέρα 24 Σεπτεμβρίου
Image result for Περπατάμε στην Αθήνα με τους συγγραφείς της
4η Σκυταλοδρομία Λόγου: από την Βιογραφία – Εργογραφία (Δημήτρης Δασκαλόπουλος, Μαρία Στασινοπούλου) στο Χρονογράφημα – Επιφυλλίδα(Νίκος Βατόπουλος)

Οι συγγραφείς επιλέγουν ο καθένας το αγαπημένο του βιβλίο από διαφορετική κατηγορία λόγου και καλούν τον συγγραφέα του σε ένα ανοικτό και δημόσιο διάλογο με δυο συντονιστές στην αίθουσα Τελετών του Δημαρχείου Αθηνών που ανοίγει για το κοινό, παραδίδοντάς του τη Σκυτάλη προκειμένου να επιλέξει τον επόμενο. Προηγούμενοι σκυταλοδρόμοι: Τίτος Πατρίκιος, Παντελής Μπουκάλας, Ρέα Γαλανάκη.


Στην τέταρτη σκυταλοδρομία οι Δημήτρης Δασκαλόπουλος και Μαρία Στασινοπούλου, εκπρόσωποι του κειμενικού είδους της Βιογραφίας- Εργογραφίας, παραδίδουν τη σκυτάλη στον αθηναιογράφο Νίκο Βατόπουλο,εκπρόσωπο του κειμενικού είδους του Χρονογραφήματος – Επιφυλλίδας. Συντονιστές είναι οι Τασούλα Επτακοίλη, δημοσιογράφος-συγγραφέας και Γιάννης Πανταζόπουλος, δημοσιογράφος.

Χώρος: αίθουσα Τελετών Δημαρχείου Αθηνών. Ώρα: 19:30. Είσοδος: ελεύθερη
Τετάρτη 26 Σεπτεμβρίου

Αόρατοι «άλλοι» και υπερβολικά ορατοί

Η Λένα Διβάνη (Η εδαφική ολοκλήρωση της Ελλάδας, Η ύπουλος θωπεία, Ελλάδα και μειονότητες, Ένα πεινασμένο στόμα), ο Κωστής Παπαϊωάννου (Τα «καθαρά» χέρια της Χρυσής Αυγής, Ας μιλήσουμε καθαρά για την Ακροδεξιά) και ο Γιάννης Τσίρμπας (Η Βικτώρια δεν υπάρχει) συζητούν για την Αθήνα ως τόπο προέλευσης και προορισμού: Από το σύγχρονο προσφυγικό κύμα και τη μετανάστευση, εσωτερική κι εξωτερική, έως το… airbnb, οι τρεις συγγραφείς, με αφετηρία έννοιες όπως «κίνηση/φυγή/ ερχομός/συνύπαρξη», εστιάζουν στη σχέση με τον Άλλο (ή Ξένο), μιλάνε για την Αθήνα που ταξιδεύει και αλλάζει μέσα στο χρόνο ξεπροβοδίζοντας και καλωσορίζοντας, συνομιλούν με ιστορικές και μυθοπλαστικές αναφορές. Συνδιοργανωτές είναι η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, οι Εκδόσεις Καστανιώτη, οι Εκδόσεις Μεταίχμιο και οι Εκδόσεις Νεφέλη.

Χώρος: Βιβλιοπωλείο «Επί Λέξει», Ακαδημίας 32, Αθήνα. Ώρα: 19:00. Ελεύθερη συμμετοχή-πληροφορίες: 210-3399054
Σάββατο 29 Σεπτεμβρίου
Image result for Περπατάμε στην Αθήνα με τους συγγραφείς της
Γνωριμία με τις Εκδόσεις Άγρα

Ο εκδότης Σταύρος Πετσόπουλος που βρίσκεται πίσω από τα αγαπημένα βιβλία της Άγρα, μας ξεναγεί για πρώτη φορά στην καρδιά του εκδοτικού οίκου. Οι επισκέπτες θα ενημερωθούν για την ιστορία, τις επιλογές, την αισθητική και την οργάνωση του εκδοτικού οίκου, αλλά και θα μυηθούν στην εκδοτική τέχνη μέσα από ποικίλα τυπογραφικά δείγματα (φύλλα με αναλύσεις χρωμάτων από το τυπογραφείο) για βιβλία φωτογραφίας και τέχνης, καθώς και δείγματα ασπρόμαυρων βιβλίων με διαφορετικές στοιχειοθεσίες.

Χώρος: Ζωοδόχου Πηγής 99. Ώρα: 12:00-14:00. Έως 35-40 άτομα, κατόπιν τηλεφωνικής κράτησης στο 210-7011461
Image result for Περπατάμε στην Αθήνα με τους συγγραφείς της

Τετάρτη, 19 Σεπτεμβρίου 2018

Σαν σήμερα το 1971 πέθανε ο βραβευμένος με Νόμπελ ποιητής Γιώργος Σεφέρης

Image result for σεφέρης
Έλληνας ποιητής, δοκιμιογράφος, μεταφραστής και διπλωμάτης. Από τους σημαντικότερους Έλληνες ποιητές, τιμήθηκε με βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1963. Γραμματολογικά ανήκει στη «Γενιά του '30».
Ο Γεώργιος Σεφεριάδης, όπως ήταν το πραγματικό του όνομα, γεννήθηκε στις 29 Φεβρουαρίου του 1900 στη Σμύρνη. Ήταν το μεγαλύτερο παιδί του Στυλιανού Σεφεριάδη (1873-1951) - δικηγόρου, σημαντικού κοινωνικού παράγοντα της Σμύρνης και ανθρώπου με λογοτεχνικές ανησυχίες - και της Δέσποινας Τενεκίδη με καταγωγή από τη Νάξο. Το ζευγάρι είχε άλλα δυο παιδιά, τον Άγγελο (1905-1950) και την Ιωάννα (1902-2000), σύζυγο του φιλόσοφου και πολιτικού Κωνσταντίνου Τσάτσου.
Ο Σεφέρης ξεκίνησε τις εγκύκλιες σπουδές του το 1906 στη Σμύρνη και τις ολοκλήρωσε το 1918 στην Αθήνα, όπου είχε εγκατασταθεί η οικογένειά του από το 1914. Στη συνέχεια γράφτηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Σορβόνης, από την οποία αποφοίτησε με διδακτορικό το 1924. Τα χρόνια παραμονής του στο Παρίσι ήταν καθοριστικά για τη διαμόρφωση της ποιητικής του φυσιογνωμίας. Ήταν η εποχή που το κίνημα του μοντερνισμού βρισκόταν στην ακμή του.
Related image
Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα διορίστηκε υπάλληλος του Υπουργείου Εξωτερικών (1926), αρχίζοντας έτσι μια λαμπρή καριέρα στο διπλωματικό σώμα, που κορυφώθηκε το 1957, με την τοποθέτησή του ως πρεσβευτή της Ελλάδας στη Μεγάλη Βρετανία. Παρέμεινε στο Λονδίνο έως το 1962, οπότε και συνταξιοδοτήθηκε. Στις 10 Απριλίου του 1941, μία ημέρα μετά την κατάληψη της Θεσσαλονίκης από τους Γερμανούς, είχε νυμφευτεί στην Πλάκα τη Μαρώ Ζάννου, με την οποία δεν απέκτησε παιδιά.
Στα ελληνικά γράμματα ο Γιώργος Σεφέρης εμφανίστηκε το 1931, με την ποιητική συλλογή Στροφή, η οποία από την πρώτη στιγμή της κυκλοφορίας της προκάλεσε το ενδιαφέρον της λογοτεχνικής κοινότητας της Αθήνας, με θετικές και αρνητικές αντιδράσεις. Οι θαυμαστές του -Γιώργος Θεοτοκάς, Γιώργος Κατσίμπαλης και Ανδρέας Καραντώνης- υποστήριξαν ότι η Στροφή εγκαινιάζει μια καινούργια εποχή για την ελληνική ποίηση, ενώ οι επικριτές του, όπως ο Άλκης Θρύλος και ο Τάκης Παπατσώνης, ισχυρίστηκαν ότι η ποίηση του Σεφέρη είναι σκοτεινή και εγκεφαλική, χωρίς πραγματικό συναίσθημα. Με την πάροδο του χρόνου, η Στροφή απέκτησε τεράστιο συμβολικό βάρος, επειδή θεωρήθηκε από την κριτική ότι έστρεψε την ελληνική ποίηση από την παραδοσιακή στη μοντέρνα γραφή. Ο Μοντερνισμός του Σεφέρη, παρατηρεί ο Γιώργος Θεοτοκάς, υπήρξε «ένας μοντερνισμός τολμηρός, αλλά που κρατούσε το νήμα της παράδοσης, με αίσθημα ευθύνης και με σεβασμό για τη γλώσσα».
Ο θόρυβος που δημιουργήθηκε, αλλά και το ειδικό βάρος των Κατσίμπαλη και Καραντώνη στα λογοτεχνικά πράγματα, τον βοήθησε να επιβληθεί ως ένας πολλά υποσχόμενος νέος ποιητής. Η καθιέρωση του Σεφέρη ως μείζονος ποιητή έγινε το 1935, με την ποιητική συλλογή Μυθιστόρημα. Σ’ αυτό το έργο βλέπουμε πλήρως διαμορφωμένα τα σύμβολα που συνθέτουν την ποιητική μυθολογία του Σεφέρη: το «ταξίδι», οι «πέτρες», τα «μάρμαρα», τα «αγάλματα», η «θάλασσα», ο «Οδυσσέας» κ.ά.
Image result for σεφέρης
Εκτός από το πλούσιο ποιητικό έργο του, ο Σεφέρης διακρίθηκε και στον δοκιμιακό λόγο, με μία σειρά ρηξικέλευθων κριτικών δοκιμίων, στα οποία τόνισε τη σημασία της ελληνικής παράδοσης και ανέδειξε το έργο περιθωριακών μορφών της, όπως του Γιάννη Μακρυγιάννη και του Θεόφιλου. Το μεταφραστικό του έργο είναι μικρό σε ποσότητα, αλλά σημαντικό. Μετέφρασε δύο έργα του αμερικανού ποιητή Τ.Σ. Έλιοτ (Έρημη Χώρα και Φονικό στην Εκκλησιά), ενώ μετέφερε στη νέα ελληνική δύο έργα της Βίβλου (Άσμα Ασμάτων και Αποκάλυψη του Ιωάννη). Ο Τ.Σ. Έλιοτ, ηγετική φυσιογνωμία της μοντερνιστικής ποίησης του 20ου αιώνα, ήταν ο ποιητής που τον επηρέασε όσο κανένας άλλος.
Related image
Από τη δεκαετία του '50 το έργο του Σεφέρη μεταφράστηκε και εκτιμήθηκε στο εξωτερικό. Συνεπεία αυτού ήταν η βράβευσή του με το Νόμπελ Λογοτεχνίας τον Δεκέμβριο του 1963, «για το υπέροχο λυρικό ύφος του, που είναι εμπνευσμένο από ένα βαθύ αίσθημα για το ελληνικό πολιτιστικό ιδεώδες», όπως αναφέρεται στο σκεπτικό της Σουηδικής Ακαδημίας.
Κατά τη διάρκεια της επτάχρονης δικτατορίας, έσπασε τη σιωπή του στις 28 Μαρτίου του 1969 και στηλίτευσε τη χούντα με την περίφημη δήλωσή του στο ραδιόφωνο του BBC. «Είναι μια κατάσταση υποχρεωτικής νάρκης, όπου όσες πνευματικές αξίες κατορθώσαμε να κρατήσουμε ζωντανές, με πόνους και με κόπους, πάνε κι αυτές να καταποντισθούν μέσα στα ελώδη στεκάμενα νερά» τόνισε μεταξύ άλλων.
Image result for σεφέρης
Στις αρχές Αυγούστου του 1971 ο Γιώργος Σεφέρης εισάγεται στον Ευαγγελισμό και εγχειρίζεται στον δωδεκαδάκτυλο. Θα πεθάνει από μετεγχειρητικές επιπλοκές τα ξημερώματα της 20ης Σεπτεμβρίου του 1971. Η κηδεία του, δύο ημέρες αργότερα, θα είναι πάνδημη και θα λάβει αντιδικτατορικό χαρακτήρα. Στη νεκρώσιμη πομπή προς το Α' Νεκροταφείο, μπροστά στην Πύλη του Αδριανού, το πλήθος σταματά την κυκλοφορία και αρχίζει να τραγουδά το απαγορευμένο τραγούδι του Μίκη Θεοδωράκη σε στίχους Σεφέρη Άρνηση (Στο περιγιάλι το κρυφό, όπως είναι πιο γνωστό). Στις 23 Σεπτεμβρίου, δημοσιεύεται στην εφημερίδα Το Βήμα, το τελευταίο ποίημα του Γιώργου Σεφέρη Επί Ασπαλάθων, που έγραψε στις 31 Μαρτίου 1971 και αποτελεί μία ακόμη καταγγελία κατά της δικτατορίας.
Related image
Αρκετοί συνθέτες έχουν ενσκήψει στο έργο του Σεφέρη και μελοποιήσει ποιήματά του, όπως οι Μίκης Θεοδωράκης, Νίκος Μαμαγκάκης, Μίλτος Πασχαλίδης, Αδελφοί Κατσιμίχα, Ηλίας Ανδριόπουλος, Δήμος Μούτσης, Αργύρης Μπακιρτζής, Δημήτρης Αγραφιώτης, Θεόδωρος Αντωνίου, Λεωνίδας Ζώρας, Θεόδωρος Καρυωτάκης, Περικλής Κούκος, Γιώργος Κουρουπός, Γεώργιος Πονηρίδης, Θάνος Μικρούτσικος και Τζον Τάβενερ.

Τρίτη, 18 Σεπτεμβρίου 2018

Μουσείο Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας Κώστα Κοτσανά στην Αθήνα

Η εικόνα ίσως περιέχει: σπίτι και υπαίθριες δραστηριότητες
Αρχαία Ελλάδα - Οι Απαρχές των Τεχνολογιών
Πινδάρου 6, Κολωνάκι
Ώρες λειτουργίας: 09:00-17:00 καθημερινά
Δεν διατίθεται αυτόματο εναλλακτικό κείμενο.
Tο Mουσείο Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας Κώστα Κοτσανά παρουσιάζει έναν νέο μόνιμο εκθεσιακό χώρο από τη Δευτέρα 8 Ιανουαρίου 2018 στην καρδιά της Αθήνας, σε ελάχιστη απόσταση από το κτήριο της Βουλής των Ελλήνων. 
Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο
Σε ένα μοναδικό ιστορικό αρ νουβό κτίριο, Πινδάρου 6 και Ακαδημίας στο Κολωνάκι (το οποίο κάποτε ανήκε στην οικογένεια της βασίλισσας Ασπασίας Μάνου, συζύγου του Αλέξανδρου Α'), συνολικής επιφάνειας 700 τ.μ., οι επισκέπτες θα έχουν τη μοναδική ευκαιρία να γνωρίσουν μια σχετικά άγνωστη πτυχή του αρχαιοελληνικού πολιτισμού μέσα από την έκθεση «Οι Hi-Tech Εφευρέσεις των Αρχαίων Ελλήνων», η οποία περιλαμβάνει 100 περίπου επιλεγμένα εκθέματα, από το ρομπότ-υπηρέτρια και τον «κινηματογράφο» του Φίλωνος μέχρι το αυτοκίνητο-κουκλοθέατρο του Ήρωνος, κι από το αυτόματο υδραυλικό ωρολόγιο του Κτησιβίου μέχρι το Μηχανισμό των Αντικυθήρων.
Δεν διατίθεται αυτόματο εναλλακτικό κείμενο.
Το Μουσείο Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας Κώστα Κοτσανά στην Αθήνα λειτουργεί καθημερινά και Σαββατοκύριακα από 9 π.μ. – 5 μ.μ. Σας καλούμε όλους να το επισκεφθείτε και να θαυμάσετε από κοντά τις Hi-Tech εφευρέσεις των Αρχαίων Ελλήνων μέσα από 100 περίπου επιλεγμένα εκθέματα.
Η εικόνα ίσως περιέχει: άτομα στέκονται και εσωτερικός χώρος
Περισσότερα στο 
Μουσείο Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας Κώστα Κοτσανά Για τις επισκέψεις σας κάντε κλικ εδώ
Η εικόνα ίσως περιέχει: υπαίθριες δραστηριότητες

Δεν διατίθεται αυτόματο εναλλακτικό κείμενο.
Ηχητικός συναγερμός

Ο πρώτος προειδοποιητικός αυτοματισμός της ιστορίας ήταν τοποθετημένος στην πόρτα που προστάτευε και ενεργοποιούνταν από το άνοιγμα της. Tο σφύριγμα μιας σάλπιγγας ειδοποιούσε τον ιδιοκτήτη για την είσοδο κάποιου ανεπιθύμητου επισκέπτη.

Λειτουργία: Αποτελούνταν από μια σάλπιγγα προσαρμοσμένη σε κοίλο ημισφαιρικό δοχείο που αναρτιόταν από μια αρθρωμένη ράβδο. Με το άνοιγμα της θύρας ένα σχοινί επέτρεπε την κλίση της ράβδου και επομένως την κάθοδο της σάλπιγγας. Το ημισφαιρικό δοχείο βυθιζόταν σε ένα δοχείο με νερό και ο εγκλωβισμένος αέρας σε αυτό ανάγκαζε τη σάλπιγγα να ηχήσει.

Η αυτόματη υπηρέτρια του Φίλωνος
(το πρώτο λειτουργικό ρομπότ της ιστορίας)
Ο υπολογιστικός μηχανισμός των Αντικυθήρων
(ένας «φορητός υπολογιστής» από την αρχαιότητα)
Οι αυτόματοι τρίποδες του Ηφαίστου

Πρόκειται για προγραμματιζόμενους, αυτοκινούμενους τρίποδες που μπορούσαν να σερβίρουν αυτόματα διάφορα φρούτα στους θεούς. 

Σύμφωνα με τον Όμηρο, τους κατασκεύασε ο Ήφαιστος «με ρόδες χρυσές για να μπορούν αυτόματα να μπαίνουν στων θεών τη σύναξη και πάλι μόνοι τους να γυρνούν στο οίκημα». Η ανάπτυξη και εφαρμογή από τους Αλεξανδρινούς μηχανικούς (Φίλωνα, Ήρωνα) της σχετικής τεχνολογίας σε αντίστοιχα αυτοκινούμενα «οχήματα» μας επιτρέπει την υποθετική ανασύστασή τους.
Το ξυπνητήρι του Αριστοτέλη
Το υδραυλικό ωρολόγιο-ξυπνητήρι εφευρέθηκε από τον Αριστοτέλη προκειμένου να μπορεί ο ίδιος να ξυπνά, μετά από σύντομο χρονικό διάστημα, για να αφιερώσει περισσότερο χρόνο στις μελέτες του. Αν και ο Διογένης που διασώζει την παραπάνω μαρτυρία δεν περιγράφει την τεχνολογία του μηχανισμού, η τεχνολογία της εποχής και η αντίστοιχη περίπτωση του ωρολόγιού ξυπνητηριού του Πλάτωνος επέτρεψαν την ανακατασκευή του.

Το ωρολόγιο-ξυπνητήρι αποτελούνταν από ένα δοχείο με νερό, το οποίο άδειαζε με έναν επιλεγμένο (για κάθε περίπτωση) ρυθμό σε ένα άλλο δοχείο που είχε έναν ημισφαιρικό πλωτήρα. Την προκαθορισμένη στιγμή που γέμιζε το δοχείο ο πλωτήρας ανατρεπόταν και τα σφαιρίδια που ήταν τοποθετημένα στην επίπεδη επιφάνειά του έπεφταν σε ένα κύπελλο (ή πιάτο) προκαλώντας εκκωφαντικό θόρυβο.

Η αναβίωση του σπιτιού και εργαστηρίου του Γιάννη Τσαρούχη στη θρυλική οικία του στο Μαρούσι

Image result for σπίτι Τσαρούχη
ΑΝΑΒΙΩΣΗ ΤΟΥ ΣΠΙΤΙΟΥ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΤΣΑΡΟΥΧΗ ΣΤΗ ΘΡΥΛΙΚΗ ΟΙΚΙΑ ΤΟΥ ΣΤΟ ΜΑΡΟΥΣΙ
Ο θεατής έχει την ευκαιρία να δει πώς ζούσε και δημιουργούσε ο Γιάννης Τσαρούχης, από το 1966 έως το 1989
31 Μαρτίου - 31 Δεκεμβρίου 2018
Το σπίτι, εργαστήριο και Μουσείο του Γιάννη Τσαρούχη
“Επιτέλους, είχα ένα οικόπεδο. Τώρα έπρεπε να βρω με ποιες μηχανές θα έβρισκα τα λεφτά να χτίσω ένα ατελιέ. Δεν ήταν από ματαιοδοξία αλλά από ανάγκη τεχνική. Αισθανόμουν την ανάγκη να κάνω μεγάλου μεγέθους έργα.”
Το 1965 ο Γιάννης Τσαρούχης έχτισε το σπίτι και εργαστήριο του, στην οδό Πλουτάρχου 28, στο Μαρούσι. Στο ισόγειο ήταν οι προσωπικοί του χώροι , στον πρώτο όροφο και στο δώμα, το εργαστήριό του. Το 1981 ιδρύει το ομώνυμο Ίδρυμα του και μετατρέπει τον πρώτο όροφο και το δώμα σε εκθεσιακούς χώρους για τα έργα του. Ο ίδιος το ονόμασε Μουσείο Αμαρουσίου και εκεί διοργάνωνε τις εκθέσεις του.
Άφησε ένα πλούσιο και σημαντικό φωτογραφικό αρχείο και βασισμένο σ΄αυτό, το Ίδρυμα Γιάννη Τσαρούχη παρουσιάζει μια αναβίωση του εργαστηρίου του.
Προκειμένου για μια πιστή απόδοση, ακόμα και ως προς το πώς χειριζόταν το φως και τη σκιά με έργα καρφιτσωμένα στους υφασμάτινους τοίχους κι ακουμπισμένα στο πάτωμα, θα ήταν αδύνατο να χρησιμοποιηθούν τα πραγματικά. Εκτίθενται, λοιπόν, πιστά αντίγραφά τους, σε φυσικό μέγεθος, πλούσιο φωτογραφικό υλικό για το πώς χειριζόταν τις συνθέσεις του, προσωπικά του αντικείμενα αφημένα ελεύθερα στο χώρο όλα με μια διάθεση ο θεατής να νιώσει το πώς ζούσε και δημιουργούσε ο Γιάννης Τσαρούχης, από το 1966 ως το 1989, στο σπίτι του στο Μαρούσι.

Στο πλαίσιο της έκθεσης πραγματοποιούνται εκπαιδευτικά προγράμματα.

Παρασκευή, 14 Σεπτεμβρίου 2018

Στην απλότητα κρύβεται η ευτυχία – Ελύτης

www.leaautumn.com | Self Growth | Ego Dissolution | Lea Autumn | Spirituality #SelfGrowth | #EgoDissolution | #LeaAutumn | #Spirituality
Κατά βάθος το ξέρουμε -το αναγνωρίζουμε τις σπάνιες εκείνες μέρες που δεν έχουμε απολύτως τίποτα να κάνουμε...
#beachbum #lovinlife #catwalkrags

Που απλά ξαπλώνουμε στα βότσαλα και τα χαϊδεύουμε με τα δάχτυλά μας ή που στεκόμαστε πίσω από το παγωμένο τζάμι, πίνοντας ένα ζεστό τσάι και κοιτάζοντας τα φωτάκια στο απέναντι μπαλκόνι. 
Love U
Το νιώθουμε, τότε, πραγματικά, πως το πραγματικό μυστικό της ευτυχίας, βρίσκεται στο γνήσιο ενδιαφέρον που δείχνουμε στις λεπτομέρειες της καθημερινότητας. Στο πώς μυρίζει το κεφάλι του παιδιού μας και στους σκληρούς κόμπους στα δάχτυλα του συντρόφου μας…
Everyone says love hurts,but that's not true. Rejection hurts. Loneliness hurts. Losing someone hurts. Everyone confuses these things with love but in reality, love is the only thing in this world that covers up all the pain and makes us feel whole again.
Το παρακάτω ποίημα του Οδυσσέα Ελύτη το περιγράφει με τον καλύτερο τρόπο:

Mπορώ να γίνω ευτυχισμένος με τα πιο απλά πράγματα
και με τα πιο μικρά...
Love, it can move mountains.
Και με τα καθημερινότερα των καθημερινών.

Μου φτάνει που οι εβδομάδες έχουν Κυριακές.

Μου φτάνει που τα χρόνια φυλάνε Χριστούγεννα για το τέλος τους.
Photo of the day by Garlesteanu Cosmin #picoftheday #winterwonderland…
Που οι χειμώνες έχουν πέτρινα, χιονισμένα σπίτια.

Που ξέρω ν’ ανακαλύπτω τα κρυμμένα πετροράδικα στις κρυψώνες τους.

Μου φτάνει που μ’ αγαπάνε τέσσερις άνθρωποι.

Πολύ…
.They can escape from the palm of your hand with a light flutter.
Μου φτάνει που αγαπάω τέσσερις ανθρώπους.

Πολύ…

Που ξοδεύω τις ανάσες μου μόνο γι’ αυτούς.

Που δεν φοβάμαι να θυμάμαι.

Που δε με νοιάζει να με θυμούνται.
"....But we can't live in the light all of the time. You have to take whatever light you can hold into the dark with you." — Libba Bray
Που μπορώ και κλαίω ακόμα.

Και που τραγουδάω… μερικές φορές…

Που υπάρχουν μουσικές που με συναρπάζουν.

Και ευωδιές που με γοητεύουν…

Οδυσσέας Ελύτης

Everything in the universe is made out of energy.  "Highly adaptable, don't you think?" --H.I.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...