Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σκέψεις μίας μαμάς. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σκέψεις μίας μαμάς. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη, 29 Μαρτίου 2017

Λάρισα: Δύο συνάνθρωποί μας έσωσαν ζωές


Ζωή με τον θάνατό τους προσέφεραν ένας 71χρονος Λαρισαίος και μια 56χρονη Βολιώτισσα, οι οποίοι άφησαν την τελευταία τους πνοή έπειτα από νοσηλεία στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) του Γενικού Νοσοκομείου Λάρισας και στη ΜΕΘ του ΙΑΣΩ Λάρισας, αντίστοιχα.             Αρχικά, γιατροί των δύο Μονάδων ενημέρωσαν τις οικογένειες των αποβιωσάντων δοτών για τη δυνατότητα δωρεάς οργάνων. Οι συγγενείς έλαβαν τη γενναία αλλά και συγκινητική παράλληλα απόφαση να εγκρίνουν τη δωρεά οργάνων των οικείων τους, με απώτερο σκοπό να σωθούν άλλοι ασθενείς που αναμένουν σε λίστες ιδιαίτερα μεγάλο διάστημα.
Με τον συντονισμό του Εθνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων(ΕΟΜ), η πρώτη ιατρική, μεταμοσχευτική, ομάδα έφθασε στη Λάρισα από τα Γιάννενα, λαμβάνοντας τους δύο νεφρούς από τον 71χρονο, ύστερα από επέμβαση στο Γενικό Νοσοκομείο. Η δεύτερη ιατρική ομάδα έφθασε στο ΙΑΣΩ από το Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης, λαμβάνοντας τους δύο νεφρούς και το ήπαρ της 56χρονης, με την επέμβαση να ολοκληρώνεται χθες τα ξημερώματα. Να σημειωθεί, τέλος, πως είναι η πρώτη φορά που γίνεται διπλή δωρεά οργάνων από τη Λάρισα και παράλληλα η πρώτη δωρεά από το ΙΑΣΩ. 
 
Μεγαλειώδης η δωρεά οργάνων, θαυματουργή η μεταμόσχευση...

Πέμπτη, 16 Μαρτίου 2017

Το βραβευμένο Ξύπνα (Wake Up) του Κώστα Καρύδα


Με το σενάριο και τη σκηνοθετική ματιά του Φοιτητή της Σχολής Κινηματογράφου του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Κώστα Καρύδα Τα γυρίσματα έγιναν στην Θεσσαλονίκη με τον εμπνευστή και δημιουργό του να έχει συνθέσει και την μουσική. 
Τι θα έκανες μια μέρα αν ξυπνούσες πρωί και ήσουν 30 χρόνια νεότερος; Απολαύστε την ταινία και σκεφτείτε, μήπως έφτασε η ώρα να πείτε… “Ξύπνα”!

Κυριακή, 13 Νοεμβρίου 2016

Piper: Η υπέροχη ταινία μικρού μήκους που μαθαίνει στα παιδιά να ξεπερνούν τους φόβους τους

Piper: Η υπέροχη ταινία μικρού μήκους που μαθαίνει στα παιδιά να ξεπερνούν τους φόβους τουςΗ ταινία παρουσιάζει στα παιδιά, με έναν αξιολάτρευτο τρόπο, τη δύναμη που πρέπει να αποκτήσουμε για να ξεπεράσουμε τους φόβους μας. Την ταινία “Piper” θα την λατρέψετε!

Παρασκευή, 11 Νοεμβρίου 2016

Σπίτι μου, σπιτάκι μου

Πανέμορφη ταινία animation μικρού μήκους. Η ιστορία ενός σπιτιού, που κατορθώνει να ξεφύγει από τα δεσμά των θεμελίων του, ξεκινώντας ένα επικό ταξίδι...



Κυριακή, 18 Σεπτεμβρίου 2016

Παιδιά στα αζήτητα

Εάν ψάξουμε προσεκτικά κάθε όροφο και κάθε κλινική ενός νοσοκομείου, μαιευτικού ή παιδιατρικού, σε αρκετά από αυτά θα βρούμε κάποιους ιδιαίτερους χώρους μέσα στους οποίους είναι εγκατεστημένες κάποιες κοινωνικές «ωρολογιακές βόμβες».
Πόσο παράδοξο να μιλάς μεταφορικά για κοινωνικές «βόμβες» όταν αυτές έχουν τη μορφή νεογέννητων μωρών! Γιατί «βόμβες»; Γιατί ανά πάσα στιγμή μπορούν να αποκαλύψουν και να αποδείξουν το χαμηλό επίπεδο στο οποίο βρισκόμαστε πολιτισμικά όσον αφορά μεμονωμένα καθένα από μας (που παρατάμε ένα μωρό για τον όποιο λόγο) αλλά και το ίδιο το κράτος πρόνοιας που έχει αφήσει το θεσμό της αναδοχής σε πρωτόγονη μορφή.
Βρέφη και παιδιά, ενώ είναι απόλυτα υγιή, βρίσκονται εγκαταλελειμμένα σε παιδιατρικές και μαιευτικές κλινικές. Φιλοξενούνται για μήνες σε χώρους ακατάλληλους για την ψυχοσωματική τους ανάπτυξη απλά εν αναμονή κάποιας ανάδοχης οικογένειας. Μητέρες ανύπαντρες, χρήστριες ουσιών, ψυχικά ασθενείς, με σοβαρό οικονομικό πρόβλημα, ανήλικες, άτομα με ειδικές ανάγκες, παίρνουν εξιτήριο εγκαταλείποντας το νεογέννητο στο έλεος ενός μηχανισμού που αδυνατεί να ανταπεξέλθει στο έργο του.
Στο Νοσοκομείο Αλεξάνδρα υπάρχει ένας θάλαμος που λέγεται «θάλαμος τελειομήνων». Ουσιαστικά είναι ο θάλαμος όλων των εγκαταλελειμμένων μωρών. Πώς θα μπορούσε να ονομαστεί έτσι όμως; Υπάρχουν γυναίκες που εγκαταλείπουν μωρά που γεννιούνται με κάποια ασθένεια. Άλλες τα αφήνουν εκεί διότι δεν μπορούν να πληρώσουν τα έξοδα τοκετού. Ο ηλίθιος αυτός κρατικός μηχανισμός κρατά σαν εγγύηση ένα νεογέννητο μέχρι να εισπράξει έξοδα τα οποία αυξάνονται με την κάθε μέρα που περνά ανεξόφλητη. Σύντροφοι ανύπαντρων γυναικών, αλλοδαπών και ημεδαπών, αρνούνται να πάρουν νεογέννητα σπίτι και ανήλικες τα αφήνουν εκεί μηv έχοντας οικονομική στήριξη από ενήλικες, γονεις ή συγγενείς.
Το 2014 φιλοξενήθηκαν σε όλα τα δημόσια μαιευτήρια 89 βρέφη. 13 βρέφη φιλοξενήθηκαν στην κοινωνική υπηρεσία του Νοσοκομείου Αλεξάνδρα, τα οποία μεταφέρθηκαν στο νεογνολογικό τμήμα του μαιευτηρίου Έλενα. Το χρονικό διάστημα που ορίζει το Αλεξάνδρα για φιλοξενία εγκαταλελειμμένων είναι έξι μήνες. Το εξειδικευμένο προσωπικό είναι ελάχιστο, οι παιδιατρικές κλινικές δέχονται συνεχώς μειώσεις προσωπικού. Τα «υλικά» για την ανατροφή και τη φροντίδα τους, επίσης, είναι ελάχιστα. Μωρά έξι μηνών εξακολουθούν να κοιμούνται στις νεογνολογικές κούνιες με τον συνεχή κίνδυνο να πέσουν. Η τελική κατάληξη όλων αυτών των βρεφών και μωρών μετά το πέρας του προβλεπόμενου απο κάθε νοσοκομείο χρόνου είναι το ΠΙΚΠΑ και το ΜΗΤΕΡΑ.

via
Όαση ανάμεσα στο καθεστώς αυτό της εγκατάλειψης στέκει το Κέντρο Βρεφών «Μητέρα», το οποίο ιδρύθηκε το 1955. Φιλοξενεί σήμερα περίπου 90 παιδιά, από βρέφη μέχρι και την ηλικία των οκτώ ετών. Σκοπός του η φροντίδα εγκαταλελειμμένων παιδιών από έμπειρους βρεφονηπιοκόμους, με τηv τακτική παρουσία ψυχολόγων και παιδιάτρων. Εξτρα έργο του ιδρύματος είναι η γραφειοκρατική διαδικασία αλλά και η εύρεση ανάδοχης οικογένειας για τα παιδιά αυτά. Σκοπός, επίσης, του ιδρύματος είναι και η επιμέλεια/παρακολούθηση της υγειούς πορείας παιδιών που έχουν ήδη δοθεί προς υιοθεσία από ανάδοχες οικογένειες, καθώς και η συνεχής προστασία αυτών αλλά και η οικονομική ενίσχυσή τους. Πολλές άπορες έγκυες γυναίκες βρίσκουν, τέλος, καταφύγιο στο κέντρο αυτό, στο οποίο εκπαιδεύονται όσον αφορά την φροντίδα ενός μωρού και υποστηρίζονται ψυχολογικά και οικονομικά απο κοινωνικούς λειτουργούς και ψυχολόγους.
Ήδη απο τη δεκαετία του 1950, από το πρώτο έτος ίδρυσης του ΜΗΤΕΡΑ, ο εθελοντισμός είχε αρχίσει να ανθίζει ως θεσμός στο εσωτερικό του. Άτομα διαφόρων ειδικοτήτων και ηλικιών εξυπηρετούν εθελοντικά στη φροντίδα των παιδιών που ήδη διαμένουν στο ίδρυμα, τόσο στα βασικά καθημερινά, όσο και στο δημιουργικό παιχνίδι, ακόμη και στη συνοδεία αυτών στο νοσοκομείο για εξετάσεις και παρακολούθηση. Ο καθένας μπορεί να γίνει εθελοντής, ανεξάρτητα από ηλικία, ειδικότητα ή οικογενειακή κατάσταση. Ένα μόνο χρειάζεται. Αγάπη προς την ευαίσθητη αυτή ηλικιακή ομάδα που δεν είναι άλλη από τα παιδιά. Τι λες; Πάμε;

Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2016

Ο σκύλος σου δεν θα σε εγκατέλειπε ποτέ! Εσύ;

Ο Γαλλικός οργανισμός «30 Millions d’Amis», κυκλοφόρησε ένα συγκινητικό βίντεο κατά της εγκατάλειψης των ζώων. 
Στο ενός λεπτού βιντεοκλίπ βλέπουμε ένα σκύλο που περιμένει ανυπόμονα το αφεντικό του μετά από ένα αυτοκινητικό ατύχημα. Μέσα από το βίντεο ο σκηνοθέτης παρουσιάζει το παράδοξο ανάμεσα στην άνευ όρων πίστη του ζώου που θέλει απεγνωσμένα να γυρίσει στο αφεντικό του, και τη δειλία κάποιων ανθρώπων. 
Το βίντεο βγήκε στον «αέρα» λίγες μέρες πριν τις καλοκαιρινές διακοπές. Κάθε χρόνο, περίπου 100.000 ζώα εγκαταλείπονται, συμπεριλαμβανομένων 60.000 μόνο το καλοκαίρι.

Τετάρτη, 2 Μαρτίου 2016

Η μαθημένη αβοηθησία – «Θα το κάνεις για μένα μαμά;»

Would love this print for Mday - no text   /Mother Daughter with Black Brunette Hair Nursery Gift Wall Art Print on Etsy, $18.00:
Θα μου φέρεις τα παπούτσια μου; Θα βρεις τις μπογιές μου; Θα φτιάξεις τη τσάντα μου; Θα κάνεις τα καθήκοντά μου; Θα πεις στη δασκάλα ότι ήμουν άρρωστος και δε μπόρεσα να διαβάσω;”. Αρκετά συχνά τα παιδιά ζητούν από τους γονείς να τα εξυπηρετούν. Για τα παιδιά αυτό είναι κάτι το φυσιολογικό δεδομένου ότι εμπιστεύονται τους γονείς και έχουν ανάγκη την προσοχή και τη συνεισφορά τους!
Hehe, cute!:
Τι γίνεται όμως όταν οι γονείς το παρακάνουν και καταλήγουν να γίνονται υπηρέτες των μικρών αφεντικών τους; Τι ακριβώς διδάσκεται και αντιλαμβάνεται το παιδί για τον εαυτό του όταν οι γονείς κάνουν τα πάντα για αυτά; Μπορεί να βρεθεί το παιδί στη λανθασμένη κατάσταση της μαθημένης αβοηθησίας; Τι είναι αυτό που ονομάζουν οι ειδικοί μαθημένη αβοηθησία ή μαθημένη ανικανότητα; 
Will Do Art Print #draw #illustration #design:
Η μαθημένη αβοηθησία ή ανικανότητα, είναι η κατάσταση ενός ανθρώπου που έχει μάθει να συμπεριφέρεται αβοήθητα, αδυνατεί να ανταποκριθεί ακόμα και αν υπάρχουν ευκαιρίες για να βοηθήσει τον εαυτό του. Σχετίζεται άμεσα με την πεποίθηση “δεν είμαι ικανός να κάνω κάτι” γιατί δεν είμαι αρκετά καλός, αρκετά έξυπνος, αρκετά ταλαντούχος. 
Hey, I found this really awesome Etsy listing at http://www.etsy.com/listing/120039708/elephants-three-8x10-archival-print:
Η πεποίθηση δεν είμαι ικανός να …., έχει αποδειχθεί στον εαυτό μας και έχει ενισχυθεί από κάποια εμπειρία στη διάρκεια της ζωής μας, ανεξάρτητα από το πόσο μικρή ή μεγάλη διάρκεια είχε. Συνοψίζοντας σε μια πρόταση θα λέγαμε πως η μαθημένη αβοηθησία ή ανικανότητα, είναι η συμπεριφορά που καθοδηγείται από την πεποίθηση “δεν μπορώ”. Πώς καλλιεργείται όμως αυτό το συναίσθημα στα παιδιά; Όταν οι γονείς καλλιεργούν τη μαθημένη αβοηθησία. 
Cat Art by Rachel Ellen♥≻★≺♥:
Όλοι οι γονείς θέλουν να έχουν παιδιά ανεξάρτητα που να πιστεύουν στον εαυτό τους και στις ικανότητές τους, και να μπορούν να αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους. Ωστόσο, πολλοί γονείς ανατρέπουν τις πραγματικές τους προθέσεις ακόμα και ασυνείδητα, και ενισχύουν τα συναισθήματα αβοηθησίας και ανικανότητας των παιδιών.
Children Illustration Nursery Illustration by ShivaIllustrations:
Αρκετά συχνά, οι ρυθμοί των γονιών είναι ασταμάτητοι και κινούνται με ιλιγγιώδη ταχύτητα, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει αρκετός χρόνος να σκεφτούν τι είναι αυτό που κάνουν και γιατί το κάνουν. Μεγάλο μέρος της ζωής τους φαίνεται να έχει μπει στον αυτόματο πιλότο τρέχοντας από τη δουλειά στο σχολείο και από το σχολείο στο σπίτι, από το σπίτι σε δραστηριότητες αναλαμβάνοντας ευθύνες, ευθύνες, ευθύνες! Ως αποτέλεσμα, οι γονείς αποκτούν τη συνήθεια να κάνουν τα ίδια πράγματα χωρίς να σκέφτονται τι μπορούν και πρέπει να κάνουν τα παιδιά. 
Family characters by Jerrod Maruyama.:
Σκεφτείτε για λίγο τον τρόπο που επικοινωνείτε με τα παιδιά σας. Χρησιμοποιείτε λέξεις και φράσεις που χτίζουν την αυτονομία και την ανεξαρτησία, ή μήπως ακόμα και άθελά σας η επικοινωνία και η συμπεριφορά σας διδάσκει στα παιδιά το αντίθετο; Πόσο συχνά λέτε στα παιδιά “Άσε, θα στο φέρω εγώ, θα το κάνω εγώ για σένα, θα το χειριστώ εγώ, θα έρθει κόσμος και μάζεψα τα πράγματά σου, αυτό είναι πολύ δύσκολο για σένα;” 
Illustration from Big Rabbit's Bad Mood, a current family favorite.  Illustrated by Delphine Durand.:
Κάθε φορά που ένας ενήλικας κάνει για το παιδί πράγματα που μπορεί να κάνει από μόνο του, μεταφέρει το μήνυμα ότι ξέρει περισσότερα ή καλύτερα. Ακόμα και αν αυτή είναι η αλήθεια, τα παιδιά χρειάζονται και θέλουν να μάθουν να κάνουν τις επιλογές τους, να παίρνουν τις αποφάσεις τους και να κάνουν πράγματα μόνα τους. 

Όταν οι γονείς ή οι ενήλικες παρεμβαίνουν συνεχώς σε ευθύνες και δραστηριότητες των παιδιών, εμποδίζουν την ανάπτυξη και τη βελτίωση δεξιοτήτων που απαιτούνται στην ενήλικη ζωή. Πώς επηρεάζει η υπερβολική εμπλοκή των γονιών τα παιδιά; Συνήθως οι γονείς που κάνουν πάρα πολλά για το παιδί τους αναλαμβάνοντας όλες τις ευθύνες του, το κάνουν υπερβολικά απαιτητικό. Αν και όλα τα παιδιά μπορεί να γίνουν απαιτητικά ή παραπονιάρικα σε ένα βαθμό, όταν το παιδί ζητά συνεχώς πράγματα και σπεύδουν οι γονείς να τα ικανοποιήσουν αντί να αφήσουν το παιδί να εξυπηρετήσει τον εαυτό του, τότε κατά πάσα πιθανότητα το παιδί θα αναπτύξει ένα ισχυρό αίσθημα ανικανότητας που θα το επιδεικνύει αργότερα σε πολλούς τομείς της ζωής του. 
"Family of Musicians" by children's illustrator Galia Bernstein. This reminds me of that line in "The Lonely Goatherd" from "The Sound of Music": 'Soon the duet will become a trio:
Το παιδί αρχίζει και μαθαίνει ότι οι γονείς είναι αυτοί που θα του βρουν απαντήσεις και λύσεις σε οτιδήποτε, με αποτέλεσμα να παραιτείται από κάθε προσπάθεια. Στην πραγματικότητα όμως τα παιδιά είναι σε θέση και μπορούν να λύνουν πολλά πράγματα από μόνα τους. Μπορεί να χρειαστεί περισσότερη προσπάθεια από την πλευρά τους και λιγότερη εμπλοκή από τους γονείς, στο τέλος όμως θα μπορέσουν να τα καταφέρουν! 
Polar bear family swimming in the ocean, so whimsical and cute <3 By Francesca Di Chiara:
Επίσης, το παιδί μπορεί να αρχίσει να φαίνεται ανίσχυρο και ανίκανο να ολοκληρώσει τις εργασίες του και τα καθήκοντά του. Αν οι γονείς πιάνουν τον εαυτό τους να αναλαμβάνουν συνεχώς τις ευθύνες των παιδιών όπως να συμμαζεύουν τα δωμάτιά τους, να μαζεύουν τα πιάτα τους, να κάνουν τα καθήκοντα του σχολείου, τότε θα πρέπει να σκεφτούν ότι όλες αυτές οι συμπεριφορές σε καμία περίπτωση δεν βοηθούν τα παιδιά να μάθουν να λειτουργούν ανεξάρτητα και με υπευθυνότητα. Μπορεί να φαίνεται στους γονείς πιο εύκολο και πιο αποτελεσματικό, όμως θα πρέπει να θυμούνται ότι πολύ σύντομα τα παιδιά θα βρεθούν αντιμέτωπα με την ανάληψη ευθύνης ως έφηβοι και ως ενήλικες. Όταν οι γονείς αναλαμβάνουν τα πάντα για τα παιδιά, είτε από ενοχή ή εξάντληση, είτε επειδή θέλουν απλά να γίνει η δουλειά πιστεύοντας πως αυτή είναι η εύκολη διέξοδος, δημιουργούν στα παιδιά εξάρτηση αντί για αυτονομία. Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς; 
Bunny Rabbit Wall Art Woodland Nursery Illustration от andralynn:
Οι γονείς πρέπει και οφείλουν να επιτρέπουν και να ενθαρρύνουν τα παιδιά να κάνουν πράγματα από μόνα τους, ακόμα και αν κάνουν λάθη. Από την ηλικία των τριών ετών τα παιδιά μπορούν να ξεκινήσουν να εξυπηρετούν ως ένα βαθμό τον εαυτό τους και να συμμετέχουν στο σπίτι με τη βοήθεια των γονιών. Οι γονείς πρέπει να ενθαρρύνουν την αυτονομία και την ανεξαρτησία δείχνοντας στα παιδιά τι και πώς μπορούν να κάνουν κάτι, και να τα αφήνουν να διαχειρίζονται καταστάσεις μαθαίνοντας μέσα από την προσωπική τους εμπειρία. Αν θέλουν να δουν μια συμπεριφορά, πρέπει να τη διδάξουν και να αφήσουν το παιδί να τη χρησιμοποιήσει δείχνοντάς του ποιες είναι οι προσδοκίες τους. Όταν έχει κάποιο πρόβλημα το παιδί, είναι σημαντικό οι γονείς να του δώσουν τη δυνατότητα να δει ποιες είναι οι επιλογές του και οι εναλλακτικές λύσεις. Η βοήθεια στο παιδί θα πρέπει να δίνεται με σκοπό να διδαχτεί και να μάθει μέσα από αυτήν. Τέλος, οι γονείς θα πρέπει να θυμούνται ότι όταν εμπλέκονται υπερβολικά στις ευθύνες και στις υποχρεώσεις των παιδιών, ελαχιστοποιούν τις εμπειρίες τους και τα αποδυναμώνουν. 
mid century housewife serving milk:
Αποτρέπουν τη δημιουργία της αυτονομίας και της ευελιξίας στο να ξεπερνούν δυσκολίες και προβλήματα. Ουσιαστικά τα παιδιά μένουν χωρίς στήριξη, βυθισμένα σε ένα αίσθημα αποθάρρυνσης και ανικανότητας, ακόμα και αν οι γονείς πιστεύουν ότι πράττουν για το καλό του παιδιού. Την επόμενη φορά που θα ακούσετε “Θα το κάνεις για μένα μαμά;” και βρεθείτε στον πειρασμό να κάνετε κάτι για το παιδί σας, σταματήστε και αναρωτηθείτε “Μπορεί το παιδί μου να το κάνει από μόνο του αντί για μένα;”. Το πιθανότερο είναι ότι θα διαπιστώσετε ότι η απάντηση είναι ένα μεγάλο και ηχηρό ναι!



Τετάρτη, 10 Φεβρουαρίου 2016

Στην Ιαπωνία, η ώρα του γεύματος στο σχολείο δεν είναι απλά φαγητό…


Ένα καταπληκτικό βίντεο  από την Ιαπωνία, την ώρα γεύματος σε σχολείο, να υπενθυμίζει σε όλους εμάς ότι κανένα εκπαιδευτικό σύστημα δεν μπορεί να γίνει επιτυχημένο εάν δεν μάθουμε τα παιδιά μας πρώτα εμείς σαν γονείς και μετά οι δάσκαλοι να εξυπηρετούνται μόνα τους, να πιστεύουν στον εαυτό τους, να μην εγκαταλείπουν την προσπάθεια, να έχουν πειθαρχία και αυτοσεβασμό.

Πέμπτη, 4 Φεβρουαρίου 2016

Τρία χρόνια μετά τον θάνατο του παιδιού της άκουσε για πρώτη φορά την καρδιά του παιδιού της.

Περίπου τρία χρόνια μετά τον θάνατο του γιου της, Lucas, η Heather Clark είχε την ευκαιρία να ακούσει την καρδιά του να χτυπά στο σώμα της τετράχρονης Jordan Drake.
Το 2013, ο 7 μηνών Lukas πέθανε, όταν η μητέρα του τον είχε αφήσει με την babysitter, χωρίς να φανταστεί ποτέ ότι ο φίλος της θα κακοποιούσε τον Lukas. Η μητέρα αποφάσισε να δωρίσει τα όργανά του σε ένα παιδί που τα είχε ανάγκη. (δείτε το βίντεο)

Αυτό το παιδί ήταν η Jordan Drake, που γεννήθηκε με συγγενής καρδιοπάθεια, και μπαινόβγαινε στο νοσοκομείο παίδων του Phoenix. Τον Ιούνιο του 2013, η ζωή της άλλαξε καθώς έλαβε την καρδιά του Lukas.

«Η Mαλάκ και η βάρκα: To ταξίδι από τη Συρία», ένα βίντεο κινουμένων σχεδίων της Unicef.



Η Μαλάκ και η Βάρκα: Το ταξίδι από τη Συρία», ακολουθεί τη Μαλάκ, ένα 7χρονο κορίτσι, στο ταξίδι που κάνει από την Συρία προς την Ευρώπη, μέσα σε μια βάρκα, διασχίζοντας τα νερά της Μεσογείου. 
Η σειρά κινουμένων σχεδίων με τίτλο «Unfairy Tales» είναι μέρος της ανθρωπιστικής εκστρατείας #NoLostGeneration για να σηματοδοτήσει τα 5 χρόνια εμφύλιου πολέμου στη Συρία. Η επόμενη ταινία κινουμένων σχεδίων θα κυκλοφορήσει μέσα στον Μάρτιο με τίτλο «Η Ivine και το μαξιλάρι».

Δευτέρα, 1 Φεβρουαρίου 2016

Πόσο εύκολα ετοιμάζετε το παιδί για το σχολείο;



Μια πολύ τρυφερή διαφήμιση η οποία έρχεται από την Ινδία και παρουσιάζει την καθημερινότητα μιας οικογένειας με παιδί, την πρωινή προετοιμασία του για το σχολείο.Όπως θα δείτε σύντομα έρχεται η μέρα που το παιδί έχει μάθει να εφαρμόζει όλα τα καλά που οι γονείς το έχουν διδάξει.

Τετάρτη, 20 Ιανουαρίου 2016

Το θαύμα της ζωής.


Όσες φορές και να δω αυτό το βίντεο δακρύζω από συγκίνηση. Το μεγαλείο της ζωής. Το θαύμα της δημιουργίας. Δεν υπάρχουν λόγια.

Κυριακή, 15 Νοεμβρίου 2015

Μαμά το πιο δύσκολο επάγγελμα στον κόσμο!

Η πιο δύσκολη δουλειά στον κόσμο είναι το να είσαι μαμά. Η μαμά είναι αυτή που πάντα θα καταλάβει, θα στηρίξει και θα είναι πάντα εκεί...όταν την χρειαστούμε.


Πέμπτη, 12 Νοεμβρίου 2015

Όλα τα λάθη των μαμάδων


Μερικά μικρά, κάποια άλλα μεγάλα, λάθη όμως που μας ταλαιπωρούν. Καθόλου πρωτότυπο μάλλον χιλιοειπωμένο μα οι άνθρωποι που μας μεγαλώνουν είναι γεγονός πως διαμορφώνουν σε τεράστιο βαθμό την ψυχοσύνθεσή μας και είναι αυτοί που βάζουν με μικρές καθημερινές κινήσεις τις ρόδες μας σε συγκεκριμένες ράγες. 

Η σχέση δε με τη μητέρα έχει πλουτίσει γενιές ψυχοθεραπευτών που ορίζουν τις πράξεις της ή την απουσία τους, ως τη βασικότερη αιτία σχηματισμού της προσωπικότητάς μας. Δυο είναι οι λέξεις κλειδιά που ανοίγουν τον ασκό του Αιόλου: προσωπική θεώρηση των πραγμάτων και προβολή απωθημένων στο παιδί μας.  Αυτές είναι οι κυριότερες αφετηρίες που μπορούν να κάνουν την ανατροφή ενός παιδιού τοξική. Άλλες φορές από υπέρμετρη αγάπη, άλλες από άγνοια και άλλες από δικά τους βιώματα οδηγούν τα παιδιά σε αδιέξοδα και αγκυλωμένο μεγάλωμα. Η Ρωσίδα φωτογράφος Anna Padchenko μέσα σε μερικές εικόνες έκλεισε όλα τα θανάσιμα λάθη που κάνουν οι μαμάδες όλου του κόσμου.

Η υπερπροστατευτικότητα που μπορεί να πνίξει.
Η χειραγώγηση δεν είναι ο δρόμος, αλλά το αδιέξοδο.
Το παιδί που υπηρετεί έστω και έμμεσα τη μητέρα και μάλιστα… εφ’ όρου ζωής.
Η παραβίαση της ιδιωτικότητας.
Η μητέρα που κρατάει το παιδί δίπλα της, με κάθε κόστος.


Μητέρα-βασίλισσα και μάλιστα αλάνθαστη.

Δευτέρα, 12 Οκτωβρίου 2015

Ματθαίος Γιωσαφάτ - Τι σημαίνει "Eίμαι καλή μητέρα";

Πώς επηρεάζουν τα λάθη των γονιών την ενήλικη ζωή των παιδιών τους; Ποια λάθη κάνουν οι μητέρες; Τι σημαίνει να έχεις δεχτεί την απόρριψη της μητέρας στην παιδική ηλικία; Μπορούν να θεραπευτούν τα τραύματα της παιδικής ψυχής;

Ο Ψυχίατρος- Νευρολόγος, Ματθαίος Γιωσαφάτ, μας απαντά.

-Όλοι οι άνθρωποι έχουν την ανάγκη να νιώσουν ότι είναι σημαντικοί για τους άλλους να νιώσουν ότι υπολογίζουν την προσωπικότητά του. Η απόρριψη μας δημιουργεί αίσθημα κατωτερότητας;

Ασφαλώς. Και αυτά τα συναισθήματα δημιουργούνται στον πρώτο χρόνο της ζωής. Αυτό εξαρτάται από το τι σου δίνει η μητέρα σου. Αν σου δίνει την αίσθηση ότι αξίζεις, ότι σ' αγαπάει. Από τον τρόπο που σε κοιτάει καταλαβαίνεις αν σε εκτιμά. Από την παιδική ηλικία ξεκινούν όλα.

-Αν οι γονείς δίνουν αγάπη στα παιδιά τους, με τρόπο υπερβολικό;
Δεν υπάρχει υπερβολή στην αγάπη. Αν μιλάμε για αγάπη, βέβαια. Γιατί αυτό που πολλές φορές κάνει η Ελληνίδα μάνα μόνο αγάπη δεν είναι. Μου έλεγε μία κυρία «δεν έχω άντρα εγώ, τον γιο μου έχω, κοιμόμαστε αγκαλίτσα κάθε βράδυ! Γιατί φοβάται λέει... Την ρωτώ, πόσο χρονών είναι ο γιος σας; Λέει 32! Τη συμβούλευσα φυσικά, να στείλει το γιο της στο κρεβατάκι του! Ήταν αγάπη αυτό; Φυσικά και όχι. Η γυναίκα αυτή βολευόταν επειδή δεν είχε άντρα. Έπρεπε να βρει έναν σύντροφο, όχι να προσκολληθεί στον γιο της.

-Διορθώνονται τα συναισθηματικά κενά ενός παιδιού; Ενός εγκαταλελειμμένου παιδιού για παράδειγμα.

Τα εγκαταλελειμμένα παιδιά δεν είναι ανώριμα, τα παιδιά των καλών οικογενειών είναι. Γιατί καλή οικογένεια τι σημαίνει; Δουλεύει ο άνδρας, δουλεύει η γυναίκα, θέλουν να πάνε σε δεξιώσεις, θέλουν να ζήσουν πράγματα και την πληρώνουν τα παιδιά. Δεν λέω ότι δεν πρέπει να τα κάνεις και αυτά... Πολλές φορές λέμε ότι είναι καλύτερο μια μητέρα να είναι κακιά από το να είναι ενδιάμεση. Αν η μητέρα είναι κακιά, το παιδί θα αναζητήσει στον μπαμπά, στην θεία, στον μεγάλο αδερφό, σε κάποιον άλλο άνθρωπο άνθρωπο αυτά που χρειάζεται. Την απορρίπτει, δηλαδή, την κακιά μητέρα. Όταν είναι η μητέρα είναι «μια ζεστό και μία κρύο», ούτε καν να την απορρίψει μπορεί, ούτε να την αποδεχθεί για να πάρει αυτά που πρέπει να πάρει.

-Υπάρχουν πολλές πιθανότητες αυτά τα παιδιά να καταφύγουν στις εξαρτήσεις;

Όλα τα παιδιά που καταλήγουν σε εξαρτήσεις, αλκοόλ, βία, αντικοινωνική συμπεριφορά, δυσκολίες γάμου, σεξουαλικές διαστροφές, έχουν ένα κενό και προσπαθούν να το συμπληρώνουν με όλα αυτά.

-Η απόρριψη, το κενό που δημιουργείται στην παιδική ηλικία μπορεί να είναι αίτιο της ομοφυλοφιλίας;
Είναι πιο περίπλοκο θέμα, η ομοφυλοφιλία. Μπορεί να παίξει έναν μικρό ρόλο το γεγονός ότι δεν έχεις πάρει από την μάνα σου ό, τι έπρεπε και έπειτα το αναζητάς στον πατέρα. Μπορεί να κολλήσεις στον πατέρα σου υπερβολικά. Αυτός γίνεται το καλό αντικείμενο αγάπης, οπότε αύριο μεθαύριο, όταν αναζητήσεις ένα άλλο αντικείμενο αγάπης, να πας σε έναν άντρα. Η ομοφυλοφιλία όμως, φαίνεται να έχει και μια προδιάθεση. Δεν ξέρουμε ακόμη. Τώρα, αν έχεις μια προδιάθεση και η μάνα σου σε απορρίψει, ναι, είναι πιθανό να ζητήσεις στους άνδρες μετά, την αγάπη που σου λείπει.

-Ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος για να ξεπεράσεις αυτά τα προβλήματα; Η ψυχανάλυση;

Ένας τρόπος είναι να κάνεις μια οικογενειακή θεραπεία. Είναι λίγοι όμως οι οικογενειακοί θεραπευτές, στην Ελλάδα. Πάντα πρέπει να αναζητούμε λύση και μέσα από την επικοινωνία στη σχέση μας, να σκεφτόμαστε μαζί τα προβλήματά μας και να τα συζητάμε. Το τρίτο και καλύτερο, το 'χω πει κι εδώ πάλι, είναι να διαλέξεις μια καλή μητέρα! Άπαξ και διαλέξεις καλή μητέρα είναι σίγουρο ότι θα πας καλά γιατί και κληρονομικά να έχεις μπορεί να σε βοηθήσει να ξεπεράσεις την προδιάθεση. Και το τέταρτο είναι να βρεις μια καλή γυναίκα αν είσαι άνδρας. Άμα βρεις μια καλή γυναίκα, αυτή συμπληρώνει τη χαμένη μητρικότητα . Αλλά αν είσαι προβληματικός και ανώριμος διαλέγεις πάντα στο ίδιο επίπεδο και σύντροφο. Και έτσι, πάνε στραβά και οι ενήλικες σχέσεις.

-Ισχύει το ίδιο και για τις γυναίκες;

Αλλά αυτά ισχύουν και για τα δύο φύλα. Τα πολύ ανώριμα ζευγάρια, συχνά μαλώνουν για φαντάσματα. Βλέπεις στον σύντροφό σου αυτά που σου έκανε η μάνα σου .

-Υπάρχει ορισμός της καλής μητέρας;

Καλή μητέρα δεν υπάρχει. Υπάρχει αρκετά καλή μητέρα. Γιατί όλοι έχουμε όλα αυτά τα προβλήματα και κληρονομικά και προβλήματα που μας δημιουργεί ο πολιτισμός μας. Και πολλά προβλήματα προερχόμενα από την απώθηση της σεξουαλικότητας και της επιθετικότητας. Ο πολιτισμός δηλαδή δημιουργεί νευρώσεις έτσι κι αλλιώς που έχουν επίπτωση στην παιδική ηλικία. Άρα καλή μητέρα είναι αυτή που έχει πάρει τη δυνατότητα από τη δικιά της μάνα να προσφέρει αγάπη, να νοιάζεται για το παιδί και να μην το χρησιμοποιεί πολύ για τις δικές της ανάγκες. Θέλει το παιδί χάδια; Να του δώσει, όταν είναι ιδιαίτερα μικρό. Δεν θέλει; Να σταματήσει. Πολλές μητέρες συνεχίζουν και το χαϊδεύουν γιατί το έχουν αυτές ανάγκη και ας μη το θέλει το παιδί! Οπότε εκεί προβάλλουν τις ασυνείδητες ανάγκες τους. Και χρησιμοποιούν τα παιδιά για τις ανάγκες τους. Αν σκέφτεσαι το παιδί, κοιτάς τις ανάγκες του και προσπαθείς να της ικανοποιήσεις όσο γίνεται καλύτερα. Αν είχες καλή μητέρα, μόλις κάνεις ένα παιδί να κάνεις τα ίδια που έκανε η μητέρα σου μαζί σου στο παιδί σου.

-Αν έχεις υποφέρει από αυτά που σου έκανε η μητέρα σου και δεν θέλεις να τα επαναλάβεις;

Τα κάνεις με άλλο τρόπο. Μπορείς να κάνεις το αντίθετο. Εξαρτάται. Αλλά άμα ήταν η μάνα σου πολύ ανώριμη, γίνεσαι κι εσύ πολύ ανώριμος και τότε επαναλαμβάνει κανείς το παρελθόν.

-Είναι ανατρέψιμα τα λάθη των γονέων στην παιδική μας ηλικία;

Ασφαλώς και είναι. Εξαρτάται τώρα. Άμα το έχεις «ρημάξει» το παιδί και είναι ουσιαστικά από ενός έτους σχιζοφρενές δεν αλλάζει εύκολα. Αλλά κάποια λάθη μιας μέσης μητέρας είναι αναστρέψιμα.

Οι απαντήσεις καταγράφηκαν στα πλαίσια του κύκλου σεμιναρίων του κυρίου Γιωσαφάτ "Η αναζήτηση για ένα νόημα στη ζωή" που παρουσιάζεται στο Ίδρυμα Θεοχαράκηvia

Τετάρτη, 7 Οκτωβρίου 2015

Αφήστε το παιδί σας να κάνει λάθη


Παρατηρώντας τα παιδιά σας να κάνουν λάθη δεν είναι μια ευχάριστη διαδικασία και πολλές φορές μπορεί να ραγίζει η καρδιά σας. Ωστόσο, από την άλλη μεριά τους δίνετε την ευκαιρία να μάθουν από αυτά. Η διαδικασία αυτή αποτελεί σημαντικό μέρος της ανάπτυξης της συναισθηματικής νοημοσύνης των παιδιών, αφού στο μέλλον θα γνωρίζουν πως πρέπει να πράξουν μετά από ένα λάθος τους.
Συνήθως τα μικρά παιδιά δεν τους νοιάζει να κάνουν λάθη, μόνο καθώς μεγαλώνουν αρχίζουν και έχουν συναισθήματα ντροπής. Όσα φοβούνται να κάνουν γκάφες, γίνεται μόνο εξαιτίας των γονιών τους. Δεν υπάρχει όμως, λόγος να κάνετε τα μικρά σας να νιώθουν φόβο, κάθε φορά που αποτυγχάνουν σε κάτι. Αντ αυτού πρέπει να τους δίνετε την ευκαιρία, να επανορθώνουν το λάθος τους, ώστε να μη το ξανακάνουν και να μάθουν από αυτό. Εξάλλου τα παιδιά είναι πιο ανθεκτικά από όσο νομίζουμε και ένα από τα καλύτερα δώρα που μπορείτε να τους δώσετε, είναι η ανεξαρτησία να παίρνουν τις δικές τους αποφάσεις. Εσείς απλά θα είστε δίπλα τους για να τα στηρίξετε, όταν χρειαστούν τη βοήθεια σας.
Αφήνοντας τα παιδιά σας να κάνουν λάθη, δεν ενισχύετε μόνο τη αποφασιστικότητα τους, αλλά τα βοηθάτε να αποκτήσουν εμπιστοσύνη στον εαυτό τους. Έτσι θα μάθουν να προσπαθούν και να μην τα περιμένουν όλα έτοιμα από εσάς. Και μην ανησυχείτε αν δεν είστε ο ήρωας τους, είναι προτιμότερο να έχουν ήρωα τον ίδιο τους τον εαυτό.

Παρασκευή, 2 Οκτωβρίου 2015

Η δύναμη της θέλησης.


"Μην αφήσεις ποτέ, κανέναν να σου πει ότι δεν μπορείς να κάνεις κάτι. Ούτε καν εμένα." "Ο κόσμος δεν είναι όλο λιακάδες και ουράνια τόξα. Δεν έχει σημασία πόσο χτυπάς, αλλά πόσο δυνατά μπορείς να χτυπηθείς και να συνεχίσεις να προχωράς μπροστά". Μηνύματα που θέλω να περάσω στο παιδί μου..."Θέλεις κάτι; Πήγαινε, να το πάρεις.Ένα εξαιρετικό βίντεο, ύμνος στη δύναμη της θέλησης αφιερωμένο σε όσους έχουν μάθει να μην εγκαταλείπουν...όπως και να έρθουν τα πράγματα.

Πέμπτη, 1 Οκτωβρίου 2015

Πατέρας νύφης σταματά το γάμο για να συνοδέψει την κόρη του μαζί με τον πατριό της


Μόνο δάκρυα συγκίνησης και ευτυχίας θα μπορούσε να προκαλέσει η κίνηση ενός πατέρα στο γάμο της κόρης του, όταν αποφάσισε να διακόψει για λίγο την τελετή και να κατευθυνθεί προς έναν από τους καλεσμένους.
Αυτός δεν ήταν άλλος από τον πατριό της νύφης για τον οποίο ο πατέρας της έκρινε ότι έπρεπε να την συνοδεύσει και αυτός στον γαμπρό.
Οι φωτογραφίες που δείχνουν την πρωτοβουλία του Todd Bachman δημοσιεύτηκαν από τη φωτογράφο της τελετής στο Facebook και συγκέντρωσαν 900.000 like. Σε αυτές ο πατριός της νύφης φαίνεται ιδιαίτερα συγκινημένος και όπως επεσήμανε η φωτογράφος καθόλη την διάρκεια της τελετής δεν υπήρχε κανείς που να μην είχε δακρύσει.

Δευτέρα, 28 Σεπτεμβρίου 2015

Μάθε για όσα το παιδί σου δεν σου μιλάει...


Μια θυμωμένη μαμά μαλώνει τον γιο της που δεν θέλει να πηγαίνει στις προπονήσεις του ποδοσφαίρου. Ήταν κάτι που την παρακαλούσε τόσο καιρό να κάνει, της έχει κοστίσει πολλά χρήματα και δεν καταλαβαίνει γιατί έχει αλλάξει γνώμη. Υπάρχουν πράγματα για τα οποία τα παιδιά μας δεν μιλάνε γιατί φοβούνται τις αντιδράσεις μας. Αισθάνονται ντροπή και ενοχή .Ως το τέλος αυτού του βίντεο, 1 παιδί στην Ινδία θα έχει κακοποιηθεί σεξουαλικά. Ίσως το παιδί σου προσπαθεί να σου πει κάτι. Αναγνώρισε τα σημάδια, προτού να είναι αργά.

Κυριακή, 27 Σεπτεμβρίου 2015

Νοσταλγική βόλτα σε μια Αθήνα που δεν υπάρχει πια... [Βίντεο]


Σήμερα είχα κατέβει στο κέντρο της Αθήνας για να παρακολουθήσουμε με την κόρη μου μια θεατρική παράσταση. Η λέξη που θα μπορούσε καλύτερα να περιγράψει αυτό που συμβαίνει είναι μία, και αυτή είναι η πλήρης εγκατάλειψη. Σκουπίδια, φτώχεια, εξαθλίωση, άστεγοι, ναρκομανείς άνθρωποι στα αζήτητα...Περιττό να σας πω ότι βαδίζοντας στο κέντρο ένιωσα, φόβο, λύπη, θυμό και απελπισία.  Δεν μπορώ να ξεχάσω τα μάτια των ανθρώπων που είδα. Ήταν σαν να είναι φυλακισμένοι. Σε μια πόλη που κάθε γωνιά της έβγαζε μια κραυγή απελπισίας. Προσπαθούσα να βρω κάπου ομορφιά. Γύρναγα το βλέμμα μου στον ήλιο, έψαχνα κάτι φωτεινό, μα ήταν τόσο ηχηρή η εγκατάλειψη, τόσα κλειστά μαγαζιά, τόσο απελπισμένοι οι άνθρωποι...στην πόλη - φυλακή.
Η αίσθηση που αποκόμισα ήταν όπως υπάρχει κάποιο σχέδιο γκετοποίησης όλου του κέντρου. Μια πόλη που όταν ήμουν παιδί και την περπάταγα με τον μπαμπά μου δεν ήταν έτσι. Κρατάω μέσα μου όσα καλά είχα την τύχη να δω ως παιδί και προσπαθώ κρατώντας από το χέρι την κόρη μου να την μάθω να ελπίζει και να ονειρεύεται σ΄έναν κόσμο δύσκολο...και εξαιρετικά απρόβλεπτο. Και αναρωτιέμαι θα ζήσουν ποτέ τα παιδιά μας σε μια Αθήνα που θα δουν κάτι όμορφο; Θα μπορέσουμε εμείς σαν γενιά να μεγαλώσουμε παιδιά που θα πάνε μπροστά αυτόν το τόπο; 
Εμείς, σαν γενιά, την Αθήνα που θα δείτε στο βίντεο , δεν είχαμε την τύχη να την γνωρίσουμε. Την γνώρισαν όμως οι γονείς μας. Η Αθήνα του 20ου αιώνα, οι γειτονιές της, οι εκδηλώσεις της, οι άνθρωποι που την έζησαν και δημιούργησαν μέσα σε αυτήν, μέσα από μία σειρά όμορφων εικόνων. Νιώθω θυμό. Μεγάλο θυμό. Δεν θέλω το παιδί μου να μεγαλώσει σε μια Αθήνα σαν αυτή που έζησα σήμερα.Τα παιδιά μας αξίζουν πολύ περισσότερα...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...