Μαγειρεύουμε παραμύθια με την Γραμματική της Φαντασίας !

 

Από τότε  που η Αντριάνα ήταν μωρό, άκουγε κάθε μέρα παραμύθια. Γιατί τα παραμύθια είναι μαγικά....Και τα παιδιά τα λατρεύουν.Όταν, πριν χρόνια, ήμουν φοιτήτρια στο Παιδαγωγικό, μια καλή νεράιδα με είχε επισκεφτεί και μου  έκανε δώρο το βιβλίο του Ροντάρι την Γραμματική της Φαντασίας. 

Το είχα βάλει στη βιβλιοθήκη μου και είχε μείνει σκονισμένο σε ένα ράφι του μυαλού μου...Αλλά όταν αποχτάς ένα παιδί, αυτό ναι, μάλιστα, είναι μια επίσκεψη θεϊκή και πρέπει να την ευχαριστείς κάθε μέρα.

 Γιατί ένα παιδί κάνει τη ζωή μοναδική. Έτσι, κάθε μέρα, μπαίνουμε με την Αντριάνα στην μαγική κουζίνα των παραμυθιών, ανοίγουμε τον τσελεμεντέ μας, την γραμματική της φαντασίας τουΡοντάρι και παίζουμε παιχνίδια, μέσα από τα οποία μαγειρεύουμε τα δικά μας παραμύθια.  

Πάμε λοιπόν! Πώς θα φτιάξουμε τα δικά μας παραμύθια.

• Ξεκινάμε από λέξεις ή αντικείμενα

Λέμε στο παιδί να σκεφτεί μια λέξη. Βάζουμε κι εμείς μια στο μυαλό μας. Μετά, συνδυάζοντας τις δύο λέξεις, ξεκινάμε μια ιστορία.Π.χ. μια μέρα που καθάριζα με την ηλεκτρική σκούπα  σκέφτηκα και φτιάξαμε με την Αντριάνα ένα παραμύθι με μία μαγική σκούπα που κατάπινε όλα, όσα την ενοχλούν. Ξέρετε τι μου είπε οτι καταπίνει; Το σκοτάδι, τους κροκόδειλους και τις κακές μάγισσες των παραμυθιών!

• Χρησιμοποιούμε τους ήχους

Μπορούμε να ηχογραφήσουμε διάφορους ήχους της καθημερινότητας. Τον αέρα, την θάλασσα, την βροχή... 

• Τι θα συνέβαινε αν...

Το παραμύθι μας ξεκινά από μια φανταστική υπόθεση, κατά προτίμηση αρκετά ακραία ή παράλογη. Τι θα συνέβαινε αν έβρεχε ο ουρανός καραμέλες...Αυτά και άλλα πολλά παίζουμε και για να δείτε και να μάθετε  περισσότερα  στο βιβλίο 

Τζιάνι Ροντάρι, Η γραμματική της φαντασίας,  

εκδόσεις Μεταίχμιο. 

Αν σας άρεσε αυτό το άρθρο, παρακαλώ μοιραστείτε το. Θα το εκτιμούσα. :)

Ο Μικρός αναγνώστης με αγάπη στα παιδιά!

Σήμερα, σας προτείνω να επισκεφτείτε τον  Μικρό αναγνώστη  τη νέα ιστοσελίδα  που δημιουργήθηκε από το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου, με στόχο την προώθηση του βιβλίου και τη διάδοση της φιλαναγνωσίας και απευθύνεται σε παιδιά 6 έως 12 ετών.

Ο Μικρός αναγνώστης

Ο «Μικρός Αναγνώστης» επιδιώκει:

• να ενημερώσει τα παιδιά, τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς, για όλα όσα συμβαίνουν για και γύρω από το βιβλίο. 
  - ποια βιβλία κυκλοφόρησαν τελευταία για την ηλικία μου; 
  - εάν μ΄ ενδιαφέρει το θέμα της οικολογίας μπορώ να βρω βιβλία σχετικά με το θέμα αυτό; 
  - που μπορώ να βρω κοντά στο σπίτι μου μια βιβλιοθήκη; 
  - εάν είμαι μικρός και δεν ξέρω να διαβάζω μπορώ να ακούσω μια ιστορία στον κόμβο;

• να συστήσει τους δημιουργούς των βιβλίων σε παιδιά και νέους ώστε να εξοικειωθούν με τα πρόσωπα πίσω από τα βιβλία και να γοητευθούν από τη δημιουργική διαδικασία. 
  - πώς γράφεται ένα βιβλίο;
  - πώς οι λέξεις γίνονται εικόνες;
  - πώς τυπώνεται; 
  - πως ψηφιοποιείται;
  
  
  Σε αυτά και άλλα ερωτήματα καλούνται να απαντήσουν κάθε μήνα συγγραφείς και εικονογράφοι που ανοίγουν την πόρτα του γραφείου ή του εργαστηρίου τους στα παιδιά.

• να δημιουργήσει ένα πλέγμα παιχνιδιών και διασκεδαστικών δραστηριοτήτων που σχετίζονται με το βιβλίο και εξοικειώνουν το παιδί με τίτλους, δημιουργούς και ιστορίες δίνοντας έτσι ερεθίσματα για ανάγνωση.

• να ζυμώσει τη δημιουργικότητα και τη φαντασία των παιδιών μέσα από διαγωνισμούς γραφής, εικονογράφησης και συγγραφικά παιχνίδια.

Επισκεφτείτε τον Μικρό Αναγνώστη

Μαμά, Μπαμπά, πότε θα παίξετε μαζί μου;

 

Πολλές φορές είμαι κουρασμένη και έχω και πολλές δουλειές να κάνω. "Έλα μανούλα να παίξουμε" μου λέει συνέχεια η Αντριάνα.

«Αργότερα, κόρη μου, ν' απλώσω πρώτα τα ρούχα», λέει η μαμά ή «να συναρμολογήσω τη συσκευή», λέει ο μπαμπάς. Μαμά, Μπαμπά, πότε θα παίξετε μαζί μου; 

Προηγείται, βλέπετε η δουλειά. - η οποία, όμως, δεν τελειώνει ποτέ!... Κι από πάνω έρχεται η σκέψη: «Τι παιχνίδι να παίξω τώρα με το παιδί;»

Σ' αυτό το βιβλίο 

  

η Γκίζελα Βάλτερ μας εξηγεί  πόσο διασκεδαστικό μπορεί να είναι το παιχνίδι με τις δουλειές του σπιτιού για όλους και πόση ικανοποίηση θα παίρνουν απ' αυτή τη συμμετοχή τους τα παιδιά! Θα νιώθουν πως τα υπολογίζουμε, τα εμπιστευόμαστε...και τα αγαπάμε...

Μαμά, Μπαμπά, πότε θα παίξετε μαζί μου; 

Από τις εκδόσεις Θυμάρι

ΦΛΟΓΑ: Δίπλα στα παιδιά με καρκίνο.

Θα σας πω μια αληθινή ιστορία. Μια φίλη μου που η ζωή της τα έφερε κάποια στιγμή καλά, ήθελε να κάνει μια φιλανθρωπία. Σκεφτόταν τότε που να χαρίσει χρήματα, κάπου που να πιάσουν τόπο. Σκέφτηκε την Φλόγα, να δωρίσει ένα μηχάνημα για τα παιδιά. Είμαι σίγουρη πως κάθε βράδυ πάνω απ' το μηχάνημα που χάρισε, βγαίνει ένας άγγελος που προστατεύει τα παιδιά με καρκίνο  και τους δίνει κουράγιο να παλέψουν...

 Κάποια παιδιά έχουν αθεράπευτη αγάπη για ζωή.

Στείλε το μήνυμα σου, (από 14-2-2011 μέχρι και 20-2-2011) ,  στον αριθμό 19454 και ένα ευρώ θα διατεθεί για τις ανάγκες λειτουργίας του «Σπιτιού των Παιδιών της Φλόγας» στην Αθήνα, (χρέωση 1,23€) όπου φιλοξενούνται παιδιά από όλη την Ελλάδα για όσο διάστημα υποβάλλονται σε θεραπεία στα παιδιατρικά νοσοκομεία της Αθήνας. 

Ελάτε τώρα και εσείς ένα βήμα πιο κοντά στη Φλόγα.

Το μπαούλο με τις αναμνήσεις της μαμάς - ένα παιχνίδι που κάθε παιδί θα αγαπήσει!

Η Αντριάνα λατρεύει να ακούει την ιστορία της μαμάς για τα καλοκαίρια που ήταν παιδί, στην Μύκονο. Τότε που ζούσαμε στον Πλατύ Γυαλό σ΄έναν υπέροχο κυκλαδίτικο σπιτάκι που όταν καθόσουν στα περβάζια των παραθύρων του, φύσαγε ένας αέρας δυνατός και έλαμπε ένας ήλιος υπέροχος. 

Κι έβλεπα το λιβάδι με τις αγελάδες που είχα αρμέξει  και το ολάνθιστο μποστάνι του κυρ - Βάσου με τις ντομάτες, τα καρπούζια, τα πεπόνια και τις μελιτζάνες...Κι απέναντι απ΄το σπίτι μας ήταν "το δάσος με τις μουριές" που κάναμε κούνια με την Ευγενία και την Σταυρούλα. Μια κούνια που είχαμε φτιάξει τα παιδιά.

Εγώ και ο Τομ, ένα αγοράκι που τα μεσημέρια παίζαμε μαζί, στο πηγάδι στον Πλατύ γυαλό. Και βλέπαμε τα βατράχια να τρώνε μύγες.Και βάφαμε τα πρόσωπά μας με τα γεράνια και μούρα και γινόμασταν πειρατές και ινδιάνοι...Και πλέκαμε  στεφάνια από λουλούδια και κάναμε πως εξερευνούμε ένα στοιχειωμένο νησί.Και ανεβαίναμε τον λόφο και στην κορφή του που είχε κόκκαλα και κρανία από βόδια και τα φορούσαμε στο κεφάλι μας.

Η Αντριάνα λατρεύει να ακούει για τα χιλιάδες αστέρια που φώτιζαν τον ουρανό της Μυκόνου. Και για τον παππού της που μου έφτιαχνε μπουκαλάκια με πυγολαμπίδες και τα έβαζε δίπλα στο κρεβατάκι μου για να μην φοβάμαι το σκοτάδι. Και για τη θαλασσοσπηλιά που είχαμε φτιάξει τα παιδιά και ήταν το πειρατικό μας λημέρι. Και για την γιαγιά της που πηγαίναμε μαζί στον φούρνο στη Χώρα και μου αγόραζε φρέσκο, μυρωδάτο ψωμάκι.

 Και για τη προγιαγιά του Αντώνη ενός φίλου μου που ένα μεσημέρι Ιουλίου, στη χώρα της Μυκόνου είχε δεχτεί "επίθεση" από τα παιδάκια της γειτονιάς με τα νεροπίστολα. Και κρύωσε και άφησε στη μέση το υφαντό στον αργαλειό της... η Αντριάνα λατρεύει να ακούσει για τον Ρόκυ τον σκύλο μου που ανέβαινα πάνω του και με πήγαινε βόλτα.

Και που όταν γεννήθηκα μου τον έβαλε ο μπαμπάς μου στην κούνια μου...Και για τα γαϊδουράκια μανάβηδες που μας επισκέφτονταν στη γειτονιά μας στην Χώρα. Και για τις σκανταλιές μου λατρεύει να ακούει...όταν έπαιζα κρυφτό πίσω από τους Μύλους της Μυκόνου.

Σήμερα, λοιπόν, με την Αντριάνα αποφασίσαμε να παίξουμε ένα διαφορετικό παιχνίδι. Λέγεται το κουτί με τις αναμνήσεις της παιδικής ηλικίας της μαμάς. Τι θα χρειαστούμε; Πρώτον,  ένα μπαούλο, φωτογραφίες, ημερολόγιο, κασέτες, παιχνίδια και ότι άλλο πολύτιμο έχουμε κρατήσει από τα χρόνια που ήταν η μαμά παιδί. Αν με ρωτήσετε τι θα έχει το δικό μου μπαούλο τι θα σας πω; Το δικό μου μπαούλο πρέπει να έχει πολύ ήλιο, θάλασσα, την Μύκονο, το σκύλο μου τον Ρόκυ, πολλά παραμύθια και παιχνίδια και βόλτες στην Πλάκα και την Ακρόπολη...Τα βάζουμε όλα μέσα...

Και ύστερα, ζητάμε από το παιδί μας να ανοίξει το μπαούλο και το ρωτάμε τι νομίζει ότι είναι το καθένα από αυτά που έχουμε βάλει μέσα. Και ύστερα, του λέμε για τα δικά μας παιδικά χρόνια...

Αν σας άρεσε αυτό το άρθρο, παρακαλώ μοιραστείτε το. Θα το εκτιμούσα. :)