.jpg)
Η μοναδική επιστολή της Μαριανίνας Κριεζή στον σπουδαίο Γιώργο Σεφέρη, έρχεται στο φως για πρώτη φορά.
Για πρώτη φορά, ο συγγραφέας Άκης Γαβριηλίδης, φέρνει στο φως μια επιστολή της Μαριανίνας Κριεζή που «έφυγε» χθες από τη ζωή, προς τον Γιώργο Σεφέρη.
Η σπουδαία στιχουργός της «Λιλιπούπολης» και πολλών γνωστών και αγαπημένων τραγουδιών, έστειλε στον Σεφέρη το τρυφερό αυτό γράμμα, σε ηλικία 14 ετών.
Όπως κάνει γνωστό ο Γαβριηλίδης, την επιστολή ανακάλυψε ο ίδιος πριν από λίγα χρόνια στη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη, στο πλαίσιο της έρευνάς του για τον «Ασιάτη Σεφέρη». Ο συγγραφέας αντέγραψε το γράμμα και μοιράστηκε το κείμενό του με αφορμή το θάνατο της Κριεζή την Κυριακή 6 Φεβρουαρίου.\
Διαβάζοντας κανείς την επιστολή της 14χρονης Μαριανίνας, μπορεί να διακρίνει την σπάνια καλλιέργεια αλλά και την τρυφερή ψυχή του νεαρού κοριτσιού.
Διαβάστε ολόκληρη την επιστολή της Μαριανίνας Κριεζή στον Γιώργο Σεφέρη:
«Χλόης 5, Ψυχικό
Αθήνα
Ελλάς.
20 Ιανουαρίου 1961.
Σας στέλνω το πρώτο μου μικρό βιβλίο με σχήματα και ρυθμούς από τη ζωή μου, σαν πρόφαση να σας μιλήσω όχι για θαυμασμό, μα για ευγνωμοσύνη. Έμαθα την ποίηση από επιγραμματικές σας ή συνεχόμενες εξωτερικεύσεις, από εξωτερικεύσεις που μου δόθηκαν με τόσην απαλότητα, με τόση εμπιστοσύνη _ πήρα για πρώτη μου φορά στα χέρια την ποίηση που καταργεί και την παραμικρότερη τεχνική και γίνεται σφυγμός ψυχής. Και το τέλεια αληθινό δεν σηκώνει κριτική, δεν σηκώνει κατάφαση, μόνο πολλή αγάπη. Τι παράξενο, να στέκεται ένας άνθρωπος γυμνός πάνω σε μια πέτρα· θα πρέπει ν’ αγαπάτε πολύ τους ανθρώπους, να μη σας έχουν απογοητεύσει ποτέ. Η αληθινή ομορφιά είναι η απίστευτα κι’ ανεύρετα ειλικρινής προσφορά – και δεν έχω να σας πω παρά ένα το ίδιο ειλικρινές "Ευχαριστώ".
Όμως, είναι κρίμα να μένετε στο Λονδίνο. Ο μπαμπάς, όποτε πηγαίνει για τις δουλειές του γυρίζει με θλιμμένο ύφος και λίγο εξαϋλωμένος. Κάνει κι’ αδεξιότητες είναι αλήθεια – ας πούμε, πάει στο Κινέζικο εστιατόριο και τρώει λουλούδια. Μα … ο καιρός … θα σας λείπει τόσο το κλίμα μας, το χρώμα, ο χαρακτήρας, ο ουρανός μας – προπαντός αυτός! Όταν γυρίσετε για λίγες ημέρες, πρέπει να πάτε στην Ύδρα. Θα γεμίση η ομπρέλλα σας Ελλάδα για πολύν καιρό. Είναι πατρίδα μου η Ύδρα. Έχουμε ένα μεγάλο σπίτι εκεί με στέρνα και χελιδονοφωλιές, που βλέπει στη θάλασσα.
Είμαι δεκατεσσάρων χρονών τώρα. Έχω τους γονείς μου, ένα χρυσόψαρο τον Εδουάρδο, ένα ποδήλατο και καλά βιβλία. Το γατάκι μου πέθανε. Σε μερικές μέρες έχω και διαγωνισμούς. Πάω στο Αμερικανικό Κολλέγιο Θηλέων Ελληνικού όπου συννεφιάζω απ’ τ’ αγγλικά και το θόρυβο των αεροπλάνων. Ξέρω αρκετά γαλλικά και ζωγραφίζω πού και πού, αγαπώ το θέατρο, τα γλυκά και το Μόζαρτ, μα στα μαθήματα δεν είμαι σπουδαία.
Όνειρό μου είναι ν’ αποχτήσω ένα ποίημά σας σε χειρόγραφό σας, να το κρεμάσω απέναντι στο κρεββάτι μου και να το βλέπω κάθε πρωί. Θάναι μια από τις μεγάλες χαρές της ζωής μου.
Με την αγάπη μου
Μαριανίνα.
(Απόκειται στο αρχείο Σεφέρη, στην Γεννάδειο Βιβλιοθήκη, Φάκελος 37, υποφάκελος 6)».
