Η Άνοιξη έχει μπει για τα καλά και όλοι ονειρευόμαστε να αποδράσουμε από το κλεινόν άστυ... Έχουμε ταξιδέψει πολύ, σε όλη την Ελλάδα, πριν και μετά την απόχτηση της κορούλας μας...
Το Πάπιγκο, στα Ζαγοροχώρια της Ηπείρου ήταν ,είναι και θα είναι μοναδικός προορισμός...τον αγαπάω τόσο πολύ...Το έχουμε επισκεφτεί όλες τις εποχές του χρόνου και είναι πάντα μαγικό....
Μια φορά είχα πάει Άνοιξη και ήμουν άρρωστη στο ταξίδι...όταν κοιμήθηκα, εκεί, το βράδυ, την άλλη μέρα, άνοιξα το παράθυρο, ανέπνευσα τον αέρα με τα λουλούδια και τα βότανα και έγινα καλά...σαν τα παραμύθια...
Έχουμε περπατήσει στα μονοπάτια του...έχουμε παίξει με τα κρυστάλλινα νερά του Βοϊδομάτη...κάνοντας μετά rafting...και πεζοπορία...
Μία λέξη που θα μπορούσε να περιγράψει την εντύπωση που θα σας αφήσει η
παρουσία σας στον ποταμό Βοϊδομάτη είναι μαγεία! Πρόκειται κυριολεκτικά
για έναν επίγειο παράδεισο. Ιδανικό μέρος για πικ-νικ με τα παιδιά μας!
Τα πεντακάθαρα νερά του, τα πυκνά πλατάνια
που κατακλύζουν την περιοχή γύρω από τον ποταμό και βάζουν τη δική τους
σφραγίδα στο τοπίο, οι αθλητικές δραστηριότητες που σας προσφέρει και
πολλά ακόμη που θα τα ανακαλύψετε μόνοι σας μόλις βρεθείτε εκεί δε
μπορούν παρά να σας εντυπωσιάσουν.
Πρόκειται για μία ανεπανάληπτη
εμπειρία που θα σας μείνει αξέχαστη, μία όμορφη περιπέτεια που σας
προκαλούμε να τη ζήσετε!!!
Έχουμε πλέξει στεφανάκια με λουλούδια στα λιβάδια της χαράς...στο φαράγγι του Βίκου...
Το Φαράγγι του Βίκου είναι μία ακόμη από τις εκπληκτικές ομορφιές της
φύσης που θα συναντήσετε κατά την περιήγησή σας στα Ζαγοροχώρια. Μαζί με
τον ποταμό Βοϊδομάτη αποτελεί τον πυρήνα του Εθνικού Δρυμού Βίκου -
Αώου και έχει κατά συνέπεια εξαιρετικά μεγάλη οικολογική αξία...
Έχουμε κάνει ιππασία...μοναδική εμπειρία...
Έχουμε μαζέψει πετρούλες από το ποτάμι και τις κολυμπήθρες για να τις ρίχνουμε πίσω μας, όταν θα φεύγουμε...από το λατρεμένο Πάπιγκο...να βρούμε μια μέρα, τον δρόμο πίσω...
Και σας λέω αλήθεια, πέτυχε...
Οι Ηπειρώτες είναι άνθρωποι όμορφοι και περήφανοι...και η φιλοξενία τους υποδειγματική...Είχαμε μείνει, θυμάμαι, στον ξενώνα Παπαευαγγέλου.
Ήταν όλα υπέροχα!
Όταν μπήκε μέσα στο δωμάτιο η Αντριάνα, φώναξε!
"Ουαου!!!Εδώ, θα μείνουμε!" και μετά πέταξε τα παπουτσάκια της στον αέρα και πήδηξε να κάνει τραμπολίνο στο κρεββάτι...
Ήταν αστείο να το ακούς και να το βλέπεις!
Θα μπορούσα να γράφω ώρες για την μαγεία του να επισκεφτείτε το μέρος αυτό...Για όσους μένουν στην Αθήνα με την Εγναντία δεν είναι τόσο μακρυά πια...Το μέρος έχει απαράμιλλη ομορφιά, τα φαγητά είναι εξαιρετικά, -μου αρέσει ως γνωστόν μόνο το καλό φαγητό- οι ξενώνες της περιοχής, όλοι, παραδοσιακοί, πετρόκτιστοι και βρίσκεις δωμάτια σε καλές τιμές...
Εάν για κάτι, δεν έχω μετανιώσει, ποτέ, στη ζωή μου είναι τα ταξίδια. Απλώς, τα λατρεύω...η ίδια η ζωή, άλλωστε, είναι ένα ταξίδι...
