8.2.22

Το τρυφερό γράμμα της 14χρονης Μαριανίνας Κριεζή στον Γιώργο Σεφέρη

 


Η μοναδική επιστολή της Μαριανίνας Κριεζή στον σπουδαίο Γιώργο Σεφέρη, έρχεται στο φως για πρώτη φορά.

Για πρώτη φορά, ο συγγραφέας Άκης Γαβριηλίδης, φέρνει στο φως μια επιστολή της Μαριανίνας Κριεζή που «έφυγε» χθες από τη ζωή, προς τον Γιώργο Σεφέρη.

Η σπουδαία στιχουργός της «Λιλιπούπολης» και πολλών γνωστών και αγαπημένων τραγουδιών, έστειλε στον Σεφέρη το τρυφερό αυτό γράμμα, σε ηλικία 14 ετών.

Όπως κάνει γνωστό ο Γαβριηλίδης, την επιστολή ανακάλυψε ο ίδιος πριν από λίγα χρόνια στη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη, στο πλαίσιο της έρευνάς του για τον «Ασιάτη Σεφέρη». Ο συγγραφέας αντέγραψε το γράμμα και μοιράστηκε το κείμενό του με αφορμή το θάνατο της Κριεζή την Κυριακή 6 Φεβρουαρίου.\

Διαβάζοντας κανείς την επιστολή της 14χρονης Μαριανίνας, μπορεί να διακρίνει την σπάνια καλλιέργεια αλλά και την τρυφερή ψυχή του νεαρού κοριτσιού.

Διαβάστε ολόκληρη την επιστολή της Μαριανίνας Κριεζή στον Γιώργο Σεφέρη:

«Χλόης 5, Ψυχικό

Αθήνα


Ελλάς.

20 Ιανουαρίου 1961.


Αγαπητέ μου κε Σεφέρη,
Σας στέλνω το πρώτο μου μικρό βιβλίο με σχήματα και ρυθμούς από τη ζωή μου, σαν πρόφαση να σας μιλήσω όχι για θαυμασμό, μα για ευγνωμοσύνη. Έμαθα την ποίηση από επιγραμματικές σας ή συνεχόμενες εξωτερικεύσεις, από εξωτερικεύσεις που μου δόθηκαν με τόσην απαλότητα, με τόση εμπιστοσύνη _ πήρα για πρώτη μου φορά στα χέρια την ποίηση που καταργεί και την παραμικρότερη τεχνική και γίνεται σφυγμός ψυχής. Και το τέλεια αληθινό δεν σηκώνει κριτική, δεν σηκώνει κατάφαση, μόνο πολλή αγάπη. Τι παράξενο, να στέκεται ένας άνθρωπος γυμνός πάνω σε μια πέτρα· θα πρέπει ν’ αγαπάτε πολύ τους ανθρώπους, να μη σας έχουν απογοητεύσει ποτέ. Η αληθινή ομορφιά είναι η απίστευτα κι’ ανεύρετα ειλικρινής προσφορά – και δεν έχω να σας πω παρά ένα το ίδιο ειλικρινές "Ευχαριστώ".

Όμως, είναι κρίμα να μένετε στο Λονδίνο. Ο μπαμπάς, όποτε πηγαίνει για τις δουλειές του γυρίζει με θλιμμένο ύφος και λίγο εξαϋλωμένος. Κάνει κι’ αδεξιότητες είναι αλήθεια – ας πούμε, πάει στο Κινέζικο εστιατόριο και τρώει λουλούδια. Μα … ο καιρός … θα σας λείπει τόσο το κλίμα μας, το χρώμα, ο χαρακτήρας, ο ουρανός μας – προπαντός αυτός! Όταν γυρίσετε για λίγες ημέρες, πρέπει να πάτε στην Ύδρα. Θα γεμίση η ομπρέλλα σας Ελλάδα για πολύν καιρό. Είναι πατρίδα μου η Ύδρα. Έχουμε ένα μεγάλο σπίτι εκεί με στέρνα και χελιδονοφωλιές, που βλέπει στη θάλασσα.

Είμαι δεκατεσσάρων χρονών τώρα. Έχω τους γονείς μου, ένα χρυσόψαρο τον Εδουάρδο, ένα ποδήλατο και καλά βιβλία. Το γατάκι μου πέθανε. Σε μερικές μέρες έχω και διαγωνισμούς. Πάω στο Αμερικανικό Κολλέγιο Θηλέων Ελληνικού όπου συννεφιάζω απ’ τ’ αγγλικά και το θόρυβο των αεροπλάνων. Ξέρω αρκετά γαλλικά και ζωγραφίζω πού και πού, αγαπώ το θέατρο, τα γλυκά και το Μόζαρτ, μα στα μαθήματα δεν είμαι σπουδαία.

Όνειρό μου είναι ν’ αποχτήσω ένα ποίημά σας σε χειρόγραφό σας, να το κρεμάσω απέναντι στο κρεββάτι μου και να το βλέπω κάθε πρωί. Θάναι μια από τις μεγάλες χαρές της ζωής μου.

Με την αγάπη μου

Μαριανίνα.

(Απόκειται στο αρχείο Σεφέρη, στην Γεννάδειο Βιβλιοθήκη, Φάκελος 37, υποφάκελος 6)».

via


7.2.22

"Σημειώσεις από την ερημιά του Θεού" το νέο βιβλίο του π. Βασιλείου Χριστοδούλου η συνέντευξη στο ραδιόφωνο της Πειραϊκής Εκκλησίας με την Σοφία Χατζή

Με μεγάλη χαρά σας παρουσιάζω το νέο καταπληκτικό βιβλίο του πνευματικού μου πατέρα Βασιλείου Χριστοδούλου που μόλις κυκλοφορησε από τις εκδόσεις Γρηγόρη.

"Δύο χιλιάδες χρόνια μετά τόν Μυστικό Δεῖπνο καί μᾶλλον δέν μποροῦμε ἀκόμα να ποῦμε τί εἶναι ἡ θεία Εὐχαριστία. Ἐξαντλήσαμε τόν Θεό στή λειτουργική ζωή ἐντός τῶν τειχῶν τοῦ ναοῦ καί τώρα πού λειτουργική ζωή δεν ὑπάρχει ὁ Θεός ἀρχίζει να μυρίζει σάν ἕνας νεκρός...

Δέν μᾶς ἔμαθε ποτέ ἡ Ἐκκλησία πῶς νά βαδίζουμε σέ μια ἔρημο, ὅταν αὐτή προκύψει. Πῶς νά ἑτοιμάσουμε, ἐμεῖς τώρα, μέσα στήν ἔρημο ἕνα δέντρο λόγων, ὕμνων, καί καρδιακῆς ἐγρήγορσης γιά την Περιστερά, νά ἔρθει καί να ξεκουραστεῖ, ὅταν ἡ θρησκευτική λογική μᾶς βεβαιώνει πώς πουλιά πιά δέν πετοῦν.
«ἔρημός ἐστιν ὁ τόπος».
Ὁ σεισμός τοῦ κορωνοϊοῦ πού ταρακούνησε καί ἐξακολουθεῖ νά ταρακουνᾶ καί τό οἰκοδόμημα τῆς Ἐκκλησίας ἔχει ἐγκαινιάσει μία περίοδο ἔντονων ζυμώσεων. Ἡ πανδημία λειτούργησε σάν μία ἄμπωτη πού ἀποκάλυψε τόν ἐκκλησιαστικό βυθό. Ἔφερε στήν ἐπιφάνεια μεγάλους πειρασμούς καί τεράστια προβλήματα πού σοβοῦν στό βάθος τῆς ἐκκλησιαστικῆς ζωῆς. Πολλά τά γνωρίζαμε, ἐνίοτε τά κουκουλώναμε γιατί δεν θέλαμε νά τά δοῦμε, ἄλλα τά ὑποπτευόμασταν καί μερικά τελείως μᾶς ξάφνιασαν.
Εἶναι καιρός ὅμως νά τά ἀντιμετωπίσουμε – τουλάχιστον νά τά ἀναδείξουμε.
Τό βιβλίο αὐτό εἶναι μία κραυγή ἀγωνίας καί ἀσφυξίας μετά ἀπό 25 σχεδόν χρόνια ἀθόρυβης, ἱερατικῆς διακονίας σέ πολλούς τομεῖς ἀλλά καί προσωπικῆς σιωπῆς. Γιατί ὅμως να σπάσει τώρα ἡ σιωπή; Διότι πιστεύω ὅτι τώρα βιώνουμε το ἀντιστρόφως ἀνάλογο τῆς ἔκφρασης «πιάσαμε πάτο». Εἶναι ὁ πάτος τώρα πού ἔπιασε ἐπιφάνεια. Ἴσως λοιπόν καί γιά μᾶς τώρα, εἶναι ὁ καιρός πού πρέπει να μιλήσουμε, νά δράσουμε, νά μήν σιωπήσουμε, γιατί τό παράλογο καί ἡ ἐκτροπή ζητοῦν νομιμοποίηση. Ἀνέβηκαν πολύ ψηλά, βγῆκαν στήν ἐπιφάνεια καί ζητοῦν νά μᾶς πνίξουν."

για απόσπασμα από το βιβλίο κάντε κλικ εδώ

Το βιβλίο θα το βρείτε εδώ.

Επίσης ο πατέρας Βασίλειος Χριστοδούλου έχει γράψει το βιβλίο 

Σε λάθος ώρα νυχτώνει  για την πρόωρη κοίμηση της δεκάχρονης κόρης μας Αντριάνας καθώς και αλλα βιβλία που είναι πραγματικοί θησαυροί και θα τα βρείτε όλα από τις εκδόσεις Γρηγορη εδώ





4.2.22

Κική Δημουλά: «Κάθε φιλί που δίνεται, ένα τοις εκατό αποτελείται από αιωνιότητα…»

 

 «Κάθε φιλί που δίνεται, μα κάθε ανεξαιρέτως

ένα τοις εκατό αποτελείται
από αιωνιότητα

κι όλο το άλλο από τον κίνδυνο
να ’ναι το τελευταίο».

Αλλά και τελευταίο
ακόμα πιο φιλί θα λέγεται
όσο καιρό τουλάχιστον
θα το τραβολογάνε
η μνήμη από τη μια μεριά
η λήθη από την άλλη
η καθεμιά δικό της θεωρώντας το

ώσπου ο δίκαιος Σολομών
για να φανεί ποιανής δικό της είναι
στη μέση θ’ απειλήσει να το κόψει
μισό να πάρει η μια μισό η άλλη
κι όποια απ’ τις δυο κάθε φορά
-ποτέ δεν είναι η ίδια-
ουρλιάξει μη.

Κάθε φιλί
αποτελείται εξολοκλήρου από τον κίνδυνο
να ’ναι το τελευταίο.

Διαρκές είναι μόνο
εκείνο το φιλί που ουδέποτε εδόθη.

                                          Σοφές, ειρηνικά το νέμονται
                                           η αναμονή και η παραίτηση

                                       άνθη αντίπαλα οι δυο τους
                                    σε κοινό συμβιβασμένο ανθοδοχείο
                                            κενοτάφιο στολίζουν.»

 


Επιτύμβιο – Κική Δημουλά

(από τη συλλογή της “Μεταφερθήκαμε Παραπλεύρως” -εκδ. Ίκαρος, 2007ω

via

3.2.22

Πόσο ζυγίζει ένα σύννεφο; Σίγουρα όχι όσο νομίζατε

 

Μπορεί στο μυαλό σας τα σύννεφα να είναι ελαφριά σαν πούπουλα. Όμως στην πραγματικότητα ζυγίζουν πολύ περισσότερο απ’ όσο νομίζατε.
Το βάρος τους είναι τόσο μεγάλο που κανείς δεν το πιστεύει. Σύμφωνα λοιπόν με τους επιστήμονες, ένα σύννεφο κατά μέσο όρο ζυγίζει 1,1 εκατομμύρια λίβρες ή αλλιώς περίπου μισό εκατομμύριο κιλά!

Πως συμβαίνει αυτό; Απλά σκεφτείτε πως τα σύννεφα είναι γεμάτα με εκατομμύρια σταγονίδια νερού. Φυσικά σημασία παίζει και η πυκνότητα. Σκεφτείτε λοιπόν μια τεράστια μάζα νερού να περνάει πάνω από τα κεφάλια σας, που ζυγίζει όσο περίπου 100 ελέφαντες.
Τα σταγονίδια απλώνονται σε μια τεράστια επιφάνεια. Χρειάζονται εκατομμύρια από αυτά για να φτιάξουν μια και μοναδική σταγόνα βροχής. Πως αυτή η τεράστια μάζα παραμένει στον ουρανό; Το βάρος δεν συγκεντρώνεται σε ένα σημείο αλλά απλώνεται σε μια μεγάλη επιφάνεια. Τα σταγονίδια από τα οποία αποτελείται το σύννεφο είναι τόσο μικρά, που η βαρύτητα δεν έχει καμία επίδραση σε αυτά. Τα σύννεφα είναι λιγότερο πυκνά από τον ξηρό αέρα, κάτι που τους επιτρέπει να επιπλέουν στον αέρα.

Η Μαλβίνα και ο έρωτας - 10 ατάκες που δεν θα ξεχάσουμε ποτέ! σαν σήμερα γεννηθηκε

 


Ήταν 7 Ιουνίου του 2002, όταν η Μαλβίνα κλήθηκε να δώσει για πρώτη φορά στην ζωή της, μία μάχη που δεν κατάφερε να κερδίσει, στα 50 της μόλις χρόνια. 

Μια πορεία χρόνων στην τηλεόραση, παρουσιάζοντας εκπομπές όπως το Μalvina Hostess και το Malvina Rixten, θα καταφέρουν να την εκτινάξουν στην κορυφή της προτίμησης του κοινού και να την διατηρήσουν εκεί ακόμα και σήμερα.

Η Μαλβίνα αγάπησε, αγαπήθηκε και μέσα από τα βιώματά της μας χάρισε μερικές από τις πιο έξυπνες ατάκες που διαβάσαμε τα τελευταία χρόνια.

  • «Ή είμαι ερωτευμένη και δυστυχώ με τρόπο αστείο, ή είμαι λογική και πλήττω θανάσιμα»
  • «Στον έρωτα όταν έχεις σταθερές βάσεις, καλή ανατροφή, σωστές χαρακτηρολογικές δομές την χάνεις την αξιοπρέπειά σου απέναντι στον άλλον... διαφορετικά είσαι βλάκας»
  • «Σπάστηκα με την ατάκα σου "Κοίτα να διασκεδάσεις". Δε γουστάρω να περνάω καλά χωρίς εσένα. Θέλω να λες από μέσα σου να είναι όλα μαύρα εκεί που πάει χωρίς εμένα. – γιατί έτσι λέω κι εγώ. Τι να σου κάνω ανωτερότητες; Γιατί είμαστε έτσι φτιαγμένοι να μη μας αρέσει να περνάει καλά ο άλλος χωρίς εμάς»
  • «Σημασία δεν έχει μόνο ποιον αγαπάς, αλλά με ποιον μπορείς να είσαι ο πραγματικός εαυτός σου. Εγώ έτσι είμαι μαζί σου και ξέρω πως με μένα είσαι ο εαυτός σου και θα είμαι ο υπασπιστής σου σε κάθε πετροπόλεμο»
  • .«-Γιατί τα κάνεις αυτά; -Γιατί είμαι αδύναμη, κακομαθημένη και σ' αγαπάω»
  • «Άντρας είναι ένας, ο άντρας μου. Ενδιάμεση κατάσταση δεν υπάρχει»
  • «Θα ευχηθώ αυτό που εύχομαι πάντα. Να γίνει το καλύτερο για σένα και να είμαι κι εγώ εκεί κοντά. Και πιο κοντά να μη γίνεται»
  • «Αν είναι κακό να σκοτώνεις τον πλησίον σου δίχως λόγο, είναι χίλιες φορές πιο κακό να ερωτεύεσαι και να αγαπάς τον πλησίον σου δίχως λόγο»
  • «Οι άνθρωποι όταν είναι να ξεπεραστούν, ξεπερνιούνται όπως οι μόδες»
  • «Άνδρας που δεν είναι τώρα, δεν ήταν ποτέ»

H Μαλβίνα αποφοίτησε από το Αρσάκειο και σπούδασε κυβερνητική στο Παρίσι. Εργάστηκε για πολλά χρόνια ως δημοσιογράφος σε εφημερίδες όπως η Απογευματινή και η Ελευθεροτυπία και ως αρθρογράφος σε περιοδικά όπως η Γυναίκα, το Κλικ, το Φαντάζιο, τα Επίκαιρα, το Ο1, το Symbοl του Επενδυτή. Κάποιες στήλες της, μάλιστα, άφησαν εποχή, όπως το "Επ`αυτοφόρω" στη Γυναίκα και "Σαββατογεννημένη" στο Symbol.

Η τηλεοπτική της καριέρα ξεκίνησε στην ΕΡΤ και συνέχισε στους τηλεοπτικούς σταθμούς ΑΝΤ1,  ΣΚΑΙ, Mega Channel, Star Channel,κ.α. Η Μαλβίνα Κάραλη, έχει αφήσει ιστορία κυρίως με τις απολύτως προσωπικές συνεντεύξεις επωνύμων που έκανε στο Seven και με σατιρικά.

Παράλληλα, ως σεναριογράφος, τιμήθηκε με δύο κρατικά βραβεία σεναρίου για τις ταινίες «Ξένια» (1989) του Πατρίς Βιβάνκος και «Κρυστάλλινες Νύχτες» (1992) της Τώνιας Μαρκετάκη. Συνυπέγραψε επίσης τα σενάρια στις ταινίες «Αρχάγγελος του Πάθους» (1987) του Νίκου Βεργίτση και «Ζωή Χαρισάμενη» (1993) του Πατρίς Βιβάνκος.

Έγραψε τα βιβλία «Αθώος σαν αγαπημένος» (εκδ. Καστανιώτη), «Τα κορίτσια της Σαβάνα» (εκδ. Νεφέλη), «Πιο πολύ, πιο πολλοί» (εκδ. Αστάρτη), τη συλλογή δημοσιευμάτων «Ο έρωτας και άλλες πολεμικές τέχνες» από την περίοδο 1989-1996 (εκδ. Κάκτος) και σειρά πέντε βιβλίων μαγειρικής υπό τον γενικό τίτλο «Η κουζίνα της Μαλβίνας-Μαλβινέζικα» (εκδ. Αστάρτη). Επίσης, έγραψε την μυθιστορηματική βιογραφία της Αλίκης Βουγιουκλάκη («Γλυκό κορίτσι»).

Παράλληλα, ως σεναριογράφος, τιμήθηκε με δύο κρατικά βραβεία σεναρίου για τις ταινίες «Ξένια» (1989) του Πατρίς Βιβάνκος και «Κρυστάλλινες Νύχτες» (1992) της Τώνιας Μαρκετάκη. Συνυπέγραψε επίσης τα σενάρια στις ταινίες «Αρχάγγελος του Πάθους» (1987) του Νίκου Βεργίτση και «Ζωή Χαρισάμενη» (1993) του Πατρίς Βιβάνκος.

Έγραψε τα βιβλία «Αθώος σαν αγαπημένος» (εκδ. Καστανιώτη), «Τα κορίτσια της Σαβάνα» (εκδ. Νεφέλη), «Πιο πολύ, πιο πολλοί» (εκδ. Αστάρτη), τη συλλογή δημοσιευμάτων «Ο έρωτας και άλλες πολεμικές τέχνες» από την περίοδο 1989-1996 (εκδ. Κάκτος) και σειρά πέντε βιβλίων μαγειρικής υπό τον γενικό τίτλο «Η κουζίνα της Μαλβίνας-Μαλβινέζικα» (εκδ. Αστάρτη). Επίσης, έγραψε την μυθιστορηματική βιογραφία της Αλίκης Βουγιουκλάκη («Γλυκό κορίτσι»).

via