Χριστός Ανέστη! Χρόνια Πολλά!
Σήμερα γιορτάσαμε στο σπίτι της γιαγιάς της Λίας και του παππού Αντρέα, στην αυλή μας!
Η γιαγιά είχε στολίσει την μοκαμβίλια στην αυλή μας, με αυγουλάκια!!!
Είχε, μάλιστα, φροντίσει να στολίσει και τα παλιά παιχνιδάκια της μαμάς για να τα δει η Αντριάνα και να χαρεί!!!
Αυτό είναι το σπίτι που μεγάλωσα...
Μέσα σ' αυτό, έχω χιλιάδες αναμνήσεις...
Ο παππούς κι η γιαγιά είχαν φροντίσει να είναι όλα γιορτινά...
Σ΄αυτήν την αυλή γιόρταζα με τους γονείς μου το Πάσχα, όταν ήμουν παιδάκι. Τότε είχαμε μια κληματαριά που σκαρφάλωνα πάνω της...και στροβιλιζόμουνα!!!Κι ας μου φώναζαν "Πρόσεχε"!!!
Εδώ, έμαθα ν' αγαπάω τα λουλούδια και να ψάχνω να βρω αστέρια και φεγγάρια ονείρων, στο χώμα...και στη γη...
Κι έμαθα ότι υπάρχουν, σ' αυτή την ζωή πολλά παράθυρα ονείρου ν ' αποδράσεις....
Κι οτι υπάρχει Θεός κι Όνειρο και Παραμύθι...κι ότι η ζωή είναι Ανάσταση και Φως....
Εδώ, έμαθα την ξεγνοιασιά και την αγάπη...Κι οτι το να κάνεις καμιά φορά σκανταλιές, είναι καλό...Κι ας γίνεσαι μούσκεμα με τα παπάκια, σαν παίζεις, σε μια λεκάνη νερό...
Κι έμαθα να αγαπώ κάθε τι παλιό...όπως τα δαντελένια κουρτινάκια στην κρεβατοκάμαρα της μαμάς μου που έραβε η γιαγιά μου και με μάλωνε όταν την μπέρδευα στο ράψιμο...
Η κορούλα μου στροβιλίζεται όπως κι εγώ...Κι αν της φωνάζω "πρόσεχε"...δεν σταματά...γιατί μου φωνάζει "ΕΙΜΑΙ Η ΖΩΗ"...
Στα πολύ απλά πράγματα είναι η αγάπη και η ευτυχία...
Κι ας πάνε όλα, να μας τα κάνουν δύσκολα....Οι Έλληνες θα αγαπάμε την οικογένειά μας...στα δύσκολα και στα εύκολα...
Η ομορφιά είναι σ' ένα στρωμένο τραπέζι που σε περιμένει...
Γύρω μας, υπάρχουν πολλοί που ψάχνουν λίγη αγάπη...
Καλή Ανάσταση!
Κι αν έχουμε αγάπη... να την μοιραστούμε...
Υπάρχουν άνθρωποι που τόσο, την χρειάζονται.
