Κυριακή 13 Φεβρουαρίου 2011

Παίζουμε μαζί; Αντριάνα, η αρχαιολόγος του κήπου μας!


Τις προάλλες, περάσαμε με την Αντριάνα έξω από το αρχαιολογικό μουσείο της Ακρόπολης

 «Μανούλα, τι είναι εδώ»; «Το μουσείο είναι». «Και τι έχει μέσα»; «Έχει αρχαία». «Δηλαδή, πολύ παλιά πράγματα»; «Ναι, κάπως έτσι». «Και γιατί τα φυλάνε»; 

«Γιατί είναι η ιστορία της χώρας μας. Κάθε χώρα έχει τον δικό της θησαυρό που είναι όλα αυτά που τις θυμίζουν τι έχει ζήσει». «Και ποιοι βρήκαν το θησαυρό»; «Οι αρχαιολόγοι». 


«Τι είναι οι αρχαιολόγοι»; «Οι αρχαιολόγοι είναι οι επιστήμονες που μελετούν και ανακαλύπτουν πως ήταν η ζωή των ανθρώπων στα αρχαία χρόνια. Αφού μελετήσουν καλά, εντοπίζουν τον χώρο που βρίσκεται ο αρχαιολογικός θησαυρός, παίρνουν τα εργαλεία τους και σκάβουν τη γη, σε ομάδες,  για να τον βρουν. Ύστερα άλλοι σκάβουν, άλλοι κάνουν μετρήσεις, άλλοι κρατάνε σημειώσεις για κάθε εύρημα και άλλοι τα επισκευάζουν γιατί κάποια είναι σπασμένα ή τα καθαρίζουν για να μπουν σε βιτρίνες στο μουσείο και να τα θαυμάσουν όλοι»…

Πήρα μαζί μου ένα βιβλίο ιστορίας,  χαρτιά, μολύβι, μέτρο, αγαλματάκια και αγγεία, κουβαδάκια, φτυαράκια , ένα μικρό σφυράκι και κόλλα και είπα:«Αντριάνα, θέλεις να πάμε στον κήπο και να παίξουμε τους αρχαιολόγους»;
«Ναι»!

Περάσαμε υπέροχα!...
Κι ύστερα παίξαμε κι άλλο παιχνίδι…στο δωμάτιο της…
«Και εάν 100 χρόνια μετά από σήμερα κάποιος αρχαιολόγος θα ήθελε να ανακαλύψει πως έζησες»;

«Πως θα το μάθαινε»; «Από το βίντεο, τις φωτογραφίες, τα παιχνίδια μου, το blog σου μαμά»….

Επίσης, μου αρέσει πολύ και ένα βιβλίο το "Χτίζοντας το Νέο Μουσείο Ακρόπολης".
 
Την ιστορία υλοποίησης ενός ονείρου, που έγινε πραγματικότητα, συνεπαίρνοντας μικρούς και μεγάλους- ελληνικής και μη καταγωγής- στα πέρατα της γης, αφηγείται το βιβλίο, με τίτλο "Χτίζοντας το Νέο Μουσείο Ακρόπολης", σε κείμενα της Νίκης Δόλλη και εικονογράφηση της αξιόλογης σχεδιάστριας και εικονογράφου, Έλενας Ζουρνατζή. 


Το βιβλίο, "ένα βιβλίο για την ελπίδα, την προσδοκία … αλλά και όλη τη σκληρή δουλειά για το χτίσιμο και την ετοιμασία του νέου μουσείου της Ακρόπολης", όπως επισημαίνει στην εισαγωγή του βιβλίου η Νίκη Δόλλη, διευθύντρια του γραφείου του Προέδρου του Μουσείου, καθηγητή Δημήτρη Παντερμαλή, κυκλοφορεί από τη σειρά Παιδική Βιβλιοθήκη, του εκδοτικού οίκου "Α. Α. Λιβάνη". Μέσα από τις 60 σελίδες του βιβλίου, η Νίκη Δόλλη εξοικειώνει τους μικρούς- και όχι μόνο- αναγνώστες, πρώτα απ΄ όλα με την έννοια "μουσείο", που μόνο βαρετό δεν μπορεί να είναι, πόσο μάλλον, όταν πρόκειται για ένα "παράθυρο", ανοιχτό στον κόσμο της Αρχαίας Ελλάδας, όπως το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης. 


Και για όσα παιδάκια θέλουν να γίνουν παλαιοντολόγοι βρήκα αυτό το εξαιρετικό παιχνίδι για να θάψουν και να ανακαλύψουν, φέρνοντας ξανά στο φως, σκελετούς δεινοσαύρων!!!

 

Για όσους γονείς, πάλι, θέλουν να μυήσουν τα παιδάκια τους στο μεγαλείο του αρχαίου Αιγυπτιακού πολιτισμού ας δουν και αυτό, θα τους χρησιμεύσει στις ανασκαφές τους! 



Αν σας άρεσε αυτό το άρθρο, παρακαλώ μοιραστείτε το. Θα το εκτιμούσα. :)

Σάββατο 12 Φεβρουαρίου 2011

Δωρεάν για παιδιά!

Πολλές φορές θέλουμε να πάμε κάπου όμορφα με το παιδί μας το Σαββατοκύριακο και να περάσει την ώρα του δημιουργικά. 
 

εικόνα από 
Όμως, το κόστος ζωής σήμερα, έχει αυξηθεί σημαντικά. Έψαξα και ανακάλυψα ότι κάθε Σάββατο και Κυριακή ο δήμος Αθηναίων πραγματοποιεί δωρεάν  ξεναγήσεις σε μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους.Βρήκα ακόμα έναν χώρο στο internet,  το for free που φιλοξενεί όλες τις δωρεάν εκδηλώσεις. Υπάρχει, μάλιστα, ειδική κατηγορία για τις δωρεάν εκδηλώσεις για παιδιά! 

Τι λέτε, πάμε; Είναι δωρεάν!

Ένα υπέροχο ηλιόλουστο πρωινό Σαββάτου, στην πλατεία της Νέας Σμύρνης με το παιδί μου!


Σήμερα, ήταν μια υπέροχη μέρα. Πήγαμε με την κόρη μας, μία βόλτα στη Νέα Σμύρνη. Είχε πολύ κόσμο.  Ήταν υπέροχα! Ο ήλιος έλαμπε και παίξαμε στο σιντριβάνι με την τηλεκατευθυνόμενη βαρκούλα μας…


Κόψαμε κλαδιά δέντρων και κάναμε πως ψαρεύουμε κουκουνάρια. Κυνηγήσαμε περιστέρια και ταΐσαμε αδέσποτες γατούλες.

Παρασκευή 11 Φεβρουαρίου 2011

Μαγειρική για παιδιά. Τα ζώα της ζούγκλας σε cupcakes!


Σήμερα, θα φτιάξουμε κέικ με ζωάκια της ζούγκλας!Είναι εύκολο και τα παιδιά σας θα ξετρελαθούν από την χαρά τους!

Τι λέτε "Παίζουμε μαζί στην κουζίνα με την μαμά";

Τα όνειρα στέκονται πάντα, εκεί και μας κοιτάζουν...Πάμε ταξίδι με το παιδί μας;

 
Λατρεύω τα ταξίδια και τ' όνειρό μου, είναι να ταξιδέψουμε στον κόσμο..Άλλωστε η ίδια η ζωή ένα ταξίδι είναι...Και η Αντριάνα τα λατρεύει...


Απόψε, ελάτε παρέα μαζί μας, να πάμε στα ωραιότερα μέρη του κόσμου! 
Πάρτε μία βαθιά ανάσα, κλείστε τα μάτια και το όνειρο ξεκινάει...

Αλλά, τι λέτε  και να επισκεφτούμε τα καλύτερα  μουσεία του κόσμου δωρεάν; Υπέροχα! Είναι, σαν να είμαστε ήδη εκεί..

Πάρτε αγκαλιά τα παιδιά σας και φορτώστε  μόνο  τις αποσκευές της φαντασίας σας. Τα όνειρα στέκονται, πάντα, εκεί και μας κοιτάζουν...

Μη μου φωνάζεις μη, είμαι απλά παιδί…

 
Μη μου φωνάζεις μη, είμαι απλά παιδί…
Έχω πάψει να πιστεύω πια το ποίημα της αγάπης το ποίημα της παρηγοριάς της πιο γλυκιάς απάτης. Τώρα μοιάζει όνειρο που το ΄σβησε η μέρα κι είναι η μέρα σκοτεινή και πώς να δεις πιο πέρα.  Μα κι αν εγώ έχω χαθεί μη με ξεχνάς ποτέ εσύ.  Δως μου μια νέα αρχή μεσ΄ στην καμένη γη... 
Μεσ΄ στην καμένη γη μη με ξεχνάς εσύ Έχω πάψει να πιστεύω πια τα ίδια παραμύθια που κάποτε ορκίστηκα πως λένε την αλήθεια.  Τώρα δε βρίσκω τίποτα και τίποτα δε χάνω κι από τούτη τη ζωή αξίζω παραπάνω.  
Μα κι αν εγώ έχω χαθεί μη με ξεχνάς ποτέ εσύ Έχω πάψει να φοβάμαι πια τον αυστηρό σου νόμο μου είχε κόψει τα φτερά μου έκλεινε το δρόμο.
Τώρα πάω πια παντού μα πουθενά δε φτάνω κι όσο χρωστάω πιο πολλά ξοδεύω παραπάνω Μα κι αν εγώ έχω χαθεί μη με ξεχνάς ποτέ εσύ Νέα αρχή - Πορτοκάλογλου


Αν σας άρεσε αυτό το άρθρο, παρακαλώ μοιραστείτε το. Θα το εκτιμούσα. :)




Πώς να κρυφτείς απ΄τα παιδιά;

 

Πώς να κρυφτείς απ' τα παιδιά;


.



Έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα..


Τι έπαιξα στο Λαύριο 

Στίχοι: Διονύσης Σαββόπουλος Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος Πρώτη εκτέλεση: Διονύσης Σαββόπουλος




Δεν ξέρω τι να παίξω στα παιδιά
στην αγορά, στο Λαύριο Είμαι μεγάλος, με τιράντες και γυαλιά κι όλο φοβάμαι το αύριοΠώς να κρυφτείς απ' τα παιδιά; Έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα. Και μας κοιτάζουν με μάτια σαν κι αυτά όταν ξυπνούν στις δύο η ώραΖούμε μέσα σ' ένα όνειρο που τρίζει σαν το ξύλινο ποδάρι της γιαγιάς μας μα ο χρόνος ο αληθινός σαν μικρό παιδί είναι εξόριστος μα ο χρόνος ο αληθινός είναι ο γιος μας ο μεγάλος κι ο μικρός Δεν ξέρω τι να παίξω στα παιδιά μα ούτε και στους μεγάλους πάει καιρός που έχω μάθει ξαφνικά πως είμαι ασχημοπαπαγάλος






Πώς να τα κρύψεις όλα αυτά; Έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλοι. Και σε κοιτάζουν με μάτια σαν κι αυτά όταν γυρνάς μέσα στην πόλη Ζούμε μέσα σ' ένα όνειρο που τρίζει σαν το ξύλινο ποδάρι της γιαγιάς μας μα ο χρόνος ο αληθινός σαν μικρό παιδί είναι εξόριστος μα ο χρόνος ο αληθινός είναι ο γιος μας ο μεγάλος κι ο μικρός...

Οι παραλλαγές της Σταχτοπούτας, μια βάρκα oνειρική στο ταξίδι των παιδιών στις χώρες του κόσμου!


 
εικόνα από 

Κάθε μέρα η κόρη μου , μου ζητά να παίζουμε και ένα παραμύθι. Το αγαπημένο της είναι η Σταχτοπούτα. 

Χθες, της πήρα δώρο μια υδρόγειο σφαίρα.Την περιέστρεφε γεμάτη ενθουσιασμό και με ρωτούσε να της μιλήσω για τις χώρες στον κόσμο. 

«Αυτή, εδώ, η μεγάλη χώρα ποια είναι μαμά»; «Η Κίνα»; «Αυτή»; «Η Ιαπωνία».«Τι γλώσσα, μαμά, μιλάνε εκεί»; «Πώς ζούνε»; 

Τότε, μου ήρθε μια ιδέα! «Αντριάνα μου, θέλεις να παίξουμε την Σταχτοπούτα της Ιαπωνίας»;

«Ζήτω»!

Το παραμύθι άλλαξε…Η Σταχτοπούτα της Ιαπωνίας είναι διαφορετική από αυτήν της Ελλάδας έχει άλλη εμφάνιση και ρούχα. Διαφορετικά όνειρα.

 Και η καλή νεράιδα είναι άλλη… Και ένα σωρό άλλα…Το παιχνίδι το ευχαριστηθήκαμε πολύ και ύστερα το παίξαμε και για άλλες χώρες του κόσμου! Και αλλάξαμε και πολλά άλλα αγαπημένα της παραμύθια.

Τι λέτε «Παίζουμε μαζί»;


Πέμπτη 10 Φεβρουαρίου 2011

Θα σ΄αγαπώ ότι κι αν γίνει – ένα παραμύθι για τις δύσκολες μέρες με το παιδί μας

φωτογραφία από 

Υπάρχουν μέρες που είναι δύσκολες και που όλα μας φταίνε. Και τότε γκρινιάζουμε και εμείς και το παιδί μας. Θα σας πω ένα παραμύθι για το πώς μπορείτε να κάνετε τις μέρες αυτές με το παιδί σας πιο εύκολες.


Ήταν, λέει μια φορά ένα παιδάκι τοσοδούλη και όμορφο... Αλλά, εκείνη την μέρα ήταν κακόκεφο.Η μαμά και ο μπαμπάς ήταν πολύ κουρασμένοι και δεν έπαιζαν μαζί του.


Τότε, εκείνο, κλείστηκε στο δωμάτιό του κι άρχισε να στριφογυρίζει και ν’ αναποδογυρίζει όλα τα πράγματα. Και τα παιχνίδια τα πετούσε!Και γκρίνιαζε…Κι όταν γκρινιάζουμε...ξέρετε...αλλάζει ο κόσμος χρώματα...

Του λέει, τότε, η μαμά του. «Μα τι έχεις πάθει, σήμερα»;
«Είμαι λυπημένο και νιώθω μοναξιά και θέλω να γκρινιάζω».
 «Μικρό μου, εγώ θα σ’ αγαπώ όπως κι αν είσαι». «Χαλάει ποτέ η αγάπη»; Mόνο ανθίζει...

«Εγώ θα σ’αγαπάω πάντα».

«Έλα, τώρα, στην αγκαλιά μου.Κοίτα τ΄αστεράκια πώς λάμπουν στον ουρανό. Ξέρεις ότι πολλά έχουν πεθάνει πριν εκατομμύρια χρόνια αλλά το φως τους είναι εκεί…Έτσι είναι και η αγάπη της μανούλας.Και λάμπει και φωτίζει τα σκοτάδια και διαλύει κάθε φόβο».

Θα  σ΄αγαπώ ότι κι αν γίνει. Γιατί, εσύ είσαι το πιο φωτεινό αστέρι στον ουρανό μου…

 Εάν νιώθετε πιεσμένοι μια μέρα, βρείτε το κουράγιο να τους πείτε αυτήν την ιστορία και όλα θα αλλάξουν…

Αν σας άρεσε αυτό το άρθρο, παρακαλώ μοιραστείτε το. Θα το εκτιμούσα. :)

Η μαμά μου ο μαθητευόμενος μάγος της σφουγγαρίστρας!


Χθες το απόγευμα, έπρεπε να πάω στη δουλειά. Η Αντριάνα έπαιρνε ήσυχη τον μεσημεριανό της ύπνο. Είχα ένα τεταρτάκι για να ξεκινήσω…Και αρχίζουμε και λέμε! Τι μπορώ να κάνω σε 15 λεπτά;  Να ετοιμάσω το γάλα της;  Να κόψω ένα κομμάτι κέικ; Να ανακαλύψω πού βρίσκεται το αγαπημένο της παραμυθάκι που της αρέσει για να το «διαβάζει» μόλις ξυπνάει; Εντάξει όλα έτοιμα. Πάω να την φιλήσω να ξυπνήσει, να την ντύσω και να φύγω.. «Κοιμήθηκες καλά κορούλα μου»; «Ναι, μανούλα». Ούπσσς…Ξέχασα, εκεί, που χύθηκε η πορτοκαλάδα και έχει κολλήσει. Εμπρός, καλά μου χέρια πάρτε τον κουβά, τη σφουγγαρίστρα! 
εικόνα από

«Έλα Αντριάνα μου να σε φιλήσω, πάω και θα έρθω σύντομα»! «Σ’ αγαπάω μανούλα, μην φύγεις πάλι»… «Μαμά, παντού νερά». «Έχει παντού». «Θα γλιστρήσω. Να σε βοηθήσω να τα μαζέψουμε; Μαμά είσαι ένας μαθητευόμενος μάγος»! 

Σαν το παραμύθι.  «Ναι Αντριάνα μου η μαμά τα έκανε θάλασσα». «Δεν πειράζει, μανούλα είσαι Μάγος».
Συμπέρασμα πρώτο: Μια μαμά χωρίς οργάνωση, τα κάνει θάλασσα.

Συμπέρασμα δεύτερο: Είμαι ένας μαθητευόμενος μάγος!

Τετάρτη 9 Φεβρουαρίου 2011

«Μανούλα χύθηκε το γαλατάκι μου»! Μια υπέροχη αταξία, γέννησε κάποτε τον γαλαξία μας!


Απόψε, όπως κάθε βράδυ,  η Αντριάνα πριν να πέσει στο κρεβατάκι της για να κοιμηθεί, κάθισε στο τραπέζι της κουζίνας για να πιει το γαλατάκι της. Ήμουν πολύ κουρασμένη…Της φώναζα  να κάνει γρήγορα να το πιει ….Άρχισε τότε να κάνει μπουρμπουλήθρες. «Αντριάνα, θα σου το πάρω». Και της το τράβηξα για να το πάρω.
 «Μανούλα, χύθηκε»! 
 «Δεν πειράζει, κορούλα μου…θα το μαζέψουμε» «Δηλαδή δεν έκανα αταξία»; «Εσύ  είσαι κουρασμένη, να σε βοηθήσω να το μαζέψεις»; Και τότε, η καρδιά μου φωτίστηκε από το φως της…και η κούραση, μαγικά, εξαφανίστηκε…
«Έλα κοντά μου να σου πω ένα παραμύθι».
Μια φορά και έναν καιρό ήταν η Ήρα. Η μαμά Ήρα  θήλαζε τον Ηρακλή για να γίνει αθάνατος. Όταν, όμως, ανακάλυψε την απάτη του Δία, θύμωσε και σταμάτησε απότομα να δίνει στον Ηρακλή το γάλα. Και  το γάλα χύθηκε  και φτιάχτηκαν τ’ αστέρια και ο γαλαξίας μας…

Μια υπέροχη  αταξία,  γέννησε κάποτε τον γαλαξία μας!

Αν σας άρεσε αυτό το άρθρο, παρακαλώ μοιραστείτε το. Θα το εκτιμούσα. :)


Το Άστρο των Χριστουγέννων Μια νέα ματιά σε ένα αιώνιο μυστήριο | Ηλικίες: 9+

  Η κορυφαία, κλασική πλανηταριακή παράσταση «Το Άστρο των Χριστουγέννων» επιστρέφει πλήρως ανανεωμένη και πιο συναρπαστική από ποτέ. Με ολο...