Βιβλιοπαρουσίαση: «Και ο Κλήρος έπεσε στα δάκρυα»

Είναι δυνατό ο κινηματογράφος να συμπορευτεί με την Εκκλησία; Είναι εφικτό η Εκκλησία να χρησιμοποιήσει τον κινηματογράφο ως ποιμαντικό εργαλείο; Είναι νοητό μία ταινία να ανοίξει δίαυλους επικοινωνίας με τον Θεό; Μπορεί η Θεολογία να προσλάβει σύγχρονες μορφές διαλόγου με τον μετανεωτερικό άνθρωπο;

Ερωτήματα που μετά από την ανάγνωση του συγκεκριμένου έργου έχουν ήδη απαντηθεί! Ακόμα ένα συγκλονιστικό βιβλίο έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε από τον γνωστό πλέον για την ξεχωριστή και ιδιαίτερη πένα του π. Βασίλειο Χριστοδούλου, μετά τα έργα του «Συναπάντημα στη Δύση» (Άθως 2012) και «Μείνε μαζί μας, βράδιασε» (Γρηγόρης 2015).

Το νέο του πόνημα με τίτλο «Και ο κλήρος έπεσε στα δάκρυα» και με υπότιτλο: «Ο κινηματογράφος της απουσίας του Θεού σε θεολογική παρακολούθηση», μας οδηγεί στον υπέροχο κόσμο της έβδομης τέχνης, όπου με μία διεισδυτική και άκρως θεολογική ματιά αναλύονται οκτώ ταινίες του παγκόσμιου κινηματογράφου.

Να σημειώσουμε δε ότι η ανάλυση γίνεται με τέτοιο τρόπο ώστε εάν δεν έχει δει κάποιος την ταινία να απολαμβάνει το κείμενο σαν ένα ξεχωριστό αφήγημα και εάν έχει δει την ταινία να την ανακαλύπτει εκ νέου μέσω μίας διαφορετικής προσέγγισης.

Σε κάθε περίπτωση η έμπειρη ματιά του συγγραφέα και η αγάπη του για τον κινηματογράφο μάς παραδίδει στα χέρια μας ένα αριστουργηματικό βιβλίο που είναι όχι μόνο συγκινητικό, διδακτικό και συναρπαστικό αλλά και άκρως θεολογικό, πνευματικό και πατερικό.

Με εμπεριστατωμένη έρευνα, ενδελεχή ιστορική μελέτη αλλά και με ποιμαντική ευθύνη ο συγγραφέας μάς βοηθά να κατανοήσουμε σφαιρικά και ολοκληρωμένα το αποκαλυπτικό περιεχόμενο των ταινιών.

Μία περιήγηση υπόσχεται το νέο αυτό βιβλίο σε έναν κόσμο που μπορεί να προβάλλεται σε ένα κινηματογραφικό πανί ή στην οθόνη του σαλονιού μας, αλλά είναι τόσο αληθινό όσο η ίδια η ζωή.

Μια άλλη ματιά πάνω σε ταινίες-αριστουργήματα, που ανοίγουν πνευματικούς ορίζοντες, καλούν σε αναστοχασμό και μας προτρέπουν να προσεγγίσουμε τα καίρια και ουσιώδη του βίου μας.

Συνοδοιπόροι του σε αυτό το πρωτότυπο συγγραφικό εγχείρημα είναι ποιητές, λογοτέχνες, καλλιτέχνες, θεολόγοι, Πατέρες της Εκκλησίας, Έλληνες και ξένοι, οι οποίοι συνδαυλίζουν τη συναισθηματική φωτιά που ανάβει μέσα μας ο συγγραφέας και διανθίζουν με τη δική τους οπτική το ήδη εξαιρετικό κείμενό του.

Είναι εφικτό να παντρεύεται ο Ελύτης, η Δημουλά, o Bρεττάκος, ο Λειβαδίτης, ο Μπλουμ, ο Elliot, o Cardenal, ο Nervo με τους κινηματογραφικούς ήρωες της Μπαμπέτ, του Πάτερσον, του Σαούλ, του Ρώσου ιερέα, τις Αθώωες μοναχές κ.ά. με ένα ποιητικό σχήμα και άκρως ερωτικό; Σίγουρα ναι!

Μα θα ρωτήσει κάποιος, μπορεί μία κινηματογραφική ταινία να μας ωφελήσει πνευματικά, εάν δεν μιλάει για τους Αγίους μας ή τον Χριστό;

Βεβαίως, γιατί οι ποιοτικές ταινίες, όπως αυτές που παρουσιάζονται, αποκαλύπτουν την ομορφιά της ζωής, την αγωνία της ψυχής, την επιθυμία για το αιώνιο, αποκαλύπτουν με άλλα λόγια την ανάγκη αλλά και την αγάπη του ανθρώπου για τον Θεό.

Και οι οκτώ ταινίες, που αναλύονται, θέτουν τα αμέτρητα γιατί της απουσίας του Θεού στην ανάγκη, στη θλίψη, στον πόνο. Θίγουν τη σιωπή του Θεού μπροστά στο θάνατο και στην οδύνη.

Εκπλήσσουν οι αναπάντητες ικεσίες στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και στους θαλάμους αερίων και οργιάζουν τα ερωτήματα που όλοι μας -πιστοί και άπιστοι- κάποια στιγμή θέσαμε και θέτουμε.

Ό,τι όμως δεν βλέπουμε δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει καθώς αναφέρει ο συγγραφέας: «Η αιωνιότητα του Γολγοθά θ’ αφήνει για πάντα τον Θεό κρεμασμένο, εκούσια θυσιασμένο, στο κέντρο κάθε ανθρώπινου ιστορικού συμβάντος βασανισμού, κόλασης και οδύνης. Θα τον αφήνει να παίρνει μέρος ένσαρκα και ψηλαφητά στο κάθε προσωπικό, ανθρώπινο μαρτύριο».

Και όπως λέει και ο Μέγας Βασίλειος: «Ο χρόνος της παρούσης ζωής είναι σταγόνα στον ωκεανό μπροστά στο ατελεύτητο της αιωνιότητας».

Το βιβλίο μας υπενθυμίζει κάτι ξεχασμένο από τον σύγχρονο άνθρωπο: τη μνήμη του θανάτου, η οποία για τους αγίους και τους Πατέρες της Εκκλησίας μας ήταν μέγιστη αρετή, δηλαδή να θυμούνται πάντα το θάνατο, για να ζουν πάντα αληθινά.

Όμως αυτή η αρετή έχει ξεπέσει τόσο πολύ στη σύγχρονη κοινωνία μας όπου κανένας δεν θέλει να θυμάται το μόνο σίγουρο που θα συμβεί. Κι όμως δεν είναι ένα βιβλίο για τον θάνατο, είναι ένα βιβλίο για τη ζωή! Είναι ένα βιβλίο για την ελπίδα, την αισιοδοξία, τη συνοδοιπορία, την παρηγοριά, τη δοξολογία και την ευχαριστία, είναι για την αέναη αναζήτηση Εκείνου, διότι όπως διαβάζουμε: «Μετά την απώλεια του παραδείσου, τον Θεό είναι που συνεχώς αναζητούμε.

Αυτοεξόριστοι σε γη μακράν της σχέσης, ευκαιρίες συνεχώς αναζητούμε για επανασύνδεση μαζί Του. Πώς; Με ποιον τρόπο; Ο Θεός μάς έδωσε επιλογές, είπαμε να τραβήξουμε… και ο κλήρος έπεσε στα δάκρυα».

Δεν είναι όμως αποτέλεσμα τυχαίου κλήρου ο θαυμασμός και η αναγνωστική απόλαυση που βιώσαμε γι’ αυτό το βιβλίο, αλλά είναι συνειδητή και πηγαία έκφραση συναισθημάτων. Κι αν πάλι έπρεπε να τραβήξουμε κλήρο για τα γραφόμενά μας, ο π. Βασίλειος δεν θα μας είχε αφήσει άλλη επιλογή παρά τα πνευματικά και συγγραφικά του χαρίσματα!

Καλοτάξιδο!

Και ο κλήρος έπεσε στα δάκρυα

Ὁ κινηματογράφος τῆς ἀπουσίας τοῦ Θεοῦ σέ θεολογική παρακολούθηση

Συγγραφέας: π. Βασίλειος Χριστοδούλου

Εκδόσεις: Γρηγόρη το βιβλίο θα βρείτε εδώ

Γράφει ο Σωτήριος Ν. Κόλλιας

Δρ. Θεολογίας ΕΚΠΑ

via

Τρεις πόλεις της αρχαίας Κρήτης ζωντανεύουν στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης Η γέννηση, η εξέλιξη και η εγκατάλειψη της Απτέρας, της Ελεύθερνας και της Κνωσού μέσα από 500 μοναδικά εκθέματα

Η έκθεση «Κρήτη. Αναδυόμενες Πόλεις: Άπτερα ― Ελεύθερνα ― Κνωσός. Τρεις αρχαίες πόλεις ζωντανεύουν», άνοιξε τις πύλες της για το κοινό στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, στις 12 Δεκεμβρίου. Η έκθεση περιγράφει τη ζωή τριών πόλεων, της Απτέρας, της Ελεύθερνας και της Κνωσού από τη γέννησή τους, το πώς εξελίχθηκαν με το πέρασμα του χρόνου, την εγκατάλειψή τους καθώς και το τι ήρθε στο φως από τις νεότερες ανασκαφές και έρευνες. 

Άπτερα. Πήλινο σκεύος σε μορφή ειδωλίου Σειρήνας. 2ος − 1ος αι. π.Χ. Από τo δυτικό νεκροταφείο της Απτέρας Τελετουργικό σκεύος που συνδυάζει κεφαλή και σώμα νεαρής γυναίκας με φτερά και πόδια πτηνού, αποδίδοντας τη μορφή Σειρήνας. © ΥΠΠΟΑ/Εφορεία Αρχαιοτήτων Χανίων 

Περίπου 500 αρχαιότητες κάθε είδους από τρεις πρωτεύουσες πόλεις της «Εκατόμπολης» Κρήτης, ζωντανεύουν μέσα από νέες ανασκαφές αλλά και παλαιά ευρήματα που για πρώτη φορά βγαίνουν στο φως. Ορισμένες μάλιστα από τις αρχαιότητες αυτές ξεχωρίζουν μέσα από προσωποποιημένες ιστορίες που τις συνοδεύουν. 

Συγχρόνως, είναι η πρώτη φορά που τόσα πολλά αρχαία αντικείμενα φεύγουν από τον γενέθλιο χώρο, την Κρήτη, για μια περιοδική έκθεση. 

Ελεύθερνα. Χρυσό περίαπτο (μενταγιόν) πριν τα μέσα του 7ου αι. π.Χ. Από τη Νεκρόπολη της Ορθής Πέτρας. Εικονίζεται γυναικεία μορφή, κάτω από την οποία αποδίδονται τρία αγγεία σε σειρά. © Πανεπιστήμιο Κρήτης / Κέντρο Μελέτης, Μουσείο αρχαίας Ελεύθερνας 

 «Η έκθεση αυτή ασχολείται με πόλεις που έπαψαν να ζουν και λησμονήθηκαν, εκτός ίσως από το όνομά τους που έμεινε στη μνήμη, συχνά παραφθαρμένο», αναφέρει μεταξύ άλλων ο διευθυντής του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης, καθηγητής Νίκος Σταμπολίδης. «Αυτές που πέθαναν και ξεχάστηκαν αλλά ανασύρθηκαν από τη λήθη μέσα από την αχλύ του μύθου και της ιστορίας, από ανθρώπους που δεν ξεχνούν, από νοσταλγούς που γύρισαν πίσω, που θυμήθηκαν, που αναζήτησαν μέσα από την αγάπη και το ενδιαφέρον τους για το παρελθόν ή για ποικίλους άλλους λόγους: τους χαρτογράφους, τους περιηγητές, τους ιστοριοδίφες, τους φυσιοδίφες. Για ανθρώπους 'αναγεννησιακούς'.» 

Κνωσός. Πήλινο ειδώλιο ένθρονης βρεφοκρατούσας Ίσιδος 31 π.Χ. – 324 μ.Χ. Από Ρωμαϊκό Ιερό. © ΥΠΠΟΑ/ Εφορεία Αρχαιοτήτων Ηρακλείου 

 Η έκθεση συνδιοργανώνεται από το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης και τις περιφερειακές διευθύνσεις του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού και συγκεκριμένα από τις εφορείες αρχαιοτήτων Χανίων, Ρεθύμνου και είου και θα διαρκέσει ως τις 30 Απριλίου 2019.

via

ΞΕΝΑΓΗΣΕΙΣ


Ξεναγήσεις (με το εισιτήριο εισόδου): κάθε Σάββατο & Κυριακή, στις 12.30

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Είσοδος: 7€
Μειωμένη είσοδος: € 3,5
Ομάδες 15 ατόμων και άνω: € 5 (ανά άτομο)
Γενική Είσοδος κάθε Δευτέρα: € 3,5
Φίλοι Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης, είσοδος ελεύθερη

Ώρες λειτουργίας:
Δευτέρα, Τετάρτη, Παρασκευή, Σάββατο: 10.00-17.00,
Πέμπτη: 10.00-20.00,
Κυριακή: 11.00-17.00,
Τρίτη: Κλειστό.

Περισσότερες πληροφορίες στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης κάνοντας κλικ εδώ

Ένα μαγικό μουσείο στον βυθό της θάλασσας. Περίπου 400 γλυπτά ξετρελαίνουν τους «επισκέπτες» και μετατρέπονται σε κοράλλια με την πάροδο του χρόνου...

Το μεγαλύτερο υποβρύχιο αξιοθέατο του κόσμου βρίσκεται στο εξωτικό Κανκούν του Μεξικού. Το 2008 ξεκίνησε ο σχεδιασμός και η υλοποίηση ενός υποθαλάσσιου πάρκου με γλυπτά με σκοπό την ευαισθητοποίηση του κοινού, στην καταστροφή του οικοσυστήματος, αλλά και τη δημιουργία κοραλλιογενών υφάλων. 

Στον βυθό του Εθνικού Θαλάσσιου Πάρκου έχουν «βυθιστεί» πάνω από 400 αγάλματα με ανθρώπινες μορφές και αντικείμενα φυσικού μεγέθους, που φιλοτέχνησε ο Βρετανός γλύπτης Τζέισον ΝτεΚάιρες Τέιλορ. Τα υποθαλάσσια γλυπτά που «διακοσμούν» τον βυθό με την πάροδο του χρόνου μετατρέπονται σε τεχνητούς κοραλλιογενείς υφάλους. Το μουσείο έχει διάφορες θεματικές ενότητες, όπως ο Κήπος της Ελπίδας, με τη νεαρή κοπέλα που καλλιεργεί φυτά στον κήπο, δείχνοντας το δρόμο που πρέπει να ακολουθήσουν οι μελλοντικές γενιές. 

Τα υπόλοιπα εκθέματα είναι: ο Άνδρας στις Φλόγες, το Αρχείο των Ονείρων που αναπαριστά έναν άνδρα που αρχειοθετεί εκατοντάδες μηνύματα, η Σιωπηλή Εξέλιξη και πολλά άλλα που προσφέρουν μια ανεπανάληπτη εμπειρία για τους επισκέπτες του Πάρκου. Πάνω στα γλυπτά έχουν ήδη αρχίσει να αναπτύσσονται κοράλλια, γεγονός ενθαρρυντικό για τους υπεύθυνους του πάρκου, οι οποίοι δεν κρύβουν την ανησυχία τους για την επιβάρυνση που δέχεται το οικοσύστημα. Οι επιστήμονες προβλέπουν πως μέχρι το 2050 το 80% των κοραλλιογενών υφάλων θα έχει καταστραφεί.

Για την κατασκευή των αγαλμάτων χρησιμοποιήθηκαν 120 τόνοι μαύρου τσιμέντου, άμμου και χαλικιού και 120 ώρες εργασίας. Τα γλυπτά κατασκευάστηκαν αρχικά στο εργαστήρι του Τέιλορ και στην συνέχεια με γιγαντιαία φορτηγά και γερανούς τοποθετηθήκαν στον πυθμένα της θάλασσας σε βάθος 8 μέτρων. 

Τα αγάλματα καταλαμβάνουν έκταση 420 τετραγωνικών μέτρων και ζυγίζουν συνολικά 180 τόνους. Περισσότεροι από 750.000 άνθρωποι από όλο τον κόσμο επισκέπτονται κάθε χρόνο τον κόλπο του Μεξικού για να δουν από κοντά το υποθαλάσσιο πάρκο που ονομάζεται «Σιωπηλή εξέλιξη».

 Το παραμυθένιο αξιοθέατο μπορεί να το απολαύσει ο επισκέπτης, κάνοντας βόλτες με βάρκες με γυάλινο πυθμένα παρατηρώντας τα εκθέματα ή για του πιο τολμηρούς, κάνοντας καταδύσεις στην περιοχή. Ο Τέιλορ κατάφερε να συνδυάσει την αγάπη για την θάλασσα με την τέχνη του, που είναι μοναδική στον κόσμο. Ο Τέιλορ μετρά στο ενεργητικό πάνω από 18 χρόνια εμπειρίας σε καταδύσεις και είναι βραβευμένος φωτογράφος. Το 2006 δημιούργησε το πρώτο υποβρύχιο πάρκο γλυπτικής στον κόσμο που βρίσκεται στα ανοικτά των ακτών της Γρενάδας στις Δυτικές Ινδίες.... 

via

Μάχη για την Μπάρμπι – Φρίντα Κάλο

Αληθινός πόλεμος έχει ξεσπάσει για τη νέα κούκλα της Mattel, Barbie Frida Kahlo σχετικά με το σε ποιον ανήκουν τα δικαιώματα της εικόνας της. Με αφορμή την κυκλοφορία της κούκλας στη σειρά της Ματέλ «Power to the Women», όπου διάσημες και πρωτοπόρες γυναίκες μεταμορφώνονται σε Μπάρμπι, η ανιψιά της Φρίντα Κάλο και μοναδική ιδιοκτήτρια των δικαιωμάτων της εικόνας της, όπως ισχυρίζεται, εξέδωσε μια ανακοίνωση στην οποία διατυπώνει την αντίθεσή της καθώς, όπως είπε: «Η εταιρεία Mattel δεν έχει την εξουσιοδότηση για να χρησιμοποιήσει την εικόνα της Frida Kahlο».

Η ανιψιά της Κάλο, Μάρα Ρομέο θα ήθελε, όπως δήλωσε, η κούκλα να έχει πιο πολύ τα χαρακτηριστικά της Κάλο και να αποπνέει τη δύναμή της και να μην έχει τα χαρακτηριστικά ανοιχτόχρωμα μάτια της Μπάρμπι. Η εταιρεία πάντως διατήρησε τα πυκνά φρύδια-σήμα κατατεθέν της ατίθασης και ασυμβίβαστης Μεξικανής ζωγράφου.

«Η Mattel συνεργάζεται στενά με την Frida Kahlo Corporation, ιδιοκτήτρια όλων των δικαιωμάτων που σχετίζονται με το όνομα και την ταυτότητα της Frida Kahlo, για τη δημιουργία αυτής της κούκλας», ανέφερε σε δήλωσή του εκπρόσωπος της παιχνιδοβιομηχανίας.

Η εικόνα της Κάλο έχει σφραγιστεί τα τελευταία χρόνια με μια έκρηξη καταναλωτικών προϊόντων που περιλαμβάνουν βερνίκια νυχιών, τσάντες, παπούτσια, σημειωματάρια και πολλά άλλα μικρά και μεγάλα αντικείμενα.

via

Αδριανός & Αθήνα. Συνομιλώντας με έναν ιδεατό κόσμο.

Το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο σε συνεργασία με την Ιταλική Αρχαιολογική Σχολή Αθηνών διοργανώνουν την περιοδική έκθεση «Αδριανός και Αθήνα. Συνομιλώντας με έναν ιδεατό κόσμο» στην αίθουσα 31α της Συλλογής των Γλυπτών. Η έκθεση σηματοδοτεί τη συμπλήρωση 1900 χρόνων από την ανάρρηση του φιλέλληνα αυτοκράτορα Αδριανού στον θρόνο το 117 μ.Χ., επέτειος που εορτάστηκε ποικιλότροπα από μεγάλα ευρωπαϊκά μουσεία και πολιτιστικούς φορείς.

Όπως ανέφερε η Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού Λυδία Κονιόρδου, κατά την παρουσίαση της Τετάρτης 22 Νοεμβρίου 2017 στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, η έκθεση εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο συμφωνίας ανάμεσα στην Ελλάδα και την Ιταλία, που αφορά την εντατικοποίηση των πολιτιστικών και μορφωτικών σχέσεων των δύο χωρών, ειδικότερα στον τομέα της πολιτιστικής κληρονομιάς, έτσι όπως διατυπώθηκε στη διμερή συνάντηση των δύο Υπουργών, με την ευκαιρία της υπογραφής του Μνημονίου Συνεργασίας.

Στόχος της έκθεσης είναι να παρουσιασθεί ο φιλελληνισμός του Αδριανού και να προβληθεί η αξία και η σημασία που διατηρεί μέχρι τις μέρες μας η κληρονομιά του. Προωθώντας την ώσμωση της ελληνικής διανόησης με τη ρωμαϊκή παράδοση, ο Αδριανός συνεισέφερε αποφασιστικά στη διαμόρφωση μιας κοινής πολιτισμικής βάσης, που αποτέλεσε ένα από τα ουσιωδέστερα στοιχεία του δυτικού πολιτισμού. Από την άποψη αυτή, η έκθεση σηματοδοτεί και προαναγγέλλει το Ευρωπαϊκό Έτος Πολιτιστικής Κληρονομιάς που θα εορταστεί το 2018. Τα εκθέματα, 40 στο σύνολό τους, προέρχονται από τις συλλογές του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου.

Η αίθουσα των Αθηναίων Κοσμητών στη μόνιμη έκθεση της Συλλογής Γλυπτών επιλέχθηκε ως το ιδανικό σκηνικό για την ανάπτυξη της μουσειολογικής ιδέας. Πορτραίτα του αυτοκράτορα Αδριανού τοποθετήθηκαν στο κέντρο της αίθουσας σε ένα νοερό φιλοσοφικό διάλογο για τον ελληνικό πολιτισμό με εμβληματικές μορφές διανοητών της αρχαιότητας, όπως ο Μητρόδωρος, ο Αντώνιος Πολέμων και ο Ηρώδης του Αττικού. Τη φανταστική συνομιλία παρακολουθούν τα πορτρέτα του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη ως σύμβολα της ελληνικής φιλοσοφικής σκέψης και οι Κοσμητές, οι αξιωματούχοι που είχαν την ευθύνη της διανοητικής και σωματικής εκπαίδευσης των εφήβων στα αθηναϊκά γυμνάσια της αυτοκρατορικής περιόδου. Μέσα από το εμπλουτισμένο εκθεσιακό αφήγημα, οι θεματοφύλακες της παραδοσιακής ελληνικής παιδείας προσεγγίζονται με νέα ερμηνευτικά μέσα, που αναδεικνύουν τη βαθιά πνευματική συγγένεια του ελληνικού και του ρωμαϊκού πολιτισμού. Ο κόσμος των Γυμνασίων της Αθήνας ζωντανεύει επίσης με μια σειρά αντιπροσωπευτικών εκθεμάτων και την υπέροχη προτομή του Αντίνοου, του αγαπημένου συντρόφου του Αδριανού, που θεοποιήθηκε μετά τον πρόωρο θάνατό του και λατρευόταν στα Γυμνάσια ως πρότυπο νεανικής ομορφιάς και ρώμης.

Η περιήγηση στην έκθεση ολοκληρώνεται με την επίσκεψη σε δύο άλλα σημεία του εκθεσιακού χώρου, που αναδεικνύουν συμπληρωματικές διαστάσεις της παρουσίας του Αδριανού στην Αθήνα και δημιουργούν έναν παράλληλο θεματικό περίπατο στο υπόλοιπο μουσείο. Στο πλαίσιο της επιτυχημένης δράσης «Αθέατο Μουσείο», από τις 13 Νοεμβρίου 2017 έως τις 4 Μαρτίου 2018, οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να χαρούν δύο μοναδικά εκθέματα που αναδύονται από τις αποθήκες για πρώτη φορά. Η επιγραφή με το όνομα του αυτοκράτορα Αδριανού και την επωνυμία Ολύμπιος, χρονολογείται περί το 132 μ.Χ. και αποτελεί αυθεντική μαρτυρία της αναγνώρισης της προσφοράς του αυτοκράτορα από τους πολίτες της Αθήνας. Δίπλα της στέκει μια δεύτερη προτομή του αφηρωισμένου Αντίνοου, από την Πάτρα. Ο θεματικός περίπατος ολοκληρώνεται στην Αιγυπτιακή συλλογή του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου, όπου το αιγυπτιάζον άγαλμα του Αντίνοου από το ιερό των Αιγυπτίων Θεών στον Μαραθώνα υποδέχεται τους επισκέπτες και διηγείται με τον δικό του τρόπο τις πνευματικές αναζητήσεις της εποχής.

via