Ένα μαγικό μουσείο στον βυθό της θάλασσας. Περίπου 400 γλυπτά ξετρελαίνουν τους «επισκέπτες» και μετατρέπονται σε κοράλλια με την πάροδο του χρόνου...

Το μεγαλύτερο υποβρύχιο αξιοθέατο του κόσμου βρίσκεται στο εξωτικό Κανκούν του Μεξικού. Το 2008 ξεκίνησε ο σχεδιασμός και η υλοποίηση ενός υποθαλάσσιου πάρκου με γλυπτά με σκοπό την ευαισθητοποίηση του κοινού, στην καταστροφή του οικοσυστήματος, αλλά και τη δημιουργία κοραλλιογενών υφάλων. 

Στον βυθό του Εθνικού Θαλάσσιου Πάρκου έχουν «βυθιστεί» πάνω από 400 αγάλματα με ανθρώπινες μορφές και αντικείμενα φυσικού μεγέθους, που φιλοτέχνησε ο Βρετανός γλύπτης Τζέισον ΝτεΚάιρες Τέιλορ. Τα υποθαλάσσια γλυπτά που «διακοσμούν» τον βυθό με την πάροδο του χρόνου μετατρέπονται σε τεχνητούς κοραλλιογενείς υφάλους. Το μουσείο έχει διάφορες θεματικές ενότητες, όπως ο Κήπος της Ελπίδας, με τη νεαρή κοπέλα που καλλιεργεί φυτά στον κήπο, δείχνοντας το δρόμο που πρέπει να ακολουθήσουν οι μελλοντικές γενιές. 

Τα υπόλοιπα εκθέματα είναι: ο Άνδρας στις Φλόγες, το Αρχείο των Ονείρων που αναπαριστά έναν άνδρα που αρχειοθετεί εκατοντάδες μηνύματα, η Σιωπηλή Εξέλιξη και πολλά άλλα που προσφέρουν μια ανεπανάληπτη εμπειρία για τους επισκέπτες του Πάρκου. Πάνω στα γλυπτά έχουν ήδη αρχίσει να αναπτύσσονται κοράλλια, γεγονός ενθαρρυντικό για τους υπεύθυνους του πάρκου, οι οποίοι δεν κρύβουν την ανησυχία τους για την επιβάρυνση που δέχεται το οικοσύστημα. Οι επιστήμονες προβλέπουν πως μέχρι το 2050 το 80% των κοραλλιογενών υφάλων θα έχει καταστραφεί.

Για την κατασκευή των αγαλμάτων χρησιμοποιήθηκαν 120 τόνοι μαύρου τσιμέντου, άμμου και χαλικιού και 120 ώρες εργασίας. Τα γλυπτά κατασκευάστηκαν αρχικά στο εργαστήρι του Τέιλορ και στην συνέχεια με γιγαντιαία φορτηγά και γερανούς τοποθετηθήκαν στον πυθμένα της θάλασσας σε βάθος 8 μέτρων. 

Τα αγάλματα καταλαμβάνουν έκταση 420 τετραγωνικών μέτρων και ζυγίζουν συνολικά 180 τόνους. Περισσότεροι από 750.000 άνθρωποι από όλο τον κόσμο επισκέπτονται κάθε χρόνο τον κόλπο του Μεξικού για να δουν από κοντά το υποθαλάσσιο πάρκο που ονομάζεται «Σιωπηλή εξέλιξη».

 Το παραμυθένιο αξιοθέατο μπορεί να το απολαύσει ο επισκέπτης, κάνοντας βόλτες με βάρκες με γυάλινο πυθμένα παρατηρώντας τα εκθέματα ή για του πιο τολμηρούς, κάνοντας καταδύσεις στην περιοχή. Ο Τέιλορ κατάφερε να συνδυάσει την αγάπη για την θάλασσα με την τέχνη του, που είναι μοναδική στον κόσμο. Ο Τέιλορ μετρά στο ενεργητικό πάνω από 18 χρόνια εμπειρίας σε καταδύσεις και είναι βραβευμένος φωτογράφος. Το 2006 δημιούργησε το πρώτο υποβρύχιο πάρκο γλυπτικής στον κόσμο που βρίσκεται στα ανοικτά των ακτών της Γρενάδας στις Δυτικές Ινδίες.... 

via

Μάχη για την Μπάρμπι – Φρίντα Κάλο

Αληθινός πόλεμος έχει ξεσπάσει για τη νέα κούκλα της Mattel, Barbie Frida Kahlo σχετικά με το σε ποιον ανήκουν τα δικαιώματα της εικόνας της. Με αφορμή την κυκλοφορία της κούκλας στη σειρά της Ματέλ «Power to the Women», όπου διάσημες και πρωτοπόρες γυναίκες μεταμορφώνονται σε Μπάρμπι, η ανιψιά της Φρίντα Κάλο και μοναδική ιδιοκτήτρια των δικαιωμάτων της εικόνας της, όπως ισχυρίζεται, εξέδωσε μια ανακοίνωση στην οποία διατυπώνει την αντίθεσή της καθώς, όπως είπε: «Η εταιρεία Mattel δεν έχει την εξουσιοδότηση για να χρησιμοποιήσει την εικόνα της Frida Kahlο».

Η ανιψιά της Κάλο, Μάρα Ρομέο θα ήθελε, όπως δήλωσε, η κούκλα να έχει πιο πολύ τα χαρακτηριστικά της Κάλο και να αποπνέει τη δύναμή της και να μην έχει τα χαρακτηριστικά ανοιχτόχρωμα μάτια της Μπάρμπι. Η εταιρεία πάντως διατήρησε τα πυκνά φρύδια-σήμα κατατεθέν της ατίθασης και ασυμβίβαστης Μεξικανής ζωγράφου.

«Η Mattel συνεργάζεται στενά με την Frida Kahlo Corporation, ιδιοκτήτρια όλων των δικαιωμάτων που σχετίζονται με το όνομα και την ταυτότητα της Frida Kahlo, για τη δημιουργία αυτής της κούκλας», ανέφερε σε δήλωσή του εκπρόσωπος της παιχνιδοβιομηχανίας.

Η εικόνα της Κάλο έχει σφραγιστεί τα τελευταία χρόνια με μια έκρηξη καταναλωτικών προϊόντων που περιλαμβάνουν βερνίκια νυχιών, τσάντες, παπούτσια, σημειωματάρια και πολλά άλλα μικρά και μεγάλα αντικείμενα.

via

Αδριανός & Αθήνα. Συνομιλώντας με έναν ιδεατό κόσμο.

Το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο σε συνεργασία με την Ιταλική Αρχαιολογική Σχολή Αθηνών διοργανώνουν την περιοδική έκθεση «Αδριανός και Αθήνα. Συνομιλώντας με έναν ιδεατό κόσμο» στην αίθουσα 31α της Συλλογής των Γλυπτών. Η έκθεση σηματοδοτεί τη συμπλήρωση 1900 χρόνων από την ανάρρηση του φιλέλληνα αυτοκράτορα Αδριανού στον θρόνο το 117 μ.Χ., επέτειος που εορτάστηκε ποικιλότροπα από μεγάλα ευρωπαϊκά μουσεία και πολιτιστικούς φορείς.

Όπως ανέφερε η Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού Λυδία Κονιόρδου, κατά την παρουσίαση της Τετάρτης 22 Νοεμβρίου 2017 στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, η έκθεση εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο συμφωνίας ανάμεσα στην Ελλάδα και την Ιταλία, που αφορά την εντατικοποίηση των πολιτιστικών και μορφωτικών σχέσεων των δύο χωρών, ειδικότερα στον τομέα της πολιτιστικής κληρονομιάς, έτσι όπως διατυπώθηκε στη διμερή συνάντηση των δύο Υπουργών, με την ευκαιρία της υπογραφής του Μνημονίου Συνεργασίας.

Στόχος της έκθεσης είναι να παρουσιασθεί ο φιλελληνισμός του Αδριανού και να προβληθεί η αξία και η σημασία που διατηρεί μέχρι τις μέρες μας η κληρονομιά του. Προωθώντας την ώσμωση της ελληνικής διανόησης με τη ρωμαϊκή παράδοση, ο Αδριανός συνεισέφερε αποφασιστικά στη διαμόρφωση μιας κοινής πολιτισμικής βάσης, που αποτέλεσε ένα από τα ουσιωδέστερα στοιχεία του δυτικού πολιτισμού. Από την άποψη αυτή, η έκθεση σηματοδοτεί και προαναγγέλλει το Ευρωπαϊκό Έτος Πολιτιστικής Κληρονομιάς που θα εορταστεί το 2018. Τα εκθέματα, 40 στο σύνολό τους, προέρχονται από τις συλλογές του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου.

Η αίθουσα των Αθηναίων Κοσμητών στη μόνιμη έκθεση της Συλλογής Γλυπτών επιλέχθηκε ως το ιδανικό σκηνικό για την ανάπτυξη της μουσειολογικής ιδέας. Πορτραίτα του αυτοκράτορα Αδριανού τοποθετήθηκαν στο κέντρο της αίθουσας σε ένα νοερό φιλοσοφικό διάλογο για τον ελληνικό πολιτισμό με εμβληματικές μορφές διανοητών της αρχαιότητας, όπως ο Μητρόδωρος, ο Αντώνιος Πολέμων και ο Ηρώδης του Αττικού. Τη φανταστική συνομιλία παρακολουθούν τα πορτρέτα του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη ως σύμβολα της ελληνικής φιλοσοφικής σκέψης και οι Κοσμητές, οι αξιωματούχοι που είχαν την ευθύνη της διανοητικής και σωματικής εκπαίδευσης των εφήβων στα αθηναϊκά γυμνάσια της αυτοκρατορικής περιόδου. Μέσα από το εμπλουτισμένο εκθεσιακό αφήγημα, οι θεματοφύλακες της παραδοσιακής ελληνικής παιδείας προσεγγίζονται με νέα ερμηνευτικά μέσα, που αναδεικνύουν τη βαθιά πνευματική συγγένεια του ελληνικού και του ρωμαϊκού πολιτισμού. Ο κόσμος των Γυμνασίων της Αθήνας ζωντανεύει επίσης με μια σειρά αντιπροσωπευτικών εκθεμάτων και την υπέροχη προτομή του Αντίνοου, του αγαπημένου συντρόφου του Αδριανού, που θεοποιήθηκε μετά τον πρόωρο θάνατό του και λατρευόταν στα Γυμνάσια ως πρότυπο νεανικής ομορφιάς και ρώμης.

Η περιήγηση στην έκθεση ολοκληρώνεται με την επίσκεψη σε δύο άλλα σημεία του εκθεσιακού χώρου, που αναδεικνύουν συμπληρωματικές διαστάσεις της παρουσίας του Αδριανού στην Αθήνα και δημιουργούν έναν παράλληλο θεματικό περίπατο στο υπόλοιπο μουσείο. Στο πλαίσιο της επιτυχημένης δράσης «Αθέατο Μουσείο», από τις 13 Νοεμβρίου 2017 έως τις 4 Μαρτίου 2018, οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να χαρούν δύο μοναδικά εκθέματα που αναδύονται από τις αποθήκες για πρώτη φορά. Η επιγραφή με το όνομα του αυτοκράτορα Αδριανού και την επωνυμία Ολύμπιος, χρονολογείται περί το 132 μ.Χ. και αποτελεί αυθεντική μαρτυρία της αναγνώρισης της προσφοράς του αυτοκράτορα από τους πολίτες της Αθήνας. Δίπλα της στέκει μια δεύτερη προτομή του αφηρωισμένου Αντίνοου, από την Πάτρα. Ο θεματικός περίπατος ολοκληρώνεται στην Αιγυπτιακή συλλογή του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου, όπου το αιγυπτιάζον άγαλμα του Αντίνοου από το ιερό των Αιγυπτίων Θεών στον Μαραθώνα υποδέχεται τους επισκέπτες και διηγείται με τον δικό του τρόπο τις πνευματικές αναζητήσεις της εποχής.

via

Η «σχεδία» στην ιστορική Στοά Εμπόρων

Οι μοναδικές, χειροποίητες δημιουργίες φτιαγμένες από το χαρτί των απούλητων τευχών του ελληνικού περιοδικού δρόμου κοσμούν, πλέον, το καινούριο κατάστημα της «σχεδίας» στη Στοά Εμπόρων. Το κοινωνικό και περιβαλλοντικό πρόγραμμα «σχεδία αρτ» βρήκε στέγη στην ιστορική στοά, δίνοντας την ευκαιρία στους επισκέπτες να περιηγηθούν στο όραμα ενός ξεχωριστού κοινωνικού και περιβαλλοντικού προγράμματος, να προμηθευτούν προϊόντα υψηλής αισθητικής και ποιότητας για τις γιορτές -και, βεβαίως, πέρα από αυτές- αλλά και να συμμετάσχουν σε εργαστήρια, μαθαίνοντας πώς μπορούν και οι ίδιοι να μεταμορφώσουν κάτι φαινομενικά μόνο «άχρηστο» («ένα παλιό περιοδικό») σε όμορφα, χρηστικά αντικείμενα. 

Οι μοναδικές, χειροποίητες δημιουργίες «σχεδία αρτ» κοσμούν ήδη το καινούργιο κατάστημά στη Στοά Εμπόρων, στο πλαίσιο της δράσης «Κατάστημα στο Κέντρο».Στο κατάστημά στη Στοά Εμπόρων εκτίθενται και διατίθενται προς πώληση, πλέον (και για τους επόμενους έξι μήνες τουλάχιστον) χειροποίητα φωτιστικά, καλάθια, ρολόγια, σκουλαρίκια και δεκάδες άλλα αντικείμενα, φτιαγμένα με πολύ μεράκι και αγάπη από τους ανθρώπους της «σχεδίας».

Άνθρωποι της «σχεδίας» και τους «σχεδία αρτ» είναι πλέον εκεί (τις ώρες λειτουργίας εμπορικών καταστημάτων), για να υποδεχθούν τον κόσμο που θέλει να κάνει τις χριστουγεννιάτικες και όχι μόνο αγορές του, αλλά και να επικοινωνήσει, να περιηγηθεί στο όραμα αυτού του ξεχωριστού κοινωνικού και περιβαλλοντικού προγράμματος, όπου συναντιούνται η αγάπη, η αλληλεγγύη, η κοινωνική επανένταξη και η δημιουργία, να ενημερωθεί, να κάνει τις δικές του προτάσεις και να μοιραστεί τις δικές του ιδέες, ακόμη και να συμμετάσχει στα εργαστήρια «σχεδία αρτ», φτιάχνοντας με τα ίδια του τα χέρια αντικείμενα υψηλής αισθητικής και ποιότητας, αξιοποιώντας το χαρτί από απούλητα, περασμένα τεύχη της «σχεδίας».

Το άνοιγμα του καταστήματος στη Στοά Εμπόρων συνέπεσε με την πρώτη μεγάλη μετακόμιση της «σχεδίας», αφού, από τις αρχές Δεκεμβρίου, τα γραφεία του περιοδικού μεταφέρθηκαν από το Μεταξουργείο στον 1ο όροφο του ιστορικού κτιρίου της οδού Κολοκοτρώνη, στον αριθμό 56.

Ήταν η πρώτη μεγάλη αρχή, καθώς οι εργασίες για την ανακαίνιση και αναμόρφωση των υπόλοιπων χώρων (ισόγειο και υπόγειο) συνεχίζονται και σύντομα θα είναι έτοιμοι να υποδεχθούν το πωλητήριο-εκθετήριο «σχεδία αρτ»,αλλά και το καφέ-μπαρ εστιατόριο, που θα λειτουργεί μέρα και νύχτα στο χώρο του ισογείου.

Σημειώνεται ότι την εκπαίδευση των ανθρώπων που θα εργαστούν στο νέο σπίτι της «σχεδίας», που έχει τον φιλόδοξο στόχο να καταστεί χώρος εφαρμοσμένης κοινωνικής καινοτομίας, έχουν δεχθεί και αναλάβει κάποιοι εκ των κορυφαίων επαγγελματιών στο χώρο της εστίασης. Μάλιστα, το περιοδικό στο περασμένο τεύχος #65 (Δεκέμβριος 2018) αποκάλυψε το όνομα του μάγειρα που ετοιμάζει το μενού, αλλά και θα κάνει και την εκπαίδευση των ανθρώπων που θα στελεχώσουν την κουζίνα. Πρόκειται για τον υπέροχο άνθρωπο και σεφ Λευτέρη Λαζάρου.

Το «σχεδία αρτ» συμμετέχει στις δράσεις αστικής αναζωογόνησης που υπογράφει το This is Athens του Δήμου Αθηναίων στην περιοχή της Στοάς Εμπόρων. Η παρουσία της «σχεδίας» και του «σχεδία αρτ» στην ιστορική στοά εντάσσεται στη δράση του Δήμου Αθηναίων «Κατάστημα στο Κέντρο», η οποία αποτελεί μέρος του πιλοτικού προγράμματος ΠΟΛΗ² και υλοποιείται από την Εταιρεία Ανάπτυξης και Τουριστικής Προβολής Αθηνών.

Μέσω αυτής, εξασφαλίζεται η επαναλειτουργία δέκα κλειστών μέχρι χθες καταστημάτων και εστιάζει στην ενίσχυση επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στην κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία, παρέχοντας κίνητρα, όπως η κάλυψη ενοικίου και των λειτουργικών αναγκών.

Έτσι, η εγκαταλελειμμένη και ιστορική αυτή στοά (που ξεκίνησε να κατασκευάζεται το 1949 και ολοκληρώθηκε το 1953 και η οποία έχει χαρακτηριστεί μνημείο) μεταμορφώνεται σε εστία δημιουργίας, στεγάζοντας μικρές ομάδες με μεγάλα οράματα.

Εκεί, για τους επόμενους έξι μήνες (τουλάχιστον), η «σχεδία» και το πρόγραμμα «σχεδία αρτ» θα συνυπάρξουν με άλλους σπουδαίους ανθρώπους από σπουδαίους φορείς-κοινωνικές επιχειρήσεις που έχουν κάνει «κατάληψη» στα διπλανά καταστήματα. Πρόκειται για το «Ροκάνι» και το “LUDD”, το “Coocoo Creations”, την “One Tool Three”, το “Project Layali”, το “WiseDog”, την “Birdland” και το “Athens Makerspace”, που εκθέτουν και διαθέτουν τις δικές τους προτάσεις, τα δικά τους ποιοτικά προϊόντα.

Όλοι οι φορείς που συμμετέχουν στη Στοά Εμπόρων πέρασαν από διαδικασία αξιολόγησης και είναι κοινωνικές επιχειρήσεις που στηρίζουν την αλληλέγγυα οικονομία και έχουν σαφή και δηλωμένο κοινωνικό σκοπό και αντίκτυπο. Είναι επιχειρήσεις που ασχολούνται με την παραγωγή αντικειμένων δημιουργικού σχεδιασμού, χρηστικών ή μη, εγχώριας παραγωγής και διατίθενται σε καταναλωτές, σε επιχειρήσεις ή/και φορείς του δημοσίου, όπως για παράδειγμα προϊόντα βιομηχανικού σχεδιασμού, μικροέπιπλα, είδη διακόσμησης, αναμνηστικά, κοσμήματα, είδη συσκευασίας, ρούχα, υποδήματα, αξεσουάρ ένδυσης, ψηφιακά και έντυπα προϊόντα.

Ο χώρος θα λειτουργεί κανονικά τις ώρες καταστημάτων.

via

Στοά εμπόρων

Συνδέει την οδό Βουλής με την οδό Λέκκα και βρίσκεται στο ισόγειο του Ταμείου Εμπόρων. Σχεδιασμένη από τον Λεωνίδα Μπόνη και τον Εμμανουήλ Λαζαρίδη το 1950, η Στοά Εμπόρων Συνδέει την οδό Βουλής με την οδό Λέκκα και βρίσκεται στο ισόγειο του Ταμείου Εμπόρων. αναπτύσσεται σε δύο επίπεδα που ενώνονται με μία διπλή μαρμάρινη σκάλα. Από τα δυναμικότερα εμπορικά κέντρα της πόλης, η σταδιακή της παρακμή επισφραγίστηκε με την μεταφορά του ταμείου το 2006. Η δράση “Ίχνη Εμπορίου” που ξεκίνησε το 2014 επιχειρεί να ξαναδώσει ζωή στη στοά παραχωρώντας για κάποιους μήνες καταστήματα σε νέους δημιουργούς και επαγγελματίες.

via

Νικηφόρος Βρεττάκος - Ποιήματα γιὰ τὸ ἴδιο βουνό

Ι

Ὄχι ἀκόμη, δὲν ἦρθα νὰ σὲ ἀπο-

χαιρετήσω ἀδελφέ, ποὺ σὲ ἀνέβηκα

πρώτη φορὰ ὅταν ἤμουν φῶς

σ᾿ ἕνα μίσχο. Οἱ περσότεροι

στίχοι μου εἶναι κτίσματα

πάνω σου. Κι ἂν ὁ λόγος μου

γίνονταν Λόγος, θὰ μέναμε ὄρθιοι

τότε κ᾿ οἱ δυὸ σὰν πέτρες

παράλληλες. Ὅμως μέσα

στὸ ἀνάστατο δάσος τοῦ κόσμου

σήμερα ὁ Λόγος δύσκολα

ἀκούγεται. Ἀλλὰ τὰ παιδιὰ

τὸ ξέρω πὼς μέσ᾿ ἀπὸ τὰ

βιβλία μου αὔριο θὰ μαζεύουν

λουλούδια καὶ πὼς θὰ μιλοῦν

γιὰ τὸ θαῦμα - ζωή, κοιτώντας

τὸν κόσμο μέσ᾿ ἀπ᾿ τοὺς στίχους μου.

ΙΙ

Σὲ ἀνέβαινα, σὲ κατέβαινα, οὐρανὸ

φορτωμένος γιὰ τὶς ἀνάγκες μου.

Οἱ λέξεις μου, κάλυκες, ἔπρεπε

νὰ γιομίζουν μὲ φῶς. Οἱ στίχοι μου

γλάστρες στοῦ Θεοῦ τὸ παράθυρο.

ΙΙΙ

Ὅταν ἦρθα στὸν κόσμο κ᾿ εἶδα

τὸν ἥλιο, εἶπα: Θὰ πρέπει κάτι

ν᾿ ἀφήσω πίσω μου φεύγοντας.

Καὶ τὸ βρῆκα ἀρκετό. Ν᾿ ἀνεβῶ

στὴν κορφή σου, νὰ πετάξω

στὴ γῆς ἕνα λουλοῦδι.

IV

Εἶδα τὸν κεραυνό, τὸ φιδίσιο του

τίναγμα. Ταλαντεύονταν λάμποντας

ἀπὸ κάτω ὡς ἀπάνω τὴν κορφή σου,

μετέωρος. Κ᾿ ἡ σκέψη μου ἔπαιξε

μὲς τὸ κρανίο μου σὰν ἀστραπή:

Πηδώντας στὸ πρῶτο του, ν᾿ ἀνεβῶ

ἕνα - ἕνα, ἀπὸ κάτω ὡς ἀπάνω

τὰ λοξὰ σκαλοπάτια του.

V

Ἡ οὐράνια δαντέλα,

ἡ σχεδὸν κυματίζουσα,

τῶν γραμμῶν σου, θαρρεῖς

ὅταν δύει ὁ ἥλιος

καὶ γιομίζει ἀγγέλους.

Προχωροῦν, ἀνεβαίνουν

ἀπ᾿ τὶς δυὸ παρυφὲς

στὴ μεγάλη κορφή σου.

Συγκεντρώνονται πάνω της

σὰν μιὰ χορωδία.

Ὅσο ποὺ τέλος,

κάποιος ἀπ᾿ ὅλους

ἁπλώνει τὸ χέρι

κι ἀνάβει τὸν ἕσπερο.

VI

Ἐδῶ πάνω εἶναι ὁ θάνατος ἄγνωστος

ἔλεγα κ᾿ ἔγραφα κάποτε. Κ᾿ ἦταν

ἀλήθεια. Γινόταν συχνά.

Τὰ περάσματα ἔκλειναν.

Ὁ κρύος ἀέρας κ᾿ οἱ σκιὲς

τῆς νυχτὸς δὲν ἔβρισκαν

δίοδο.

………Συναντιόνταν

τὸ ἔξω καὶ τὸ μέσα μου φῶς

κι ἁπλωνόταν δίχως ὅρια γύρω μου.

VII

Ἤμουν δέκα χρονῶν ὅταν χάραξα

μ᾿ ἕνα σουγιᾶ σὲ μιὰ πλάκα σου

τ᾿ ὄνομά μου, μόλις βγαίνει νὰ τὸ

συλλαβίζει ὁ ἥλιος. Ἦταν τότε

ποὺ ἀκόμη εἶχα «ἐγώ» μὰ ποὺ

ἀργότερα τό ῾σβησα, καθὼς

ἡ βροχὴ ἀπ᾿ τὴν πλάκα σου

τ᾿ ὄνομά μου.

………………Τ᾿ ὄνομά μου

ἡ φωνὴ ἑνὸς ἀηδονιοῦ

ποὺ βγαίνει ἀπ᾿ τὸ δάσος

χωρὶς τ᾿ ὄνομά μου.

Μοῦ ἀρκεῖ νὰ γνωρίζω ὅτι

στάζει Θεὸ στὶς ψυχὲς

τῶν παιδιῶν ἡ λάμψη τῶν λέξεων.

VIII

Ὑποσχόμουν στὸ ἕνα ποὺ ἦταν ὅλα.

Χαμογελοῦσα στὸ ἕνα ποὺ ἦταν ὅλα.

Δὲν ἤσουν τὸ ἕνα, καλό μου βουνό.

Σὲ ἔκαμα πρόσωπο, σὲ εἶδα λαὸ

καὶ σὲ εἶδα πλανήτη. Κ᾿ ἔκαμα

ἕνα ὄμορφο ὄνειρο: Νὰ μεταβάλω

μ᾿ αὐτὸ τὸ χαμόγελο πάνω σου

σὲ κρόσια ἥλιου ὅλα τὰ σύννεφα,

σὲ φώσφορο εἰρήνης μιὰ καταιγίδα.

IX

Εἶχα ἀνάγκη νὰ ὑπάρχεις. Νὰ βρῶ

ν᾿ ἀκουμπήσω κάπου τὴ λύπη μου.

Σὲ καιροὺς ὅπου ὅλα, πρόσωπα,

αἰσθήματα, ἰδέες, ἦταν ρευστά,

χρειαζόμουν μιὰ πέτρα στερεὴ

ν᾿ ἀκουμπῶ τὸ χαρτί μου.

Μὴν ἀποσύρεις τὴν πέτρα σου,

Κύριε, καὶ μείνουν τὰ χέρια μου

στὸ κενό. Ἔχω ἀκόμη νὰ γράψω.

X

Παλεύοντας διάσχισα ἀνέμους

πολλούς, ποὺ βρίσκαν τὸ στῆθος μου

ἀνοιχτὸ καὶ μὲ πάγωναν. Ὑδρορροὲς

κεραυνῶν τὸ μέτωπό μου, φαγώθηκε,

ἔτσι ποὺ τώρα νὰ στεκόμαστε

ὁ ἕνας μας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο,

σὰν δυὸ ἀδελφὰ γκρίζα

πετρώματα.

……………..Ἡ γαλήνη σου

ὅμως καὶ ἡ γαλήνη μου πάντοτε.

Καθισμένος στὰ πόδια σου,

γιομάτος πληγές, μακαρίζω

τὴν ὕπαρξη.

…………….Ἡ μοῖρα

μοῦ ἐπέτρεψε ἀπ᾿ ὅλον τὸν μέγα

πλοῦτο ποὺ ὑμνῶ, νὰ ἔχω

κ᾿ ἐγὼ στὸ σύμπαν μιὰ πέτρα.

XI

Πολὺ τὸ προσπάθησαν οἱ ἄσχημοι

τοῦτοι καιροί, ἀλλὰ τέλος

δὲν μοῦ ρήμαξαν τὴν ψυχὴ

γιὰ νὰ μείνει ἐδῶ, νὰ στέκεται

δίπλα σου, νὰ σὲ ντύνει,

σὲ ὧρες χαρμόσυνων ἡμερῶν,

ἀγγελμάτων.

………………Θά ῾ναι τὸ γιορ-

τινό σου πουκάμισο.

XII

Θέλω νὰ ὑφάνω, ν᾿ ἀποδώσω μὲ λέξεις

τὸ ρυθμὸ τοῦ νεροῦ, ποὺ χτυπάει

στὰ χαλίκια κάτω ἀπ᾿ τὶς φτέρες σου.

Ν᾿ ἀκούγεται ὅμοια κ᾿ ἡ ψυχή μου

κυλώντας, λέξη τὴ λέξη, μέσα

στοὺς στίχους μου, νὰ ρέει

συνεχῶς, καθαρά, τρυφερά,

(ἀπὸ δῶ οὐρανὸς κι ἀπὸ κεῖ οὐρανός)

μουσικὴ δωματίου μέσα στὸ χρόνο.

XIII

Μὲ τὶς λέξεις σου μίλησα τῶν τσοπάνηδων

ποὺ τὶς φύλαξα στὸ αἷμα μου. Ἦταν

γυμνὲς καὶ τοὺς φόρεσε ἔνδυμα

νὰ ταιριάζουν στὴν ὁμιλία μου

μὲ τὸν κόσμο - μὲ τὰ ζῶντα καὶ μή,

ποὺ ὅλα μαζὶ σχηματίζουνε ἕναν

ποταμὸ ὀμορφιᾶς, ποὺ ἐδῶ ἀκριβῶς,

στοὺς δυό μας ἀνάμεσα καὶ γύρω ἀπὸ μᾶς,

στὸ χῶρο τῆς γῆς, τέμνει τὴν ἄβυσσο.

XIV

Τὸ ξέρω ὅτι ἤσουν καὶ πρὶν

γεννηθῶ. Τὸ ὕψος σου

πάντως βγῆκε ἀπὸ μέσα μου.

via