Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Συμπεριφορά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Συμπεριφορά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη, 15 Αυγούστου 2012

Πίνακες επιβράβευσης καλής συμπεριφοράς.


Ένας πίνακας επιβράβευσης θα  φανεί ιδιαίτερα χρήσιμος στην τροποποίηση της μη επιθυμητής συμπεριφοράς του παιδιού μας. Κάθε φορά που το παιδί μας συμπεριφέρεται καλά το επιβραβεύουμε.
Σ΄αυτήν εδώ την σελίδα θα βρείτε δωρεάν εκατοντάδες πίνακες επιβράβεσης με ήρωες κινουμένων σχεδίων που είναι πολύ αγαπητοί στα παιδιά μας.  Είμαι σίγουρη πώς θα φανούν χρήσιμοι! Αυτά εδώ είναι κάποια ενδεικτικά θα βρείτε πολλά περισσότερα  εδώ.


Behavior Charts with Hello Kitty
Η μέθοδος εστιάζεται σε δυο πράγματα: στην ενίσχυση της καλής συμπεριφοράς του παιδιού και στην τροποποίηση της προβληματικής του. 



Behavior Charts with Peppa Pig
Έτσι όταν για παράδειγμα καταφέρει να διαβάσει τα μαθήματά του, χωρίς να γκρινιάζει, όλη μέρα, θα ανεβαίνει ένα σκαλοπάτι στον πίνακα επιβράβευσης.

Behavior Charts with Peter Pan






Αν πάλι δεν καταφέρει να διατηρήσει την καλή του συμπεριφορά τότε θα κατεβαίνει ένα σκαλοπατάκι. 















Με αυτόν τον τρόπο το παιδί μας θα αρχίσει να αντιλαμβάνεται τις επιπτώσεις των πράξεων του και να  προσπαθεί για να φτάσει τον στόχο του. 



Behavior Charts with Snoopy


























































Προσοχή! Η επιτυχία της χρήσης του πίνακα εξαρτάται από εσάς. Όσο κρατάτε τον λόγο σας, τόσο το παιδί σας θα μάθει πιο γρήγορα την σωστή συμπεριφορά.

Αν σας άρεσε αυτό το άρθρο, παρακαλώ μοιραστείτε το. Θα το εκτιμούσα. :)


Σάββατο, 14 Ιανουαρίου 2012

Το παιδί μου δεν θέλει να πάει στο σχολείο!


Μήπως το παιδί σας δεν θέλει να πάει στο σχολείο; Ένας πολύ καλός τρόπος να αλλάξει γνώμη γι' αυτό είναι το παιχνίδι. Μία εξαιρετική ιδέα είναι  να πάρετε μία χαρτόκούτα και να φτιάξετε, μέσα της, ένα σχολείο! 
pinkandgreenmama
Τους τοίχους μπορείτε να τους διακοσμήσετε με πράγματα που συνήθως οι δάσκαλοι διακοσμούν την τάξη τους, π.χ. έναν χάρτη, τα γράμματα, τους αριθμούς ζωγραφιές, κανόνες ή ότι άλλο φανταστείτε! 
pinkandgreenmama

Ζητήστε από το παιδί σας να φτιάξετε το σχολείο μαζί! Το παιχνίδι αρχίζει. Αρχίστε να μιλάτε μαζί τους και να κάνετε υποθετικούς διαλόγους που περιγράφουν καταστάσεις που το ίδιο βιώνει αλλά δεν μπορεί να διαχειριστεί. Αυτό είναι ένα πολύ καλό παιχνίδι για να μαθαίνετε πώς περνάει το παιδί σας στο σχολείο. 


Το ερώτημα είναι γιατί δεν θέλει να πάει σχολείο. Πολλά παιδιά από την είσοδό τους στο σχολείο παθαίνουν μικρό ή μεγάλο σοκ, καθώς καλούνται να αντιμετωπίσουν μόνα τους την κοινωνία του σχολείου, τον κόσμο τους δηλαδή. 


Έναν κόσμο που δεν είναι πια μόνο δικός τους, αλλά το «βασίλειό» τους θα πρέπει να τον μοιραστούν και με άλλους αγνώστους, αρχικά.Η συναισθηματική ισορροπία, η ασφάλεια και η θαλπωρή που θα αισθανθεί το παιδί στο σπίτι του αποτελούν πηγές για να ξεπεραστούν δύσκολες καταστάσεις, όπως είναι η ένταξή του σχολείο. 


Μήπως το παιδί σας δεν παίζει αρκετά με άλλα παιδάκια;Πρέπει να του σταθείτε σαν σύντροφος. Μέχρις ότου το παιδί αναπτύξει καλύτερες κοινωνικές δεξιότητες, είναι σημαντικό να του προσφέρετε συντροφικότητα. Επισκεφθείτε μαζί μουσεία, πάρκα και διάφορους φίλους ή συγγενείς σας και στο τέλος της ημέρας συζητήστε για όλα όσα κάνατε.Βοηθήστε το παιδί σας να μάθει πώς θα προσεγγίσει τα άλλα παιδιά ή θα μπει στην ομάδα τους. Αυτό θα βοηθήσει πολύ στην προσαρμογή του στο σχολείο. 

Συναισθηματική ασφάλεια ένα παιδί αισθάνεται όταν οι επαφές του με τους γονείς είναι ουσιαστικές, αληθινές και γνήσιες.Και σκεφτείτε, η προσαρμογή δεν είναι καθόλου εύκολη κι ίσως αυτό που κάνει σήμερα, να μην το κάνει αύριο... 

Μήπως το παιδί σας δεν θέλει να πάει στο σχολείο; Παραμείνετε ήσυχοι και συνεχίστε να παίζετε!

Αν σας άρεσε αυτό το άρθρο, παρακαλώ μοιραστείτε το. Θα το εκτιμούσα. :)


Παρασκευή, 13 Ιανουαρίου 2012

Πώς να μάθω το παιδί μου καλή συμπεριφορά!



Ξέρω καλά, ως μαμά ότι δεν είναι καθόλου εύκολο να προσπαθείς να μάθεις στο παιδί σου να συμπεριφέρεται σωστά, αλλά κι ότι πολλές φορές σαν γονείς, καλό είναι να αποφεύγουμε τις "μετωπικές" συγκρούσεις γιατί δεν οδηγεί, όλο αυτό, κάπου. Και μερικές φορές, αυτά που κάνουν τα παιδιά μας, είναι πολύ αστεία! Έχει, τύχει να περπατάω στο δρόμο να τα σκέφτομαι και να γελάω, μόνη μου.

 Άλλες, πάλι φορές τα πράγματα δεν είναι καθόλου αστεία. Νομίζω ότι το να μάθουμε τα παιδιά μας καλή συμπεριφορά, θέλει, μάλλον, τρόπο. To ζητούμενο είναι πώς να τον βρούμε. Υπάρχουν, άραγε, εξυπνες ιδέες για να κάνουν τα παιδιά σας, αυτό που ζητάτε, χωρίς να γκρινιάζουν; Γιατί, όταν αρχίζει η γκρίνια, αρχίζει το παιχνίδι να χάνεται...

 Ας πούμε ότι  γυρνάτε από το σχολείο και ζητάτε από το παιδί σας να πλύνει τα χεράκια του στον νιπτήρα πριν να φάει. Αλλά, εκείνο, αρνείται.Γιατί δεν δοκιμάζετε να βάλετε μέσα στην θήκη του υγρού σαπουνιού μερικά παιχνίδια μέσα; Το πλύσιμο των χεριών θα γίνει πιο συναρπαστικό! Καλά, μέσα στο σπίτι, αλλά όταν βγαίνουμε έξω; Εκεί, τι γίνεται; 
Μπορώ να σας βεβαιώσω πως τις προάλλες που βγήκαμε, έξω με την κόρη μου και τα ξαδέλφάκια της, να φάμε, είχε υποδειγματική συμπεριφορά! Η θεία της χαιρόταν και την θαύμαζε! Είχε, όμως ένα μαγικό  πορτοφόλι!  Πηγαίνετε σ'ενα εστιατόριο...μέχρι το φαγητό σας να σερβιριστεί, ναι, μπορείτε όλοι να περάσετε όμορφα! Πώς; Μια έξυπνη ιδέα! Πάρτε μαζί σας, το παλιό σας πορτοφόλι. Γεμίστε το με κάρτες που έχετε διπλές, (η κόρη μου κάθε φορά που πηγαίνουμε κάπου παίρνει μαζί της, αρκετές) με φωτογραφίες, αυτοκόλλητα, μερικά χαρτιά, ένα στιλό και ψεύτικα χαρτονομίσματα. Το παιχνίδι, αρχίζει, κι εσείς θα απολάυσετε τα πάντα! 
Φτιάχνετε το φαγητό και τα παιδιά σας δεν μπορούν να περιμένουν, μέχρι να γίνει! Η γκρίνια αρχίζει. Μια έξυπνη ιδέα να κρατήσετε τα μεγαλύτερα παιδιά σας απασχολημένα είναι να φτιάξουν πολύχρωμα σπιτάκια ή σκηνές  από τα κουτιά και τις συσκευασίες των φαγητών που περίσσεψαν! Θα περάσετε, όλοι, πολύ καλά! Και μην μου πείτε τι θα γίνει μετά...εννοώ πώς θα μαζέψετε το χάος... γι' αυτό χρειάζεται άλλο μαγικό. Θα σας γράψω, γι΄αυτό, σύντομα. Τελικά, η  καλή συμπεριφορά θέλει τρόπο...αλλά και κόπο. Καλή δύναμη!

Αν σας άρεσε αυτό το άρθρο, παρακαλώ μοιραστείτε το. Θα το εκτιμούσα. :)


You.gr Εδώ θα βρεις προϊόντα τεχνολογίας σε χαμηλές τιμές. Αγόρασε online! Κάντε Click Εδώ

Κυριακή, 22 Μαΐου 2011

Η τρομερή ηλικία των δύο. Οι πραγματικοί λόγοι για τα ξεσπάσματα...



Ένα πρωινό, η τότε δίχρονη κόρη μου έπαιζε ήσυχη...πολύ ήσυχη...Η ησυχία είναι πάντα ύποπτη κι επικίνδυνη. Είχε ανοίξει το ντουλαπάκι του μπάνιου και άρχισε βιαστικά για να μην την πάρω είδηση να το ψάχνει. Από την μεγάλη χαρά της που τα είχε καταφέρει να το ξεκλειδώσει αλλά και από την μεγάλη της αγωνία να βρει τα καλλυντικά μου για να βαφτεί άρχισε να μιλάει δυνατά περιγράφοντας τι έχει σκοπό να κάνει! Αλλά τι ατυχία! 
Φανταστείτε την απογοήτευση της, όταν μπήκα στο μπάνιο, την ώρα ακριβώς που είχε βγάλει έξω το κραγιόν και ήταν έτοιμη να το απλώσει στα χείλια της!Την σήκωσα και την έβγαλα, έξω  από το μπάνιο. Δεν την επαίνεσα για την ανακάλυψη της. Ούτε, φυσικά, της είπα ποτέ το σπίτι είναι ο καμβάς ζωγραφικής σου. Δημιούργησε ότι νομίζεις!Αντίθετα, της τα κατέστρεψα όλα!
Πριν να αποχτήσω παιδί, πήγαινα στο σούπερ-μάρκετ και έβλεπα παιδάκια που ζητούσαν από την μαμά τους να τους αγοράσει σοκολάτα και επειδή δεν τους την έπαιρνε, έπεφταν στο πάτωμα και άρχισαν να χτυπιούνται και να κλαίνε γοερά και κουνούσα το κεφάλι μου και προσπερνούσα.Τί μπορεί να πηγαίνει τόσο λάθος με αυτούς τους γονείς και τα παιδιά τους; Αναρωτιόμουν. Δεν νομίζω, να υπάρχει κάτι δύσκολο στο να παίζεις, να κοιμίζεις, να δίνεις φαγητό, να μεγαλώνεις ένα παιδί...έτσι σκεφτόμουν...
Σήμερα, μετά την απόχτηση του δικού μου παιδιού...έχω αναθεωρήσει πολλά πράγματα...Κι έχω αλλάξει οπτική όχι μόνο σαν άνθρωπος, αλλά και σαν δασκάλα... Και νιώθω την ανάγκη να απολογηθώ, όχι στους άλλους γύρω μου, αλλά στα παιδιά...Γιατί δεν είχα ανακαλύψει ή δεν θυμάμαι πολλές φορές την αλήθεια τους...Και ποια είναι αυτή;
Στα μάτια ενός δίχρονου παιδιού ο κόσμος φαντάζει πολύ διαφορετικός από τον δικό μας.Ο κόσμος είναι πολύ σκληρός αλλά και όμορφος.Γεμάτος μυστήρια να ανακαλύψεις αλλά και γεμάτος περιορισμούς και εντολές...
Ένα δίχρονο παιδί ακούει απο τους μεγάλους, συνέχεια..."Μην ακουμπήσεις την γάτα. Μην  ανοίξεις το ντουλάπι! Μην κόψεις το λουλούδι! Παντού περιορισμοί! "Καλύτερα να ήμουν έφηβος πάλι να έκανα την επανάσταση μου, παρά να είμαι 2 χρονών και να με κάνουν ότι θέλουν...""Τι γεύση έχει η πιπίλα όταν πέσει σε μια λακκούβα με νερό στο δρόμο; Τι σχέδια κάνει το γιαούρτι εάν το πετάξω και το τρίψω στο πάτωμα;""Τι θα συμβεί εάν βουτήξω στα μακαρόνια στο ποτήρι με την πορτοκαλάδα μου;" "Τι υπάρχει μέσα στην γλάστρα;" "Καλύτερα να μπω να ανακαλύψω..." Όλες αυτές ήταν οι δικές μας φοβερές ανακαλύψεις όταν ήμασταν δύο που οι μεγάλοι δεν άφηναν να τις ολοκληρώσουμε...
"Πόσο πολύ, μπορείς να μπερδευτείς απ' όλη αυτήν την συμπεριφορά των μεγάλων... όλο απαγορεύσεις και δεν μπορώ να καταλάβω το γιατί" ...έτσι σκέφτεται ένα παιδί δύο χρόνων.Κι αν μπορούσε να εκφράσει την σκέψη του θα μας έλεγε:"Για να καταλάβετε πως με κάνετε και νιώθω φανταστείτε πως έχετε κάτσει ήρεμα να πιείτε τον καφέ σας και να διαβάσετε την εφημερίδα σας και ξαφνικά από το πουθενά, εμφανίζεται ένας γίγαντας που δίνει μία τα πετά όλα κάτω και σας απαγορεύει να το κάνετε!
Ποια είναι η επιβράβευση για την περιέργεια που έχει ένα παιδί 2 χρόνων; Ίσως, λίγη ελευθερία και ενθάρρυνση; Τι καταπιεστικό που είναι να ζητάς από ένα παιδί 2 χρονών να φάει χρησιμοποιώντας πιρούνι το φαγητό του και να τρώει σκύβοντας μπροστά στον δίσκο για να μην πετάει τα ψίχουλα κάτω...ενώ αυτό θα ήθελε να κάνει τις δικές του μικρές ανακαλύψεις. Και που πάτε, αυτά που τους λέμε; "Φίλα το κοριτσάκι..." "Μα, μου είναι άγνωστο"! "Κάνε κόλλα το στη θεία!" "Κάνε παλαμάκια, τώρα!" "Πες στην νονά το τραγουδάκι που σου έμαθα"..."Πες αντίο στον κύριο Βασίλη" "Μα είναι η πρώτη φορά που τον βλέπω"... και που πολλές φορές δεν τα κάνουν γιατί απλώς δεν θέλουν...
Και η πραγματικότητα είναι η εξής. Τα νήπια προσπαθούν απεγνωσμένα να επικοινωνήσουν με τον έξω κόσμο...Σας το λέω, εγώ που έχω μαλώσει την κόρη μου που έτρεχε πάντα να σηκώσει το τηλέφωνο και να μιλήσει πρώτη, αλλά την μάλωνα, γιατί ήθελα να καταλάβω ποιος με έχει πάρει...Και αυτό, μας κόστισε ένα καινούργιο τηλέφωνο από τα τραβήγματα του καλωδίου και, ίσως, και μια ταραχή γιατί την ημέρα που χάλασε το τηλέφωνο από το τράβηγμα η Αντριάνα αρρώστησε και το κινητό στο σπίτι δεν έπιανε καλά. Επιπλέον, δεν μπορούσα με ένα μωρό που καίγεται από τον πυρετό και είναι φυσικό να κλαίει γοερά,  να ακούσω στην άλλη άκρη του χαλασμένου τηλεφώνου τον γιατρό και τις οδηγίες του...
Και φυσικά, οι γονείς στο τέλος, καλούμαστε να παίξουμε τον ρόλο του κακού...Τα νήπια πρέπει  να φάνε, να κοιμηθούν, να κάνουν μπάνιο...και πρέπει να υπάρχουν, βεβαίως, και κανόνες...Δεν πιστεύω, όμως, καθόλου στις τιμωρίες...είναι πολύ άχρηστο πράγμα...
Σήμερα, η Αντριάνα είναι κοντά στα 4  και καθώς επιστρέφαμε από τον παππού και την γιαγιά όταν πήγα να την βάλω στο παιδικό κάθισμα του αυτοκινήτου είδα μια μελανιά στο πόδι της. "Πού το έπαθες αυτό Αντριάνα;" Σιγή..."Σου μιλάω!" Πάλι σιγή..."Άκου, μαμά, όταν κάποιος δεν απαντάει... σημαίνει οτι απλά δεν θέλει να μιλήσει..."
Και σε πολλά χρόνια από τώρα...όταν, θα είμαι γιαγιά θέλω η  κόρη μου να μπορεί να φερθεί με κατανόηση  και σεβασμό στο  παιδί της...γιατί τα έμαθε μέσα στο σπίτι της.

Αν σας άρεσε αυτό το άρθρο, παρακαλώ μοιραστείτε το. Θα το εκτιμούσα. :) 



LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...